Awestruck Mga Nobela at Kwento

Nararamdaman ko na ang pamamawis ng aking mga palad sa sobrang excitement. "Malapit na tayo!" tili ni Astria. "Mama, are you excited? I'm excited!" Ang lakas na ng boses niya, tila wala nang iniindang anumang sakit o pagod mula sa mahabang biyahe namin. "I'm nervous," natatawang sagot ko, habang ang puso ko ay tila sasabog na sa kaba at saya.

Derick muttered. The door opened. And then everything stopped. Lahat kami ay natahimik at hindi makagalaw sa bawat isa, sa mga nakikita namin. My heart stopped. My arms trembled against Derick’s shoulders. The world tilted— What… what am I looking at? Even Calix’s eyes mirrored the shock I felt.

Dahil sa nakaka kilabot na Awra na inilabas ni Oprahim [ Ang Awra ay isang uri ng Enerhiya na nag lalabas sa katawan ng Tao, maging sa mga hayop at bagay ay ating mararamdaman ito, Tulad ng aso, kapag ikaw ay tinahulan at tinitigan, dahil sa Awra, agad tayong natatakot sa kanila kahit gaano pa ito kaliit, Maging sa bagay kapag alam mong isang abandoned House, agad kang makakaramdam ng Takot sa isang Bagay] Kaya naman nang maramdaman ito ni Brayan Brilliones ang napaka lakas na Awra ni Oprahim, muli nitong ginamit ang God of Universe Lightning Mode ni Brayan.

Kailan ko siya sinagot at kailan siya nanligaw, ohwss asa pa self di nga yan marunong magluto eh manligaw pa kaya tsss. They still in shocked in condition tas yong iba naman naka nganga at nakadilat pa ang mga mata sa kakagulat. Seryoso ang OA ng reaction nila, ako din eh nagulat pero di naman ganyan ammmp HAHAHA. Tiningnan ko isa-isa mga reactions nila. As in they are all shocked and surprised. Di pa rin makapaniwala. Ako nga din ehh, napakabilis ng pangyayari UWUUUUUU.

Ang balangkas ng naturang tao na ilang araw nang nagmumulto sa kanyang isipan. An intense panic and astonishment grasped to her inside like a colony of a honeybee settled uncontrollably in a hive. The feeling is ruthless but April is too damn good to make a numb show. Nagawa pa rin niyang huwag magpakita ng kahit na anong emosyon.

l na hawak ko at dahan-dahang iniaalis ang sakong sagabal para makita ang maganda niyang mukha. I froze in my seat, my eyes widening, almost bulging, as I stared at the person in front of me. Shock stole my voice. I was unable to speak for a complete second. I froze for a few moments, and the realization hit me like a jolt, lightning ripping through my entire body as I tried to comprehend what had just happened. 'Hindi ko akalaing ganito ka katalino, Celestine.' Napailing-iling na lamang ako. No way I will take the risk. Never will I let her.

Nararamdaman niya ang matalim at nagmamakaawang tingin ni Anne na nakapako sa kaniya, ngunit ang kaniyang nasaktang pride ang mas nanaig. Pinalipas niya ang tatlong segundo bago mariing pinindot ang accept button. Inilapit niya ang phone sa kaniyang tainga, ngunit sadyang hindi niya ito idinikit nang husto—sapat na para marinig ni Anne ang bawat salita mula sa kabilang linya. "Hey, Lauren," malambing at mapangahas ang boses ni Rhea mula sa speaker. "Are you okay? Hindi ka ba pinagalitan ng terror prof na 'yan? I was worried."

Napabuntong hininga nalang ako na tumalikod, ayokong mapansin ako nito at masisira na naman ang mood ko. I took an undetectable step backward however the man appeared in front of me in an instant that my soul almost separated from the body because of so much shock. Paano nito narating ang kinatatayuan ko ay hindi ko mailarawan, it was so quick na hindi ko namamalayan o ako lang itong nawala sa konsentrasiyon ay ewan hindi ko alam.

Gusto kong lapitan, hawakan, kamustahin at gusto kong makita. Napabuntong hininga. Humakbang ako ng isa, dalawa, tatlo hanggang sa tumama ang tuhod ko sa kanto ng kama, pumatalikod ako, pumaupo. Naramdaman kong hinawakan, kinapitan ni Kuya Sam ang tagiliran ko. Ganoon pa rin naman ang bilis ng tibok ng puso ko. “Tinatanong kita bata, anong nangyari sa’yo?”