Awaits In Tagalog Novels & Stories

sagot ko naman dito "It's okay i can wait" saad naman nito at nagulat naman ako ng bigla niyang inagaw ang wine na iniinom ko at bigla naman niya itong ininom "The taste is familiar" saad naman nito habang ako ay gulat parin sa ginawa niyang pag inom sa wine na ininoman kona

“Ikaw na lang... ikaw na lang ang natitira sa ‘kin, ‘Ma. Ikaw na lang ang natitirang dahilan kung bakit sa gitna ng lahat ng problema, mas pinipili kong lumaban. Kaya sana... ‘wag mo rin akong iiwan dahil hindi ko kaya. Hindi ko kaya kung wala ka. Hindi ko kayang harapin ang lahat ng ‘to nang hindi ka kasama.” Huminga ako nang malalim. “Hihintayin kita. Kahit ano pa ang mangyari maghihintay pa rin ako sa ‘yo. Hindi ako mapapagod na maghintay. Naniniwala ako na magkakasama tayo ulit. Hindi ako mawawalan ng pag-asa.”

Utos nito sakanya, inayos niya ang sarili at naglakad na palayo pero bigla siya nitong tinawag. "See you tomorrow." Habol nito, naguluhan siya. "Tomorrow is wednesday." He said while glaring at her intently. Parang may kung anong kumalabog sa dibdib niya nang maalalang oo nga, at bukas maari ng maganap ang pinag-usapan nila. Pinaghalong kaba at excitement ang nararadaman niya.

Bahagyang bumilis ang tibok ng puso ko. Ito na. Ang hinihintay ko. At ang kinatatakutan ko. Napahawak ako sa mesa ko para pakalmahin ang sarili ko. “Where are they?” tanong ko, pilit pinapanatiling steady ang boses. “Nasa waiting lounge po,” sagot niya. Tumango ako. “Okay…” Tahimik akong huminga nang malalim. Isa. Dalawa. Tatlo.

VANILLA “Ano pa ang hinihintay mo. Matulog ka na. Kahit kaunting idlip lang dahil mamaya, maaga din tayong aalis pabalik ng Manila. Nagmessage sa akin si Mommy kanina at hinahanap daw tayo ng mga bata.” Muli nitong wika. Wala na siyang nagawa pa kundi ang dahan-dahan na naglakad patungo sa kama at naupo sa gilid nito

NASAAN MUNA SI VAVA? "VA!? VAVA!? HOYYY! VAVA! HELLO!? VAVA!" Tawag ko sa kaniya at nilingon-lingon siya sa paligid. Napa-kamot ako sa ulo ko. Shet. Nagkahiwalay kami! Paano na ako nito!? Gervanni Lucrese's POV

AIA'S POV “Mommy are we already in the Philippines?” manghang tanong saakin ni Aira ng tumigil na ang aming sinasakyang Van. Tulog kasi siya ng bumaba kami ng eroplano at sumakay sa isang Van. Dumiretso agad kami patungong Baller kung saan naghihintay na saamin ang lahat “Yes, baby we're already here.” tugon ko.

"Gusto mo bang mag-wish?" Biglang nagliwanag ang mga mata ni Inara. "Pwede pa bang mag-wish kahit taglamig?" Itinuro ni Kaizan ang paligid. "Tingnan mo. Marami pa ring gumagawa. Gusto mo bang sumama?" Lumingon si Inara at nakita nga niyang may iba pang mga turistang naghahagis ng barya. Mabilis siyang tumango na parang sisiw.

Sumimsim lang ito ng mainit na tsaa kaninang umaga. "Let's eat." Anunsyo niya upang makuha ang atensyon ni Dreams na nakatingin pa rin sa may pintuan. May hinihintay nga ito at wala siyang ideya kung sino. Ang inaasahan niya lamang na hinihintay nito ay ang kaibigan nitong si April. "Wait lang, hintayin natin siya." "Who?" "Basta! Masusurprise ka na lang kapag dumating na siya."

Natawa na lang ako. “Are you laughing at me?” she asked with a frown on her forehead. Magtataray na naman sigurado ito. “Oo, nakakatawa accent mo. Ang sagwa.” “Sag–wah?” Puta! Ano bang klaseng mga Tagalog ang alam lang nito? “Hey…” inis niya akong tinitigan. “Nilalabasan o lalabasan when used in doing sex* means cumming*…” parang ewan na paliwanag ko.