It Ends With Us Atlas Novels & Stories

Hindi pa, pagtatama ng kung saang bahagi ng malandi niyang utak. “Hayaan mo at darating na kayo sa kabanatang iyon. According to Atlas’ Golden Rules, if an Atlas turned a woman into a mother, he'll definitely marry the woman. Kaya ngayon palang ay binabati na kita. To be a queen of an Atlas is every woman's dream kaya masuwerte ka April.”

Andyan kaya ang tatay at kapatid ko! "Pwede nyo naman munang tapusin ang pag uusap niyo," dagdag ko pa para maiba ang tingin niya. "Okay na Ate, tapos na kami mag usap," singit ni Atlas. "So shall we go na ba?," ulit kong tanong sa kanya habang siya ay nakatitig parin sa akin. "Ah, yeah we are good to go if okay ka na," sagot nito saka nag iwas ng tingin.

Naramdaman ko ang isang tela na ipinatong ni Atlas sa aking balikat. "Isuot mo 'yan at kumilos ka sa kung anong nararapat. Huwag mong ipahalata na ngangayon ka pa lang nakarating sa Regno," turan ni Atlas. Walang pagdadalawang isip na isinuot ko na ang balabal na ibinigay n'ya na may kasamang hood. Idineristo ko ang aking upo at seryosong humarap sa aming dinaraanan.

Ang natural na bango ng dalaga ay yumakap sa pang-amoy ni Atlas na siyang nag pabilis sa tibok ng puso nito nang mapagtanto kung gaano sila kalapit sa isa’t isa. “Hindi muna ako aalis dito sa Laz Mercedes. Pag-uwi ko sa amin ay papagalitan na rin naman ako, kaya susulitin ko na.” Ngumiti ito kay Atlas at sana puntong iyon— ang buwan ay binasbasan ang babaeng nasa harapan niya upang ito lamang ang katanging-tanging mag ningning sa madilim niyang mundo.

Habang abala ang lahat sa paghahanda sa nasabing tanghalian ay abala rin ako sa pagligpit ng mga gamit namin. "Ate!" Tawag ni Atlas matapos kumatok. "Oy, teka!" Natataranta kong sagot. "Tapos ka na ba?" "Malapit na!" Nakatiim bagang kong sinara ang zipper ng bagahe. Pumasok si Atlas nang marinig ang ingay ng paglaglag ng vase sa mesita dahil na tabing ko. "Akala ko na ano na. Ako na niyan!" Tinulak niya ko palayo para sa siya ang magsasara 'non. Sa mabuting palad ay agad niya namang nasa. He's really incredible.

Nananatili lamang kasi ang paningin nito sa iisang lugar. “B-Bart…” “What? Who the fuck is—” Hindi na naituloy pa ni Atlas ang nais niyang sabihin nang makita ang dahan-dahang pag lapit sa kanila ng isang kalbong lalaki na puro tattoo ang mukha at ulo.

Pagdadahilan ko dito. Sumagot naman agad sa reply ko si Atlas. Alam na niya saw kung nasaan ako. Siyempre ako nagtaka ako paano? Magtataka ka paba girl CEO yan may mga ways yan. Naabutan niya na maga ang mga mata ni Natalia. Binati ni Atlas ang kaibigan ko. " Hi.. I'm Atlas Gilmore." Pag papakilala ni Atlas kay Natalia. "I know you." Sagot ng kaibigan ko kay Atlas. Ang mga tingin ni Natalia ay Biglang naging suspicious.

At kung may alam siya tungkol kay Eli— then the bidding is not buried. Hindi tuluyang nakalimutan. May taong nagtatangkang itama ang mga nangyari? O may taong nagtatangkang kontrolin ang narrative? “Atlas,” sabi ko, mas mababa ang boses. “Yes.” “Hindi lang ito tungkol sa consortium.” “I agree.” “Hindi lang ito tungkol sa mga El Zamora.” “Correct.” Silence. “Nyx,” sabi ni Atlas pagkatapos ng ilang segundo.

Si Serena Madison. Kaagad naihubad ni Atlas ang kanyang jacket, at kinumot iyon sa dalaga. Humihinga ito at halata naman walang masamang nangyari dito kundi ang natamong gasgas ng tuhod nito. Sadyang nawalan lang ba ito ng malay? Binuhat na lamang ni Atlas ang dalaga saka isinakay sa sasakyan niya. Nang mapansin niya ang sunod-sunod ngang sasakyan na dumaan… Mga tauhan ng pamilyang Aquinas.

At isa pa ay mabilis itong imaneho, kailangan niyang muna sa Clinic ni Doktora Izzy upang makapagtago kaagad. Nang makaalis ang van na sinaskayan nila Epifanio ay kaagad naman na nagtungo si Apollo sa motor ni Atlas. Inabot nito sa kaniya ang helmet at pati na ang susi. Pakiramdam ni Atlas unti unti na silang nagkakaayos muli ni Apollo at sana ay tuloy tuloy na ʼyon. “Mag-iingat ka sa pagda-drive mo.” paalala ni Atlas na siyang tunanguan lang ni Apollo.