Ateneo De Manila Admission Novels & Stories

Kundi dahil wala na akong natirang lakas para ipagpatuloy pa. Pero heto ako ngayon—nakatayo sa pila sa registrar ng CEU Makati, may hawak na brown envelope na parang bumigat sa bawat hakbang ko. Nandoon lahat ng requirements ko—birth certificate, ID photos, recommendation letter, at ‘yung papel na pinakaayaw kong tingnan: ang transcript na nagpapaalala kung saan ako natigil.

“At sino namang magkakagusto sa 'kin? Hindi ako nakapagtapos ng pag-aaral—ay, speaking of pag-aaral. Pina-enroll niya rin po ako sa DLSU para ipagpatuloy ang naudlot kong pag-aaral.” “DLSU?” Namuo ang pagtataka sa mukha nito. “Anong DLSU? Paaralan ba 'yan?” “De La Salle University po, Ate May Ann.” I huffed and tilted my head. “Grabe, Ate. Nakakamatay ang tuition fee ng unibersidad na 'yun. Two hundred fifty thousand pesos! Kayang-kaya nang makapakain ng mga batang lansangan sa loob ng tatlong buwan!”

“This is my school when I was in still studying in college. University of the Philippines, Diliman.” Proud kong ipinakita sa kaniya ang unibersidad na pinasukan ko noong ako ay kolehiyo pa lamang. Maraming tao ang nangarap na makapag-aral dito, pero pili lang ang mga nakapasok. Kailangan kasi munang makapasa ng UPCAT bago ka mabigyan ng chance na makapag-aral dito.

“Ganon po ba? Sa ibang schools po kaya dito sa Metro Manila o kaya sa Camarines Sur?” “Let’s see,” nagtipa ito sa computer. “Wala na rin sa Camarines Sur. May nakukuha na ng slot sa St. Benilde College at King Royale. Iyon lang naman ang mga private schools na connected sa atin. Here in Metro Manila…” Nagtipa ulit ito sa keyboard. “Oh, there’s a slot in Northshire Academy!” maligaya nitong sabi.

nakangiting paliwanag ng psychologist. Eksakto namang bumalik si Miss Carreon dala ang pormal na enrollment certificate na may tatak na ng eskwelahan. Inabot niya ito sa akin nang may kasamang pormal na pagbati. "Congratulations, Ms. Montejo. Registered na po si Kian para sa darating na school year. Ang susunod na hakbang na lang natin ay ang pagsukat ng kanyang uniporme doon sa admin supply room sa kabilang wing bago kayo tuluyang makauwi."

It was the heart of both schools. Hindi man ito kasing sosyal ng mga school sa Manila, kahit papaano naman ay may laban din ito. There were richer kids here too. Children of politicians, business owners, and the province’s VIPs. Their names rang bells, and their last names were whispered during parent meetings. But we all breathed the same air, stepped on the same muddy grounds, and waited for the same bell to ring. Ang daming prestigious school sa Manila na in-offer sa akin ni Renzo, pero ito pa rin talaga ang pinili ko.

"Ano 'yon, Toyang?" "May... May event po kasing pupuntahan sana iyong mga 2nd year na BA-COMM. Sa Manila, Ateneo raw, ma. Dalawang araw." "Oh, maganda 'yan! Magkano ba?" I looked at her and smiled timidly. "Ten thousand po, ma. Kasama na r'yan 'yong round trip ticket saka accommodation daw sabi ni sir." Nagulat si mama. She pursed her lips shortly after.

Kasunod niya ang ilang high-level executives, dire-diretsong pumasok sa private passage. Mukhang seryoso. Mukhang legit meeting talaga. Napahinga nang maluwag si Isabela—kahit papaano. Sa HR waiting area, may ilang applicants na naka-upo na. Dalawa sa kanila ay ka-batch niya sa Ateneo. Ang School of Architecture ng Ateneo ay kilala bilang training ground ng San Miguel construction industry. At ang SR Enterprises, no doubt, ang dream company ng halos lahat ng architecture grads.

𝑨𝒕𝒆𝒏𝒆𝒐 𝑫𝒆 𝑴𝒂𝒏𝒊𝒍𝒂 𝑼𝒏𝒊𝒗𝒆𝒓𝒔𝒊𝒕𝒚

Pero bahala na nga! PAGKATAPOS ko magtanong kung kailan ang entrance exam, nagtungo na ako sa admission office para kumuha ng enrollment requirement slip. Gusto ko kasi may listahan ako ng mga kailangan kuhain sa UST para hindi babalik-balik pa. The LAE will be two months from now. May oras pa ako para mag-review at hindi ako puwedeng ma-distract para mas maka-focus ako. I have to talk to Thirdy so we can arranged our schedule together.