Awaits In Tagalog Novels & Stories

Gusto kong makapagtapos, kahit iyon lang ang maging achievement ko at kahit paano ay maging proud ang mga magulang ko sa akin kahit na wala na sila. Ilang sandali pa nga ay nagbukas na kami. Ako ang naka-assign sa private seat ngayon. Sa itaas kung saan dito ang mga mayayaman o 'di kaya ay mga artista laging pumupunta. Kasama ko si Ynna ngayon at sa kabilang side siya samantalang ako naman sa ay kabila. Nasa baba ang counter kaya kung ano man ang mga utos ng customer ay kailangan pa naming bumaba.

"That's true but you said you're born to wait." Yawa! Ayaw ko pa naman sa mabagal magreply...jusko sebastian, willing to wait ka pa, ah? Ano ka breathing form ng waiting shed? Hangal! Bobo! "Hahahaha oo naman! Isa rin naman akong tao na madaming inaabala...alam mo na, work work work. So mga ilang oras ako mag-hihintay sa reply mo?" "Hmm, maybe...I don't know...but I promise to reply as soon as I read your message."

Di nagtagal, dumating ang waiter dala ang kanilang pagkain. Umupo nang maayos ang mga bata. “Pamilya po ba kayo na nagbabakasyon dito?” tanong ng waiter habang inihahain ang pagkain. Hindi agad umalis ang waiter, sa halip ay masiglang nagpatuloy, “May fireworks show po mamaya. Ang fireworks show namin dito ay isa sa pinakamaganda sa buong Pilipinas. Kung interesado po kayo, puwede niyo pong panoorin.”

Nang tumalikod na nga si Novice ay tuluyan ng nakahinga ng maluwag si Shaina. Hindi niya maintindihan, may chance na siya para makalayo sa lalaki ngunit heto siya at tila hinihintay pa ang nabitin nilang halikan. "Nah! hindi ko inaasam na m*******n mo ako!"bwesit niyang anas. "Talaga hon, your waiting for me to kiss you hmmm,"tukso naman kapagdaka ni Novice.

paalala niya saakin Inggit kayo noh?Ako wab wab ate q!! " Akala mo naman ang layo ng pupuntahan eh noh hahahaha,, pero sige po kayo din..wag magpapapasok ng kung sino-sino kapag wala ng gamot si Mama.. tawagan mo ako ate..tas kapag pumunta si Papa paalisin niyo chartt ". biro ko " Ikaw talaga!Sige na hinihintay kana ng Asawa mo ". tukso ni ate

Baka kasi bigla na lang kaming mahuli at paglayuin na naman kami. Natahimik naman si Anthony mula sa kabilang linya. Hinayaan ko na lamang ito, baka kasi nag-iisip rin. "May naisip ako" ani nito ilang sandali pa. "Spill" "May ipapadala akong tauhan ko roon. Dapat maaga kang umalis diyan sa inyo para hindi tayo mahuli. Doon muna kayo tumambay sa Park ng San Fermin. May entrance f*e doon na 100 pesos per head, kapag may lumapit sa inyo na lalaking mag aabot ng flyers, go, tanggapin mo. Magtagal ka muna sa park ng kalahating oras para hindi makahalata ang guards mo na scripted ito. After half of an hour, ayain mo na sila. Sabihin mo may nag abot sa'yo ng flyers about sa ilang oras na pagstay sa

May dumaan naman na waiter sakin na may hawak na mga wine. "Wait a minute" iIgil ko dito at kinuha yung isang baso at itinungga. Pagkatapos nung isa kumuha ulit ako. At since busy pa yung mga tao sa pagkekwentuhan kumuha ulit ako hanggang sa makontento ako at nawala na yung hiya at takot ko. "Thanks waitahh"

“Sweet dreams anak,” Nanag makababa siya ay nakita niya si Ava na nakaupo sa sofa at inaantay siya. “Kung ano ‘man ang nalaman mo ay kalimutan mo na at lumayo saakin.” Napatingin sa kaniya si Ava dahil doon. Tumayo ito at tinignan siya ng masama. “Heck no! Ang tagal kong inantay ang pagkakataon na makita ka sa real world.” Nag cross arms pa ito dahil doon.

A family that he wants and wishes for even before. Nilapitan ko si Ava na nakaupo sa waiting area at agad siyang kinalabit. “Tapos ka na?” tanong nito “Umalis na tayo dito! Nandito si Marcus!” “What?!” “Oo kaya tara na!” Aya ko dito. Kaagad kong nilapitan ang kambal at kahit na ayaw pa sana nilang umalis ay wala silang nagawa.