Novel & Cerita Awaits In Tagalog

“P-po?” “Sugata o kesu.” Hindi ako masyado magaling umunawa ng mga salita ng Japanese pero ang binanggit niya ay mas lalong nakapagpataas ng kilay ko. Sugata o kesu means to disappear. Anong ibig niyang sabihin? Sinong nawala? My eyebrows furrowed as I look at her. “A-ano po yon?” muli kong tanong dahil hindi ko siya maintindihan.

Namuo ang isang nagagalak na ngiti sa mukha ni Vahlia, “Yes, I do understand you. It feels so great to have someone to talk to. I mean, someone I can speak with another language a—” “Are you saying it isn’t convenient to speak with each other using tagalog?” “Hindi naman sa ganoon,” sagot ni Vahlia sa bata. Nagpakawala ng isang ngiti bago muling nagsalita, “Iba ang sitwasyong aking kinasasadlakan, taliwas sa iyong iniisip kung ano man iyan. Hindi ko na nga alam kung nabibilang ba ako sa mundong ito.”

(how are you) "Okay, okay we'll be there by tomorrow. Nani ka kangaete imasu ka?" (do you have any idea) "Okay, arigato!" (thanks) Lumapit na samin si dad at medyo hindi maipaliwanag ang mukha. "What?" my mom asked. "There is someone who wants to meet us and I don't have any idea of who they are. We need to go back to Japan para mavisit din natin si otosan." (father)

I stated while shaking my head repeatedly and tears streaming down my cheeks. --- Terms used: -Rine, dine: same with roon and dito -Ike: Ikaw ay -palusong/pauwi: pabayan -paahon: pauwi na ng bahay

Warning: R-18! Read at your own risk. =°°= Aiden's Point of View "Where's my gift?" Tanong ni Wyatt, "Wala ka pang inaabot na regalo sa'kin. Kanina pa ako naghihintay na may iabot ka sa'kin."

“Pahiram lang ang damot mo!” “Naman, eh akin ‘yan!” Naagaw ang atensyon ni Danica sa dalawang bata na nag-aagawan ng bola sa kaniyang harapan. Parihong madungis ang mga ito at walang sapin ang mga paa. Mukhang mga “BADYAW”, na ang ibig sabihin sa Leyte ay palaboy. Nakaramdam siya ng awa. Sa mumurahing edad ng mga ito, lansangan ang nagsisilbi nilang tahanan.

Maya maya pumarada yung kotse ni Aries, nagulat pa ako ng bumaba ito at lumapit sa akin, ano ba naman tong taong to. "What are you waiting here, di ka pa ba uuwi?" tanong niya sa akin. "Hinihintay ko po sila Noah, dadaanan po nila ako" sagot ko dito, nakailang segundo itong nakatitig sa akin. "May proble-" naputol ang sasabihin niya ng narinig ako ang sigaw ng pamangkin ko, sabay pa kaming napalingon. "Tita Mommy" tawag nito sa akin, nagmamadali itong lumabas at patakbong lumapit sa akin.

Yeah, you're worth the wait All of my dark, dim, and lonely days Every goodbye and heartbreak was pointing me home I was just holding on Praying you'd be out there Holding strong Took me forever to find you But finally, forever's just two words away Baby, you're worth the wait. “Ipapaubaya ko ang anak ko sa ‘yo, hijo. H’wag na ‘wag mong sasaktan. Kasi kapag nangyari iyon babawiin ko siya sa'yo kahit pangalawang kasal n'yo na ito.”

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

Gusto kong makapagtapos, kahit iyon lang ang maging achievement ko at kahit paano ay maging proud ang mga magulang ko sa akin kahit na wala na sila. Ilang sandali pa nga ay nagbukas na kami. Ako ang naka-assign sa private seat ngayon. Sa itaas kung saan dito ang mga mayayaman o 'di kaya ay mga artista laging pumupunta. Kasama ko si Ynna ngayon at sa kabilang side siya samantalang ako naman sa ay kabila. Nasa baba ang counter kaya kung ano man ang mga utos ng customer ay kailangan pa naming bumaba.