At Eighteen Novels & Stories

Isang buwan bago ang 18th birthday ni Cyrell. Pumasok sa kwarto ang kanyang mga magulang at sya'y nagulat sapagkat ito ang unang pagkakataon na sila'y pumasok sa kanyang kwarto. “Ma, Pa…” Ang bati ni Cyrell habang naka-ngiti. “Anak, sa susunod na buwan ay 18th birthday mo na.”

Naiintindihan ko naman siya. Mahirap ma-attach sa mga taong alam mong hindi rin naman tatagal sa buhay mo. Darating ang oras na aalis at aalis din kami rito, hindi naman pwedeng palagi kaming tutustusan ng orphanage. Kagaya ko. As soon as I turned eighteen, umalis na ako sa poder nila, pero hindi napigilan noon ang pagdalaw ko sa kanila. Pinagsasabay-sabay ko dati ang pag-aaral, pagtatrabaho, at pagtulong dito. Pambayad na rin sa pagpapalaki nila sa akin.

Ako naman ang napatayo dahil sa narinig ko. She's just seventeen? Sh*t ulit! I disvirginized a minor. Sh*t naman talaga! Twenty eight ako samantalang seventeen lang siya. God! Ano 'tong pinasok ko? "Actually turning eighteen na ako after three months." Napalunok ako. "Hindi ka ba nag-aaral?" Nagawa kong itanong. "Tapos na ako ng grade twelve." "How about college, wala kang plano?"

"You're eighteen already, babe. And you're still worried about getting home late? Like… you're parents are not even with you. Get a life, babe!" Hindi ako sumagot. Pero hindi ko rin itatanggi na tama siya. Eighteen na ako at nasa legal age na. May karapatan akong pumunta sa mga lugar na gusto kong puntahan, gawin ang mga gusta kong gawin, at umuwi sa gusto kong oras. "Are you afraid of Azi? This is a serious question, ha. And I want serious answer," bigla ay sabi ni Maecy.

sabi niya sa akin at saka tumayo para lapitan ako. Mas matangkad siya sa akin at mukha siyang hindi totoong tao sa sobrang ganda niya. I smiled awkwardly at her with what she said at iniisip bakit ayaw niya patawag ng ma’am. “I am only eighteen. I just turned eighteen three nights ago…” the young boss said na lalo kong ikinakunot ng noo. “Just turned eighteen and tasked to be here by my brother because of y—”

Kaso kahit anong pigil ko, siya pa rin talaga. "Baka hindi ka pinapansin kasi nene ka pa." Inirapan ko siya." Seventeen na ako." "Seventeen ka pa lang." "Mag-e-eighteen na ako," giit ko. "Iyong pareho kayong graduating. Siya sa college, ikaw sa senior high, kaya kahit eighteen ka pa, age gap naman ninyo ang problema," pang-aasar pa nito. Gusto ko siyang sabunutan sa mga pinagsasabi niya. Hindi ko alam kung comfort ba talaga natatanggap ko sa kaniya o pang-aalaska lang.

At hindi ako tanga para hindi ko mahalata na malungkot siya, kahit ako din naman ay nalulungkot sa hindi ko pagpunta sa kanila at pag-iwas ko. Puta! Nakakabakla pero ewan ko ba. Hindi ko pa siya kayang harapin. Hindi ko siya tinititigan kapag nariyan siya pero 'pag hindi siya nakatingin ako palihim akong sumusulyap sa kan'ya. Mabuti nariyan si Rhaine at kahit paano ay may kasama't kausap siya. Malapit na ang 18th birthday niya at hindi ko alam kung may kapal ako ng mukha upang dumalo.

tili niya pa. Natawa na lang ako sa kanya bago ipinagpatuloy ang ginagawa. I can't believe I'm eighteen now! Parang huminto iyong oras noong umalis ako sa poder ni daddy. Hindi ko namalayan na mag-iisang taon na. March din kasi iyon. Akala ko talaga, isang araw lang akong lalayas o isang linggo. Pero ilang buwan na ang lumipas, nandito pa rin ako at hindi umuuwi.

NOONG unang beses na malasing ito iyon na ang una at huling beses na iyon. Few months ago lang ‘yun pagka legal age nito na 18. Dalagang dalaga na talaga ang bunso nila pero kahit na ganon mabait pa ‘rin ito at palaging nag papaalam sa kanila, ngayon lang talaga hindi kung sakaling umalis ito at pumunta sa bar.

May trabaho pa siya ng alas siete. Kinuha niya ang phone at agad na bumungad sa kanya ang text galing kay Maya. “Hindi na ako bata. I’m turning eighteen next year.”