Bad-mouthed Novels & Stories

Natigil siya sa pagtawa ng marinig ang seryoso nitong tanong. "I want to hear your annoyed voice to lessen my boredom." “Go to hell, Old Man. Stop pestering me,” sambit nito bago pinatay ang tawag. Napailing na lang siya habang nakangiti sa likod ng kanyang itim na maskara. ... ...

"Ang sinasabi ko, 'yong mindset mo puro pangkalokohan. Ilang taon ka na napaka immature mo pa din." "Bakit? Sa edad na ba nababase ang maturity ng isang tao?" "Dapat sa edad mo mature ka na mag-isip." "Immature ako, Oo. Careless, senseless, characterless, disloyal, dishonest, possessive, selfish, over confident, annoying, Kahit ano pang adjectives 'yon at kahit ano pang isipin niyo sa akin, wala akong pake! Heto ako eh, I'm the way I am and I will always be! Hahahaha!"

Madali siyang mawawala sa mundo. "It's none of your business bitch ". malutong na saad ko " Oh ang sweet mo naman Dark ". pabebeng sabi naman nito at hinaplos ang dibdib ko " Wanna have fun? ". nang-aakit na tanong nito " Sorry but im not interested to you bitch ". seryosong saad ko naman " Seriously? ". pekeng ngiti niya Hindi naman talaga ako interesado sakanya " Sayang naman ang katawan ko ". tila malungkot na ani niya at patuloy sa paghaplos ng dibdib ko

Sakto namang lumingon siya sa akin at naabutan ako sa ganoong reaksyon. "What's with that face?" Tanong niya habang binabagalan na ang paglakad, dahilan para maabutan ko ulit siya. notice. Then my brow shot up as I throw him a sarcastic look. And with an unadulterated disgust in my voice, I said, "Bad boys are so overrated, they're like a bad joke." Gulat itong tumunghay sa akin at napaayos bigla ng upo. Ang kalituhan ay naglalaro rin sa ekspresyon. "Y-yeah? You think so?"

Ang kalmado niyang mukha ay lukot na at halatang malungkot. "Because he's a bad guy?" Nawala ang lungkot sa mukha niya at napalitan ng pagkaseryoso. "Bad? He's a bad guy?" Tumango ako. "Kaya ba hindi ka na po niya girlfriend? Kasi bad guy po siya?" Tumango na lang ako ulit. "Kaya tama na ang pangungulit ha? Natatandaan mo pa ba ang sinabi ko sayo dati tungkol sa mga bad guy?"

Tanda pa niya ang mga salitang lumabas sa bibig nito. “Dahil sa gagawin mong iyan ay gusto mo talagang ipangalandakan sa buong mundo na ang anak naming si Lorenzo ay nakapag-asawa ng isang inutil na hindi makarinig!? Isa kang inutil kaya huwag ka na mangarap pa na makakahanap ka ng magandang trabaho, Inutil!” galit na sabi ni Madam Amanda sa kaniya noon kaya simula sa araw na iyon ay tumatak na sa isipan niya ang salitang inutil.

sabi ng ina ni Damien na may mukha na tila desperado at stressed. Huminga ulit ng malalim si Damien, tumingin ulit sa kanyang ina ng matalim na titig at nagsabi, "Pasensya na, Ina. Hindi ko magagawa ang gusto mo sa pagkakataong ito, pinag-isipan ko na ito nang mabuti. Hindi ko sinabi na hindi ko na mahal si Sofia, isa lang ang nararamdaman kong pag-ibig ngayon ay hindi na talaga kami kayang panatilihin dahil ang pag-ibig na iyon ay kontaminado na ng napakaraming galit. Pasensya na ulit, Ina. Ayaw kong lumaki ang anak ko na isang Damien na hindi kayang tamasahin ang kanyang pagkabata nang masaya tulad ng ibang mga bata."