Novel & Cerita Awestruck

Sigurado siyang estranghero ito, at kakaunti ang kaalaman ng kanyang ama tungkol sa kanya. Ang isa pang dahilan kung bakit siya nag-react ay ang hindi niya gusto ang kakaibang emosyon na dumadaloy sa kanyang sistema simula nang una niyang makita si Azure. Mayroon siyang kakaibang sensasyon na hindi pa niya nararanasan sa sinumang lalaki.

Itinabi niya ang kalung-kalong niyang gitara at ako ang ipinalit. At nang ako na nga'y nakahiga, pumikit na lang ako at unti-unting ipinasok ang lahat ng impormas'yon sa aking utak. This is unbelievable. Do you know that feeling? Like, even it's happening right before your eyes and actually seeing it, your mind is still processing for believing it. I'm really overwhelmed. Iminulat ko ngang muli ang aking mga mata at nang makasiguro akong hindi nga ito gawa-gawa lang ng aking isip. At hindi nga. This is f*cking real.

The gate seemed to beckon us, inviting us to step into the unknown. Lalo itong lumiwanag na tila binabati kami, ngunit habang nakatitig ako rito ay nakaramdam ako ng pagkahilo. The swirling energy seemed to hypnotize my senses, kaya kaagad kong inalis ang tingin mula rito kahit manghang-mangha pa ako. The hypnotic dance of the energy was both alluring and disorienting, pulling me into its depths. Yet, despite the disorientation, I felt a surge of excitement. This was the moment I had been waiting for, the threshold to a new chapter in my life.

Pano I think I just forgot how to breathe. Yeah, I probably did. Because I'm definitely not breathing right now. I was just totally staring at him in complete awe. Kaya't nang biglang tumunog nang malakas ang telepono ko ay halos mapatalon ako mula sa kinauupuan. I tensely fished out my phone from my pocket. I can't believe that my hands are even visibly shaking. Nakakahiya.

Hindi ko rin alam kung kailan ako nilabas basta ang alam ko lang this set up is making my whole body tremble in ecstasy. We roam this magical place until we reached at the boat. Napahawak ako sa bangka nang pakiramdam ko'y tataob na ito dahil sa marahas naming paggalaw. Hindi ko rin alam kung paano kami nakapunta rito. Yvan is making a big space on my mind.

Leaving me in the middle of the unit heart racing, lips tingling, brain completely fried. Holy shit. What the hell just happened? How am I supposed to breathe let alone sleep after that?! ****

I felt myself falling kaya automatic reaction ko ay hawakan ang lalaking nasa harap ko. But another thing that caught me off guard? Yun ay ang paghawak nya sa bewang ko upang hindi ako tuluyang mahulog. I opened my eyes and I was surprised dahil isang malamig at nakakatakot na titig ang sumalubong sakin. Our faces are much more closer now. I could even smell the sweet scent of the champagne.

Umaabot iyon sa aking taynga at pakiramdam ko ay namamanhid ang buo kong katawan sa takot. The air is humid and the place was so spooky that every hairs on my body stood on end. Pakiramdam ko ay pinagpapawisan ako ng malapot subalit nang hawakan ko ang aking mukha ay wala akong makapa kahit isang butil man lang ng pawis. Lalo akong kinain ng matinding takot at nangatog ang aking kalamnan. My stomach churned as if I want to vomit because of fear.

Naputol ang pag-iisip niya nang bigla ay may maramdaman siyang nagwasiwas sa kamay niya. And right at that moment, she swore. Kulang ang salitang 'shock' at 'kahihiyan' para i-describe ang nararamdaman niya nang mapagtanto niyang napahawak na pala siya sa kamay ng masungit na lalaking iyon nang hindi niya namamalayan. "I-I'm sorry. H-Hindi ko sinasadya. I-It's just that... m-medyo natatakot ako at—"

Ngayon ay dalawang kamay na niya ang nakahawak at naka-pulupot sa aking baywang na para bang wala siyang planong pakawalan ako ano mang oras ngayon. And instead of feeling disgusted, kakaiba ang naramdaman ko bigla. I felt nothing but excitement. I feel hot. I feel like I was craving for something, but I don't even have any idea what I was craving for. What the hell is happening to me?