Awaits In Tagalog Novels & Stories

aniya saka ako sinenyasang pumasok. Hindi pa man ako nakakalayo sa gate ay nakita ko na ang papalapit na maliit na bulto ng isang babaeng galing sa waiting area na hindi ko maintindihan ang hitsura. “Waiting for me, midget?” ngiting-ngiti kong sabi sa kaniya nang makalapit na siya sa akin. Habang isinusuot ang aking ID ay akin pang sinabi, “Talagang hinintay mo pa ako rito sa gate? Do you really miss me that much for you to—”

Ashley Goodness! Gem was quite heavy. Nagpatulong pa ako sa waiters ng bistro na maisakay siya sa kotse ko. Maski ang mga guwardiya sa hostel ay inistorbo ko para lang maipasok sa room na kinuha ko for a night.

Tahimik sana silang naglakad ng makarinig sila ng mahinang palakpak sabay ang mabagal at mabibigat na yapak palapit sa kanila. "Bien Fait! bein fait!" french word ibig sabihin ay bravo o well done. Agad napalilong silang lahat sa pinagmulan nito. "I admired your gutz young lovey-dovey. Do you really think that I will not be notified with your plans and your flight back to your country?" Sinabayan pa ito ng malakas na halakhak ni Johanson. Ang kaba na kanina pa nararamdaman ni Tin ay mas lalong lumala ngayon. Sabi na nga at ayaw niyang sumama muna para masigurong makauwi ng maayos ang asawa bago s'ya.

"Anong ginagawa n'yo d'yan?" May isang malaking boses na nagsalita at mabilis nitong nakuha ang atensyon ko, mga Guerrero! Napaatras ako dahil hindi ko sukat akalaing na mabilis silang makakarating dito sakay ang kanikanilang kabayo. Katulad din sila ng Guerrero ng mga taga-Rialacande pero sila ay may malagintong kulay ng mga s*****a at isang logo na ngayon ko lamang nakita.

Marahan kong inabot ang mga kamay nilang dalawa at diretsong tumingin sa kanilang mga mata. "Your Tatay is in Davao, Castor, Pollux. He is waiting for his stars to come home." __________________________________

"Magandang araw muli talaarawan, narito ako sa Ilog paraiso. Ilang araw na ko dito at nagbabakasali na mapapagawi si Juancho, pero umaasa ako na baka dumating siya at puntahan ako rito. Alam mo bang mahal na mahal ko siya, kaya umaasa ako na maalala niya ako, at alam kong mahal niya din ako. Kaya di ako nawawalan ng pag-asa na darating siya. Alam kong darating siya." - 21 Mayo (1897) "Grabe ka pala ate, talagang naghintay ka. At umaasa ka darating siya." di makapaniwalang sabi ni Lara pagkatapos basahin ang talaarawan ko. "Siguro ganun pagnagmamahal ka, aasa ka hanggang kaya mo. Masaktan man o hindi ay gagawin mo lahat." saad ko sakanya habang nakasandal ako sakanya. Dahil patuloy pa rin sa

_ Vee Anika Wisconsin's Pov. Ginawa ko lang naman kung ano yong sinabi ko ah. Alam niyang aatras ako kapag lumapit pa siya at anong ginawa nya? Lumapit siya diba, it means gusto niyang umtras ako!

"Maghihintay ako." ___________________________________________________________________________ Eternity. Iyan ang nararamdaman ni Ave. Tila nakapakatagal ng oras para sa kaniya. Hindi siya makapagpokus sa kaniyang trabaho. At tila nasa walang hanggang kadiliman siya sa napakalalim na butas. Hindi na siya makapagpokus pa sa kaniyang trabaho. Puro dokyumento ang nasa harapan niya ngunit wala pa siyang natatapos.

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

I thought I am already late? Napailing naman ako at dumiretso sa kalimitan naming inuupuan. Mas lalong kumunot ang noo ko nang hindi ko pa rin siya natagpuan doon. Nasaan na 'yun? Hindi naman 'yun nal-late, ah?