Ateneo De Manila Tuition Fee Mga Nobela at Kwento

Mas lalong sumama ang tingin ko kay Elio tsaka nahampas ang tyan niya. "Ouch! Ang sadista talaga!" Reklamo niya pero natatawa na parang baliw. "Palaasar ka kasi," ani ko sabay irap. "Pero 'yung school?" Tanong ko bigla. "Yes, it has two branch baby, one in Taguig and the other is in Cebu. Cebu has the bigger campus compared in Manila. If sa Taguig, mas malapit sa Village. They can stay at the mansion." He offered.

Kinuha pa niya ang number at malugod ko yong binigay. Dagdag pang bawi raw niya ay ilibot ako sa buong university, this university is really huge and expensive. Ang tuition f*e pa lang ay pang limang buwan pakakainin ang pamilya ko. Sumapit ang alas kwatro ay napagpasyahan ko ng umuwi. Gusto pa sana niya akong ihatid ngunit umayaw na ako. Dahil alam kong nakakaabala ako sa kanya.

Magpapakipot pa ba siya? Nakapagtapos ng pag-aaral si Arriana sa kursong AB Communications sa Ateneo de Manila University. Hindi man siya katalinuhan ay enough na ang grado niya para makatanggap ng scholarship at makapag-aral sa Ateneo. Nag-iisang anak lang si Arriana kaya hindi gaanong mahirap ang buhay nila. Masasabi niyang naibibigay naman ng taxi driver niyang papa na si Emmanuel at Full time na guro niyang mama na si Nancy Monroe ang mga luho at pangangailangan niya.

Kanina ko pa sinasabi, yung isang E. EXPENSIVE! Sobrang mahal talaga ng tuition fee dito. Di ko carry kung bakit nakayanan yun ni Papa. Pero Dad knows the best. Paulit-ulit. Sana naman di nangungurakot si Papa para lang makapasok ako dito. Bad yun. Alam ko naman sa maayos na gawain kinukuha ni Papa ang pang-araw-araw namin at masuportahan ako sa school na’to.

Samantalang siya ay naka-enroll doon dahil nagbabayad ng mahigit dalawandaang libong pisong tuition fee ang kanyang mga magulang. Kaya kung tutuusin ay magkaiba sila ng mundong ginagalawan. Pero dahil hindi miminsang nagkita na rin sila dito sa Aseron Castillo noong mga dalagita pa sila, kahit paano ay naging magkaibigan sila nito.

Tinignan niya ang kindergarten sa kanyang tabi, "Ito ang pinakamahal na kindergarten sa Middle Province. Ang taunang tuition fee dito ay kasing halaga ng taunang sahod ng mga office worker. Mapapag-aral lang dito ng mga taong mas mababa pa ang sahod ang kanilang mga anak kung hindi sila kakain at iinom sa loob ng dalawang taon." Mula rito, nagsimula na naman siyang magyabang, "Haha, nag-aaral ang anak ko rito. Nasa senior class na siya ng kindergarten ngayon." "Talaga? Ang galing. Ipapakita ko ang anak ko ngayon. Magkano ba ang fee?" Ngumiti si Selena. "Mali ba ang pagkakarinig ko? Pag-aaralin mo ang anak mo sa kindergarten na 'to? May pera ka ba?"

Napakagat ako sa aking labi, bakit ba lahat ng iyon ay nakapabor sa akin. Alam ko, kilala ang hotel nila na isang high class na hotel dito sa Pinas maging sa ibang bansa. Kaya mataas ang pasahod nila at pwedeng tama si Mr. Sander kaya nitong bayaran ang tuition fee ko, unlike sa ibang trabaho na kailangan ko pang kumayod at maghintay ng araw para mabuo ang babayaran kong tuition fee para sa isang semester. " Hindi papayag si Madame, Mr. Sander." Pagdadahilan ko, kahit na nakakaakit ang offer niya.

Umuwi na din ako agad dahil baka miss na ako agad ng asawa ko. Kinikilig ako habang naglalakad sa palayan. Nadumihan pa ako kaya umikot ako sa may poso upang linisan ang aking nadumihang paa. Si Hendrix lang siguro ang tao dito. Pero narinig ko ang boses ni Tita. "Paano iyong job offer mo sa Manila?" "Ma, ayaw ko po sa Manila." "Mas malaki kasi ang sahod mo doon, Anak. Sixteen thousand lang ang sahod mo sa pagtuturo, samantalang iyong mga job offer mo sa Manila, nasa fifty thousand hanggang sixty thousand."

sabi ni mama. "Ma, okay lang po ba kung 'di muna ako mag-aral this school year?" tanong ko. Sobrang laki kasi ng tuition eh. 60 thousand pesos every semester per student. Tapos dalawa kami. Paano na lang din 'yung gastusin namin sa araw-araw? 'Di pwede na iasa na lang namin sa karinderya. "Heart naman! Bakit? Alam mo naman na last degree na lang tapos susuko ka na?! Heart naman, alam mo naman na pangarap namin 'yan para sa inyo eh," sabi ni mama.

galit na sigaw ni Tina. “Puwede pa rin mag-aral ang anak mo dito pero kailangan mong bayaran ang 43k na tuition f*e niya. Private school ito at kung wala ka namang pambayad ay sa public school mo siya paaralin.” mahinahon na sambit ng principal. “Mga walang hiya kayo!”