Novel & Cerita Aut Inveniam Viam Aut Faciam

Pumikit naman kaming lahat at sabay-sabay na sinabi ang salitang Elevatus. She looked so serious and strict. "Inyong tandaan ang aking sinabi kanina. Konsentrasiyon, matalas na pag-iisip at kaunting bahid ng inyong natural na mahika para maisakatuparan ito. Kung kayo ay gutom, kulang sa tulog, may mga malalim na iniisip at kung hindi pa lumalabas ang inyong natural na mahika, hindi niyo pa ito magagawa."

Ang paghahanap ng katotohanan at katarungan ay nagbibigay sa akin ng lakas at determinasyon upang patuloy na hanapin ang babaing humingi sa aking ng tulong. Hindi ko alam kung saan hahantong ang lahat ng ito, ngunit ang mahalaga ay ang pagtitiwala sa sarili at sa proseso ng paghahanap ng katotohanan at katarungan. Mangyari ngang magpatuloy ang laban para sa hustisya. "Sabihin mo sa aking ang lahat-lahat nalalaman mo!" utos ko dito kahit nanghihina na iyon ay agad itong nagsalita.

, hinarap ko ito. "Ayokong iwasan mo na naman ako. Ayokong takasan mo na naman ako. Ayokong tingnan mo ako na puno ng pagkamuhi. It irks me to my core", tuluyan nang bumagsak ang kamay nito "So let me first, at the very least, be your friend"

Agad naman itong sumunod sa akin hanggang sumakay na ako pero agad ring sumakay ito sa akin. "Non habes raedam?" (Wala ka bang sasakyan?) sabi ko dito. "Hoc est, quod currus non habeo!" (Ito naman, wala kasi akong sasakyan eh!) sagot naman nya sa akin. Kahit talaga itong babae na iyo, hindi ko alam kung saan nya ginastos ang kanyang pera dahil ni isang sasakyan niyo ay wala akong makita.

Ang simpleng pagtanggap ni Fortuna sa kanyang dala, ang simpleng pagtitig niya sa anak, sapat na iyon para magsimulang lumaban muli. Pinunasan niya ang luha sa pisngi, saka pinatakbo ang sasakyan. Habang bumabaybay sa kalsada, paulit-ulit niyang inuusal sa isip: “Hindi ako titigil. Hindi ako bibitaw. Kahit ilang beses pa akong masaktan, babalik at babalik ako. Dahil mahal ko siya. Dahil mahal ko sila.”

Alam kong pagsubok lamang ito sa 'kin ng panginoon at patutunayan kong kaya ko 'tong lampasan. I will do everything this time to get what is mine.

"Hindi ito madali, ngunit kung gagawin mo ito nang tama, matutulungan ka nitong magpatuloy sa iyong pagbabagong-anyo." Ang mga salitang iyon ay tumagos kay Champagne, na nagsimulang mag-isip. Alam niyang hindi ito magiging madali, ngunit ang mga hakbang na iyon ay tila kinakailangan upang makamit ang pangarap na baguhin ang sarili, ang buhay, at ang lahat ng mga aspeto ng kanyang pagkatao.

Kaso katahimikan ng paligid ang sumagot sa mahaba kong litanya. "Ano nang gagawin ko?" tanong ko sa aking sarili at tumayong muli. I have to do something. Wala naman akong kasama. Baka nasa kuwarto lang ako na pinuntahan ko. At kabisado ko ang labasan kapag nakalabas na ako kung nasaan man ako. "Tama, I have to walk straight. Hahanapin o kakapain ko lang ang pinto, then voila--- madali na lang akong makakalabas. Wala lang sanang multo na sasalubong sa akin dahil paniguradong hindi ako makakalabas dito ng hindi nahihimatay."

Pero alam kong kailangan kong tapusin ang mga ito upang masigurong maayos ang lahat para sa susunod na araw. Pagkatapos kong tapusin ang aking mga gawain, humiga ako sa kama at nagmuni-muni. Alam kong malayo pa ang aming lalakbayin, pero sa tulong ng aking mga tauhan at ng aking pamilya, alam kong makakamtan namin ang tagumpay. "Ein weiterer Tag, ein weiterer Schritt näher zum Erfolg," (Isang araw pa, isang hakbang palapit sa tagumpay) sabi ko sa aking sarili habang unti-unting pumipikit ang aking mga mata.

Hihintayin ko siya kase mahal ko siya. " 'Cause even the stars they burn Some even fall to the earth We've got a lot to learn God knows we're worth it No, I won't give up " I won't give up. Hindi ko siya susukuan. Hindi ko siya titigilan hanggat di siya nagiging akin. Lalaban ako, lalaban ako kahit patayan pa yan. Mapasakin lang si Aphrodite. "I don't wanna be someone who walks away so easily