Bad Girl Vs Bad Boy

ชีวิตของ 'เธอ' เปลี่ยนไปเมื่อได้เจอเขา ส่วนชีวิตของ 'เขา' เปลี่ยนไปเมื่อได้แต่งงาน...กับเธอ

"นี่แน่ะ ๆ ๆ ๆ ไอ้คนนิสัยไม่ดี อย่าเข้ามาใกล้หม่ามี๊นะ ถอยออกไปเลย ถอยออกไป นี่แน่ะ ๆ ! " ไอคิโด้ทั้งเตะ ต่อย และ​ ชกตามร่างกายทุกตารางนิ้วที่เขาจะสามารถทำได้ "นี่มันอะไรเนี่ย! เธอเข้ามาทำร้ายฉันแบบนี้ได้ยังไงกันเจ้าตัวเล็ก" มือใหญ่จับตัวไอคิโด้ได้แล้วก็จัดการเหวี่ยงร่างน้อยอย่างเบามือ ให้ออกห่างกลับไปหาผู้เป็นแม่ เธอย่อตัวลงแล้วอ้าแขนรับร่างน้อย ๆ ของลูกชายเข้ามาไว้ในอ้อมแขน ไอคิโด้เดือดจัดเงยหน้ามองคนตัวใหญ่ยักษ์แบบไม่วางตา "เลี้ยงลูกยังไงให้ก้าวร้าว นี่กะจะสอนให้เป็นอันธพาลแต่เด็กเลยหรือไง" เควิ่นหันมาต่อว่าเธอ "หยุดพูดเดี๋ยวนี้นะ ไอ้คนไม่ดี! " ไอคิโด้ชี้หน้าด่าทอคนที่ตัวโตกว่า แล้วจ้องตาเขม็งใส่เขา

Cocky, arrogant, and dropped dead gorgeous: That described my boss, Mr. Craft, to a T. His thick hair, cold blue eyes and strong jaw held power in a conference meeting, causing women to melt in his presence. I’ve wanted to confront him on his stubborn attitude and critical demands for employees. I’d bitten my tongue in many scenarios and held in my true feelings over a dozen times. Keeping the peace was necessary until I had enough experience under my belt to move onto bigger and better things. The only problem was; Craft Marketing was the bigger and better, and the longer I stuck it out with him, meant more opportunities would arise. I’d been the only female intern to land a job directly under him, and was also the only one who hadn’t slept with him. I knew he was promiscuous with the tall and leggy blondes that breezed into his office looking immaculate, then scurried back out with mussed hair, flushed cheeks, and unbuttoned blouses. I'd ignore the magnetic pull of chemistry and curiosity between us. Unless it came to my advantage.

"พี่ธาม..." "...พี่ไม่ได้ทำแบบนั้นกับวาใช่ไหม พี่ไม่ได้หลอกวาใช่ไหม มันไม่ใช่เรื่องจริงใช่ไหมคะ" เจ้าของใบหน้าใสยังคงถามคนตรงหน้าออกไปน้ำตาคลอ "อืม ฉันเข้าหาเธอ...ก็เพื่อสิ่งนั้นเท่านั้น" ทันทีที่ริมฝีปากหนาตอบความจริงกลับมาด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งเฉยชาก็ทำเอารุ่นน้องสาวร้องไห้ออกมาราวกับว่าทุกอย่างนั้นได้พังทลายลง "ฮึก พะ...พี่..."

ความเข้าใจผิดทำให้เขามีค่ำคืนอันเร่าร้อนกับเธอ.. และเขาจะถือว่าเธอเป็นของเขาอย่างสมบูรณ์ แม้ว่าเธอจะไม่เต็มใจก็ตาม และของที่เป็นของเขา จะไม่มีวันปล่อยให้ใครหน้าไหนได้เชยชมทั้งนั้น อย่าฝันจะเป็นอิสระ

Jules has two problems. Ever since she woke up in the forest on her Prom night, she has sleepwalked and woken up in the middle of the same forest with a knife in her hand and no recollection of what occurred the night before. Her second problem is the intense desire she has for Rowan Cross. Rowan Cross has two problems. His Halo Master, Tristan wants him to investigate the disappearance of supernatural students who have gone missing on their college campus, and he wants Jules with every fiber of his being.

เพราะไม่สามารถกลับไปแก้ไขอดีตได้ ทำให้ปัจจุบัน*เลิฟ*ต้องอดทนต่อการถูกกลั่นเเกล้ง เพียงเพราะเธอพลาดไปทำให้ *ฌอน*หนุ่มหล่อขาโหดเกลียดเข้าให้ และเหมือนว่าการกลั่นแกล้งจะไม่จบลงง่ายๆเสียด้วย...

I was pulled by a beast-like man who mistook me for a slut. On the same day, I saw my fiancé having sex with my step-sister. Such a bad night that I was thrown out of the country and gave birth to a child from a man who mistook me for a prostitute. When I returned because I was conned, the man met me again and whispered in my ear. "You're not a slut?" I know this man is dangerous, he shouldn't be the father of my child, but he keeps chasing me. Are we going to catch him?

เฟื่องฟ้าไม่เคยคิดว่าชีวิตตัวเองจะถูกใช้เป็น “เดิมพัน” ในการแข่งรถใต้ดินที่ไร้กฎเกณฑ์ ยิ่งเลวร้าย เมื่อคนที่เธอรักที่สุดคือคนที่ “เอาเธอไปพนัน” และเขา…ก็แพ้ ผู้ชนะคือ ดินแดน นักแข่งหนุ่มเจ้าเล่ห์ ดวงตาแพรวพราวอันตราย ตั้งแต่วินาทีนั้น เธอก็กลายเป็น “ของเขา” อย่างสมบูรณ์ เขาพาเธอเข้าสู่โลกมืดที่เต็มไปด้วยความลับและอันตราย แต่กลับดูแลเธอราวกับเจ้าหญิงในกรงทอง จนกระทั่งเธอได้พบกับ แผ่นดิน พี่ชายฝาแฝดของดินแดน ที่อันตรายไม่แพ้กัน เมื่อสองพี่น้องที่เลือกจะแชร์ทุกอย่างในชีวิต รวมถึง… เธอ เฟื่องฟ้าจะเลือกหนี หรือยอมปล่อยให้หัวใจ พ่ายแพ้ไปพร้อมกับร่างกายที่สั่นไหวภายใต้สัมผัสต้องห้ามนั้น

‘เขา’ ท้าทาย และเธอก็อยากได้… ส่วน ‘เธอ’ เหมือนกับน้ำจิ้มรสเด็ด…ที่ใคร ๆก็ต้องถามหา แต่กลับไม่ใช่เขา…