Novel & Cerita At Eighteen

makikiride na lang ako. Nang makalabas ako, sumakay agada ko ng jeep at bumaba sa supermarket, medyo malamig na dahil malapit na ang pasko, meaning, malapit na ang birthday ko, well, wala naman akong kasama lagi, kaya hindi na rin ako nag cecelebrate, hindi na lang talaga ako tuamtanggap ng trabaho non, at natutulog maghapon, minsan pag trip ko, nag gagala ako buong araw, nag uubos ng pera.

Masyado pa siyang bata noon, nagde-develop pa ang kaniyang mga buto, at hindi pa akma ang high heels. Pero noong eighteen na siya, wala na si Nathaniel sa tabi niya.

Matigas na saad ng kanyang daddy. "Wala naman akong ibig ipahiwatig na masama rito dad, pero ang magbuntis siya sa edad na eighteen ay napakahirap para sa kanya, lalo pa't wala naman siyang alam pa sa pagkakaroon ng anak." "Narito naman ako para umalalay sa kapatid mo, Christian." "Paano ang pag-aaral niya?" "Magpapatuloy pa rin akong pumasok sa school kuya," sagot niya.

Asik niya rito. "Well, I'm 17 and turning 18 siguro naman ay hindi nakapagtataka na kasalukuyang nag-aaral pa ako sa kolehiyo, right? Normal lang na ma-late ako papunta rito, hindi ba ang usapan niyo ng fiancee mo ay kapag may bakanteng oras lang ako?"

halos hindi niya matuloy ang sasabihin dahil alam niyang masakit na salita iyon. Nag-iwas ako ng tingin at napayuko. Seriously? Hindi ko pa rin maintindihan kung bakit parang isang malaking krimen ang ginagawa ko para sa kanila. Alam kong walang mali sa ginagawa ko. I just want to exist. I just want to be happy. And this what makes me happy. Napapasaya ko ang sarili ko, may napapsaya rin akong ibang tao. Anong mali roon? Ang importante ay wala akong tinatapakang karapatan. “Dad, I am already eighteen. Having sex in this age is legal-”

Lumapit din siya sa foundation na under ng kanilang pamilya at direktang sinabi na sila ang sasalo ng lahat at anumang gagastuhin ni Naomi sa buong hospitalization period ng babae. “I was eighteen back then.” “At fifteen naman ako.” sagot ni Naomi na bahagyang naibsan ang bigat na pinapasan sa balikat. That year, August had just started university in Paris. There was a three-year age gap between them.

Dahil sa kasabikan ay patakbo siyang lumapit dito tsaka niya ito niyakap ng mahigpit. “What’s wrong with you? Get off me!” singhal ng kaibigan. Napapahiya naman siyang umatras habang humihingi ng tawad. Bakas sa mukha ng dalaga ang pagkagulat, pagtataka, at maging ang galit. Hindi naman niya ito masisisi dahil walang kapatawaran ang ginawa ng future self niya sa mga ito. “Donna, I miss you. Alam kong hindi ito kapani-paniwala pero, I am the 18 years old Amayah Elyse Semera. Wala akong maalalang kahit ano!” bulalas niya.

Napalunok siya nang dumako muli ang titig sa pagkalalaki nitong hindi pa lubusang huminahon. "Yes, 18 is a lucky number. We will be married on 18, and the time is 18:00 pm. That's infinite." Dinampot nito sa sahig ang damit at underwear niya at nagsimulang bihisan siya. "And you will have 18 peonies as your bouquet."

“Wala naman akong balak mag-celebrate nang bongga. Simpleng salu-salo lang sana. Doon sa quarters. Kasama sina nanay, tatay, at ilang kaibigan.” “Simple?” tumaas ang kilay niya. Parang na-offend sa mismong salita niya. “Aya, this is your debut! Eighteen is big. You only turn eighteen once.” Natawa ako ng mahina at parang gusto ko siyang yakapin para lang tumigil sa pagiging dramatic. “Hindi naman importante kung gaano kalaki ang handaan. Basta nandoon ang mga taong mahalaga sa akin.”

reklamo ko at lumakad na ulit pabalik sa tinutuluyan naming Hotel. Mabilis naman niya akong nahabol. "I'm not kidding, baby. We really can do that in the future." "Hindi kita naiintindihan," nakangusong sagot ko. Ngumisi naman siya. "When you're eighteen, we'll do that!" Ang salitang 'eighteen' ay ang dahilan kung bakit ako mas naging kuryoso. "Ngayon na!" pagpupumilit ko sa kanya. "Kung hindi, break na tayo!" pananakot ko pa.