Awestruck Mga Nobela at Kwento

All I can feel is shiver and goosebumps by Mourge sudden outburst. Literally mic drop... Teka nga, sino ba ang kaaway nito? OCEAN_TEN

Kumakabog ang dibdib ko at pakiramdam ko isa akong baguhang binata na first time aakyat ng ligaw. Agad kong hinanap ang unit ni Maxine at nang makita ko ito ay agad kong pinindot ang buzzer. Nakakadalawang pindot na ako at nakakaramdam na naman ako ng takot dahil baka umalis na naman siya. I was about to press the buzzer again nang bumukas na ang pinto and I saw how Max’s eyes widen. “X-xavier a-anong..”

Nagpagulong-gulong rin siya sa sahig habang sapo-sapo niya ang mga mata at pangang nasaktan habang nagmumura at humihiyaw sa sakit na nararamdaman. Shit! Gulat na gulat ako sa sobrang bilis ng mga pangyayari! Nakakagulat na nga na nandito siya sa isang abandunado at malayo sa kabihasnan na lugar ay mas nakakagulat na kaya niya palang manakit ng ganito katindi? I was in so much awe and shock and disbelief of what transpired in front of me!

Nakita ko ang pag-awang ng kanyang mga labi saka namula ang mga pisngi dahilan kaya parang nahiya tuloy ako at na-conscious. Maging ang mga tao sa likod nito ay halos ganoon din ang naging reaksyon nang makita ako- they looked stunned and amazed! Lalo tuloy akong na-conscious. Ganoon ba talaga ako kaganda at ganito na lamang ang mga reaksyon nila? They literally looked like they have seen a star!

One second I was frozen, the next thing I knew, he already pulled me out of danger. And Jacob? Ayun… doon ako natigilan din. Kung tutuusin, I feel disappointed. Hindi naman galit, hindi rin tampo… pero may kirot. Nakita ko naman yung sheer shock sa mukha niya. As in literal siyang natulala, parang nag-blue screen. Akala siguro niya matatamaan talaga ako ng motor. Hindi siya gumalaw, hindi siya nakapagsalita na parang na-freeze siya sa kinatatayuan niya.

I put on my jacket. Tumambad sa'kin ang maraming bituin, nagtataasang mga puno. This is real beauty. I was amazed by the place. I heard some weird sounds. It's the first time I've heard it in my whole life. I looked around, but I didn't see anything. The sounds didn't stop. It gave me goosebumps, and then my heart started to beat rapidly. This is funny; I'm not a coward. Maybe it's just a bird; there's no need to be afraid.

I was caught off guard. My eyes widened in surprise, and I could barely move. Agad naman nito napansin ang pagkatameme ko. “What? Startruck?” She teased. “Eww. No.” Agad kong sagot sa maarte na tinig sabay kumpas ng mga kamay ko. “I was just surprise. Hindi ko akalain na may pagnanasa ka pala sa akin Amara,” at saka ko niyakap ang sarili ko upang protektahan sa mahalay nitong mga mata.

dagdag pa neto gamit ang marahas at mataas na boses. Those words made Astria speechless. Halos nanlamig ang buong katawan nya at tila naubusan ng dugo ang mukha nya. Her mind is so chaotic, hindi nya alam kung paano aayusin ang gulo sa utak nya. She really don't know what to do anymore. She's so confused.

Maybe teleported to somewhere else. "Halika na." Tinulungan ko siyang tumayo. "A-anong na-nangyari?" she asked while stuttering. "Ha-ha, nananaginip ba ako?" Tatawa-tawa niyang saad, her voice is trembling mukhang pinipilit lang niyang pakalmahin ang sarili. "Mamaya ko na i-explain. Tara na!" Hinila ko na lang siya't inalalayan. Alam kong nagulat siya sa nasaksihan. It's her first time seeing 'abnormal creatures'.

Hindi matapos ang pag iisip ko at halo halong emosyon ang tumatakbo sa buong sistema ko. Na iimagine ko ang pagngiti nito sa kawalan ko ng pasensya. "Oooppss.. We're here.. Ready ka na?!" Matapos nun marahan niyang inalis ang piring sa mata ko. Madilim ang unang sumalubong sa akin hanggang maging malinaw ang buong paligid. "Wow..." Ito ang salitang namutawi sa bibig ko. "What is this place? Did you make this all? Ohhh.. Zion. ."