Tumigil ako sandali nang mabasa ko ang mensahe—may matalim na linyang 'ang pangit mo' na tila tumagas sa screen. Una, umiling ako at medyo nasaktan; hindi ako perpektong dapat i-presenta sa harap ng publiko, at may bahagi talaga sa akin na nagtataka kung bakit ganoon kasimoy ang isang tao. Pero hindi ako agad bumigay sa emosyon.
Ginamit ko ang pagkakataon para magmuni-muni: bakit ako naapektuhan? Nanggaling ba iyon sa insecurities ko, o sa isang totoong isyu na dapat kong pagtuunan? Kinausap ko ang malalapit na tao at mga kasamahan para makakuha ng iba’t ibang perspektiba. Sa social media nag-post ako ng simpleng pahayag na totoo at mahinahon—hindi pag-aaway, kundi pag-amin na may araw-araw na paghahanap ng pagpapabuti.
Sa huli, naging gasolina iyon para magtrabaho pa nang masigasig. Pinili kong gawing inspirasyon ang pangungutya imbes na pabagsakin ako. Hindi ito instant na pagbangon, pero mas masaya ako ngayon kapag naaalala ko na may pinili akong dignidad at dedikasyon kaysa magbalik-talo sa negatividad.