Susan Bones Novels & Stories

Nagduda rin ang mga buto, ngunit matiyaga pa rin siyang naghintay, habang pinagkakatiwalaan niya si Thomas. Isang araw ... Dalawang araw ... Tatlong araw ... Sa ika-apat na araw, isang bagay na marahas ang nangyari. Si Bones ay gumagawa ng mga gawain sa bahay sa bahay dahil sa inip nang biglang may isang babaeng lumapit sa pintuan. Ngumisi siya habang sinabi niya, "Um, G. Bones, hi." Natigilan sandali si Bones. "Sino ka?"

Pero nang makarating ako sa floor na iyon, hindi ako makapaniwala sa nakita ko. Nakatayo si Susan sa gitna ng hallway. Nakasuot siya ng kulay gray na uniform ng janitress. May hawak siyang mop at balde na puno ng tubig. Ang kanyang buhok ay nakatali nang magulo. Mukha siyang pagod na pagod. Pawis na pawis siya. Hindi ko siya halos makilala.

Ang babaeng iyon ay malinaw na nakakaawa, kaya ano ay karapatan niya na gawin iyon kay Susie kanina? Ang babaeng iyon—Jane Dunn! Anong karapatan niya na maging ganoon kayabang? May kapansanan siya! Isang nakakaawang nilalang na inaalog ang kanyang buntot at nanghihingi ng pera! Isang pangit na bruha na walang itsura o katawan ngunit umaaligid para mang akit ng lalaki! Naalala muli ni Susie ang nakakamanghang muka ni Haydn at ang kanyang galit ay lalo lang tumindi… Ang p*ta na iyon ay siguradong naunang humalik kay Mr. Soros!

Parang buhay ko. Pagdating ni Bones—oo, 'yun ang code name niya, para kunwari badass—dala niya agad ‘yung laptop niya na parang anak niyang hindi pwedeng iwan. Umupo siya sa harap ko, tiningnan ako from head to toe. "D*mn. Ang ganda mo pa rin kahit ibang babae ka na." "S****p," sagot ko, sabay abot ng kape. "Focus. I need you to dig deep sa Velasco Corporation."

Hindi ito si Sara, dahil ito ay walang iba kundi si Susan. Nakasuot si Susan ng maalon at mahabang dress na nagpakita sa napakagandang hubog ng kaniyang katawan. Sa ilalim ng liwanag mula sa buwan nagmukhang sexy at kaakit akit ang kaniyang mukha. Inaamin ni Darryl sa kaniyang sarili na napanatili nga ni Susan ang kaniyang itsura, gaya ng biyenan niyang si Samantha. Nasa kaniyang 30s na si Susan pero mukha pa rin itong nasa kaniyang 20s—at nagmukha lang itong ate nina Sara at Rachel sa sandaling tumatayo ito sa tabi ng kaniyang mga anak.

Natatawa at natutuwa siya sa eksenang nakita niya. Nang marinig ang boses ng kaibigan niya, suminghot si Luna at tumingin siya kay Bonnie. Sa mga sandaling ito, may suot na asul at puting apron si Bonnie. May spatula pa siya sa isang kamay. Hindi siya mukhang isang tagapagmana ng pamilya Craig, at wala rin siyang nakakatakot na aura ng isang president ng Craig Group. Hindi mapigilan na tumawa ng malakas ni Luna.

tanong habang naka-krus ang mga braso. Pagpasok mo palang, bubungad na agad ang mga halaman at mga veins na nakasabit sa kung saan. Meron sa bintana, sa may kama at pati sa table. Hindi lang iyon dahil may mga bulakbulak pa na sa tingin ko ay plastic. “You’re so funny ate, ginamit lang naming ‘yan sa school. Ako na ang nag-uwi kasi ako naman bumili,” pagpapaliwanag ni Shanize habang nagkukusot ng mata.

Bagaman nakapikit si Haley, hindi maganda ang ekspresyon niya. She looked uncomfortable.Brian was struggling. Sinubukan ni Timothy na mag-alok ng suporta, ngunit wala siyang magagawa. Di-nagtagal, isang grupo ng pito o walong doktor at iba pang kawani ng medikal ang lumapit sa dalawang kapatid. Nanguna sa grupo ay isang mayabang na mukhang babae na may malungkot na ekspresyon sa kanyang mukha. Siya ay matangkad, maganda, at may suot na salamin na may frame na ginto. Sa anumang iba pang mga pangyayari, makikita siya ng mga kapatid na kaakit-akit. Ipinakilala niya ang kanyang sarili bilang si Susan Ware, ang tagapangasiwa ng ospital. Siya ay nasa edad thirties pa lamang, ngunit dahil siya ay p