Bad Boy's Protection

ฉันเป็นคนบอกเลิกแฟนคนแรกที่ตัวฉันรักมากที่สุด เพียงเพราะ… ฉันอยากมีชีวิตที่ดีขึ้น รักแรกตอนอายุ20 ตอนเริ่มต้นก็ช่างหวานหอม แต่ทุกคนก็น่าจะรู้ดีว่าสมัยนี้นะ แค่รักมันยังไม่พอ แฟนฉันเป็นแค่รุ่นพี่ในมหาลัยตอนเรียนที่อเมริกาก็เท่านั้น ความมั่นคงไม่มีให้เห็น… ฉันก็แค่อยากจะเดินตามฝันของตัวเอง ซึ่งตอนนี้.. ฉันทำได้แล้ว ใช่.. ฉันเป็นดารา และกำลังดังเปรี้ยงเป็นพุแตก จากบทเลิฟซีนอันร้อนฉ่าจากละครเรื่องล่าสุด มันทำให้ฉันมีงานเดินแบบมากขึ้น อีเวนต์มากขึ้น และทำงานแบบไม่ได้หลับไม่ได้นอน นี่แหละ ชีวิต แบบที่ฉันต้องการ ดี.. บัดซบเลยใช่ไหมละ “นี่ พี่เสือ เขาเป็นหมอแล้วนะ” “แล้ว?”

“ก็เพื่อนกันทั้งนั้น เรื่องมันก็ผ่านมานานแล้ว ใช่ไหมแหวน” เสียงของเรซหนึ่งในกลุ่มเพื่อนของน้องชายฝาแฝด เรซกำลังพยายามทำให้บรรยากาศดีขึ้นหลังจากที่นาฟบอกให้ฉันรู้ว่าใครบางคนนั้นมาที่นี่ด้วย “แหวนไม่นับผู้ชายที่เคยนอนด้วยเป็นเพื่อน” ฉันพูดตรง ๆ ใครกันจะอยากเป็นเพื่อนกับคนที่ทำให้เราเจ็บ แม้ว่าความเจ็บที่ได้รับ 90% จะเป็นฉันที่วิ่งเข้าไปหาเองก็เถอะ แต่แล้วเสียงจากด้านหลังของฉันก็ดังขึ้น เสียงที่ฉันเคยคุ้นเมื่อนานมาแล้ว ถึงเป็นคำสั้น ๆ แต่ฉันก็รู้ว่าเขาเป็นใคร “หึ” เสียงและตัวมาพร้อมกัน เจ้าของร่างสูงเดินไปนั่งที่ว่างตรงที่ฉันทักไปก่อนหน้า ซึ่งมันอยู่ตรงข้ามกับฉัน ฉันมองเขาแค่เพียงเล็กน้อยและเบือนหน้าหนี เชื่อเถอะว่าไอ้เสียงที่เปล่งออกมาจากลำคอนั้นเป็นคำสั้น ๆ แต่มันมีความหมายและความหมายของเขาก็คือ ‘คิดว่าฉันยังอยากจะได้เขาอยู่ไง’

Aku memutuskan tinggal di Desa Kencana Wungu yang terletak di Cirebon setelah pandemic Covid19 menyebar di Kota Jakarta. Keputusan itu bersamaan dengan keputusanku untuk menjauh dari mantan suamiku sendiri. Atau masih suamiku, lebih tepatnya. Aku membencinya karena ia sudah melakukan hal fatal. Reino bercumbu dengan wanita lain di hari pernikahan kami. Setelah janji suci ia katakan, ia malah ketahuan bersama wanita yang tak lain adalah teman semasa kecilnya. Sungguh hancur hatiku mendapatinya. Aku pun berniat memulai kehidupan baruku di kota lain. Namun, itu tidak mudah karena Reino mengganggu hidupku lagi. Apakah aku sanggup menerimanya kembali? Apakah semua ini hanyalah salah paham biasa?

"นี่แน่ะ ๆ ๆ ๆ ไอ้คนนิสัยไม่ดี อย่าเข้ามาใกล้หม่ามี๊นะ ถอยออกไปเลย ถอยออกไป นี่แน่ะ ๆ ! " ไอคิโด้ทั้งเตะ ต่อย และ​ ชกตามร่างกายทุกตารางนิ้วที่เขาจะสามารถทำได้ "นี่มันอะไรเนี่ย! เธอเข้ามาทำร้ายฉันแบบนี้ได้ยังไงกันเจ้าตัวเล็ก" มือใหญ่จับตัวไอคิโด้ได้แล้วก็จัดการเหวี่ยงร่างน้อยอย่างเบามือ ให้ออกห่างกลับไปหาผู้เป็นแม่ เธอย่อตัวลงแล้วอ้าแขนรับร่างน้อย ๆ ของลูกชายเข้ามาไว้ในอ้อมแขน ไอคิโด้เดือดจัดเงยหน้ามองคนตัวใหญ่ยักษ์แบบไม่วางตา "เลี้ยงลูกยังไงให้ก้าวร้าว นี่กะจะสอนให้เป็นอันธพาลแต่เด็กเลยหรือไง" เควิ่นหันมาต่อว่าเธอ "หยุดพูดเดี๋ยวนี้นะ ไอ้คนไม่ดี! " ไอคิโด้ชี้หน้าด่าทอคนที่ตัวโตกว่า แล้วจ้องตาเขม็งใส่เขา

