Atlantis #seafret Novels & Stories

Wala na ba talagang katapusan ito? Naghanda nang kaunting salo-salo sina Mrs. Bettina sa kanilang Villa pagkarating ng tanghalian. They prepared different kinds of seafoods: grilled fish, squid, shrimp, crabs, seaweeds, sea urchins and so on. Everything is ready when everyone's arrived. Sinalubong sila ni Ms. Aila pagkarating at iginiya niya sina Sapphire sa seats na katabi niya para roon maupo ngunit bago pa tuluyang makarating doon ay lumapit na si Mr. Aldrin sa dalaga, he's with his swimming trunks and his usual white V-neck shirt.

Subalit, nagpapakita siya ng parang halimaw na aura habang nakita niya si Teresa Thompson, na mukhang lumabo sa sandaling ito. Sumenyas siya sa sumunod na sandali. Biglaan, ang malaking bakal na cage ay nakita sa screen na mabagal na binaba, pero ito ay hindi nilagay sa sahig ngunit iniwan na nakalaylay sa ibabaw ng madilim na karagatan. Posible pa din para sa mga tao na lumubog sa dagat anumang oras. Para sa mga staff na iyon, ang kanilang mga sigaw ay lalong lumakas.

Nilapitan ako ni Nick at nagpa-picture ako sa kanya. “Gorgeous.” Ngumiti ako sa sinabi niya. Tinabihan niya ako at pinanood namin ang magandang view ng dagat. Nakarating na kami sa kabilang island, sobrang ganda dito. May parang food court dito, mga seafoods ang tinitinda nila and may mga souvenirs din. Nag-ikot ikot kami at binilhan ako ni Nick ng keychain na may image ng mermaid gawa ito sa wood. It's so cute. In exchange, I bought him a bracelet na gawa naman sa parang tali.

ganti ni Lianne na ikinatawa ng lahat. ​"Kayong dalawa, para kayong aso't pusa," iling ni Sebastian habang maingat na inaalalayan si Althea pababa. Bitbit ni Sebastian ang dambuhalang diaper bag ni Astrid, habang ang bata naman ay kasalukuyang karga-karga ni Drake. "Dada! Water! Big water!" turo ni Astrid sa dagat. "Yes, princess. Later we'll swim," sagot ni Sebastian sabay tingin sa asawa. "You okay, Althea? Medyo namumutla ka yata simula pa kanina sa byahe."

Naitanong ko pa dahil hindi ko talaga alam kung ano ang mga yun. "Atlantis." Sagot naman ni Cayden. Nanlaki naman ang mga mata ko. For real? So malapit lang pala ito sa Veneesha. Wala pa kasing isang oras yung biyahe. "Malapit lang pala yan dito?" Di makapaniwalang tanong ko pa kay Cayden. "Uhuh. Atlantis is the nearest continent in Veneesha." Sagot naman ni Cayden. "But at the same time, the most dangerous continent."

sagot ni Henry kay Isla na ngayon ay masama na ang tingin sa kaniya. Patuloy na naghabulan ang dalawa hanggang sa mapadpad sila sa Sapien sea kung saan matatagpuan ang kakaibang lamang dagat katulad ng jellyfish na nananatili sa ere tuwing gabi, mga seahorse na nagiging kulay rosas tuwing tag-init at kulay ulap naman tuwing tag-lamig at mga clams na nagbibigay ng gintong perlas isang beses sa isang taon.

Literal na ibinato niya sa mukha ko ang malupit na katotohanan ng katotohanan. Tumayo si Athena sa tabi ko. "Swimming ako." Hinubad niya ang kanyang dumadaloy na damit pang-dagat, na inilantad ang isang nakababahalang panga at medyo pulang bikini sa ilalim. Ang kanyang puno at hinog na mga s**o ay nagbabanta sa paglabas ng kanyang tuktok. Taos-puso kong naisin sila. Ang kanyang ilalim ay sapat na karapat-dapat na makita ko lamang ang balangkas ng kanyang puke bago siya lumingon. Hindi ko alam kung kusa niyang iindayog ang kanyang balakang para lang pahirapan ako, o kung natural lang ito sa kanya, pero matitigas na ang bato ko habang nakatingin sa paglalakad niya papunta sa gilid ng tubig. Na

Wala nang mas marangya pa sa kasalang ito. Ang langit ay bughaw na bughaw, at sa gitna ng walang katapusang dagat ay unti-unting umaangat ang dambuhalang plataporma ng yelo at kristal—ang tinaguriang Crystal Aetherealis, isang eksklusibong wedding sanctuary na dinisenyo lamang para sa mga pinakamakapangyarihan sa mundo. Lumulutang ito sa ibabaw ng Glacemer Sea, at sa paligid nito'y tila naglalaro ang mga ulap at sinag ng araw, sumasayaw sa ibabaw ng salamin ng dagat.

Ang mukha ni Athena na lumuluha ang bumalik muli sa knayng alaala. "Teng....." Napahawak sa batok si Berting. Kaya naman ang dapat na itutulog na lang ay ipinasyal na lamang ni Berting sa tabing dagat. Miss na niya ang asin na pumapasok sa ilong niya, miss na niya ang lansa ng dagat at ang lamig ng simoy ng hangin. na nanunuot sa knayang buto at kasukasuan.

anas nito binibitin ako. “Please I want you Atlas,” uminit ang pisngi ko pero si Atlas, tila nanalo sa lotto abot tainga ang ngiti nito ng marinig niyon buhat sa akin. At iyon lang ang naging senyales ni Atlas. Sandaling umangat sa ibabaw ko. He quickly removes his clothes. Hindi ako kumurap habang ginagawa niya iyon. Ng huli ay boxer short niya ang natira doon ako nag-iwas ng tingin. Slight natakot ngunit sabik naman.