Cocky, arrogant, and dropped dead gorgeous: That described my boss, Mr. Craft, to a T. His thick hair, cold blue eyes and strong jaw held power in a conference meeting, causing women to melt in his presence. I’ve wanted to confront him on his stubborn attitude and critical demands for employees. I’d bitten my tongue in many scenarios and held in my true feelings over a dozen times. Keeping the peace was necessary until I had enough experience under my belt to move onto bigger and better things. The only problem was; Craft Marketing was the bigger and better, and the longer I stuck it out with him, meant more opportunities would arise. I’d been the only female intern to land a job directly under him, and was also the only one who hadn’t slept with him. I knew he was promiscuous with the tall and leggy blondes that breezed into his office looking immaculate, then scurried back out with mussed hair, flushed cheeks, and unbuttoned blouses. I'd ignore the magnetic pull of chemistry and curiosity between us. Unless it came to my advantage.

"พี่ธาม..." "...พี่ไม่ได้ทำแบบนั้นกับวาใช่ไหม พี่ไม่ได้หลอกวาใช่ไหม มันไม่ใช่เรื่องจริงใช่ไหมคะ" เจ้าของใบหน้าใสยังคงถามคนตรงหน้าออกไปน้ำตาคลอ "อืม ฉันเข้าหาเธอ...ก็เพื่อสิ่งนั้นเท่านั้น" ทันทีที่ริมฝีปากหนาตอบความจริงกลับมาด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งเฉยชาก็ทำเอารุ่นน้องสาวร้องไห้ออกมาราวกับว่าทุกอย่างนั้นได้พังทลายลง "ฮึก พะ...พี่..."

เพราะไม่สามารถกลับไปแก้ไขอดีตได้ ทำให้ปัจจุบัน*เลิฟ*ต้องอดทนต่อการถูกกลั่นเเกล้ง เพียงเพราะเธอพลาดไปทำให้ *ฌอน*หนุ่มหล่อขาโหดเกลียดเข้าให้ และเหมือนว่าการกลั่นแกล้งจะไม่จบลงง่ายๆเสียด้วย...

เฟื่องฟ้าไม่เคยคิดว่าชีวิตตัวเองจะถูกใช้เป็น “เดิมพัน” ในการแข่งรถใต้ดินที่ไร้กฎเกณฑ์ ยิ่งเลวร้าย เมื่อคนที่เธอรักที่สุดคือคนที่ “เอาเธอไปพนัน” และเขา…ก็แพ้ ผู้ชนะคือ ดินแดน นักแข่งหนุ่มเจ้าเล่ห์ ดวงตาแพรวพราวอันตราย ตั้งแต่วินาทีนั้น เธอก็กลายเป็น “ของเขา” อย่างสมบูรณ์ เขาพาเธอเข้าสู่โลกมืดที่เต็มไปด้วยความลับและอันตราย แต่กลับดูแลเธอราวกับเจ้าหญิงในกรงทอง จนกระทั่งเธอได้พบกับ แผ่นดิน พี่ชายฝาแฝดของดินแดน ที่อันตรายไม่แพ้กัน เมื่อสองพี่น้องที่เลือกจะแชร์ทุกอย่างในชีวิต รวมถึง… เธอ เฟื่องฟ้าจะเลือกหนี หรือยอมปล่อยให้หัวใจ พ่ายแพ้ไปพร้อมกับร่างกายที่สั่นไหวภายใต้สัมผัสต้องห้ามนั้น

ชีวิตของ 'เธอ' เปลี่ยนไปเมื่อได้เจอเขา ส่วนชีวิตของ 'เขา' เปลี่ยนไปเมื่อได้แต่งงาน...กับเธอ

It was never Mila's intention to send explicit images of herself to her crush's father. The realization that her dad's best friend had seen her nude was a nightmarish thought she wished to wake up from. To her surprise, Mr. Williams requested another naked picture of her. But she couldn't comply. He was her crush's father and her father's best friend. How could she possibly act like nothing had happened when they were coming over for dinner? Feeling trapped as Mr. Williams cornered her. He used one hand to pull up the bottom of her dress and the other to grab a handful of her hair, forcing her to arch her back. "Please," Mila whispered. "Please, Mr. Williams." A moan involuntarily escaped her lips as she felt his erection pressing against her buttocks. "You have no idea how much power I hold over you, Mila," he murmured. "Anything I desire, you will give me, or do you want me to show your father the picture you sent me?" Mila's grip on the counter grew tighter as she pushed her backside against him. This was all a mistake. It felt so wrong. "What do you want?" she asked. "You, on your knees in front of me."