Bakit May Higad Sa Bahay Mga Nobela at Kwento

Chantria Nakapunta na ako sa bahay nina Gab noon pero hindi ko pa rin mapigilan talaga ang mamangha. Pwedeng makasama ang bahay nila sa pinakamagandang residential sa buong Pilipinas, kung hindi man sa buong mundo.

"Can't I use the gym in the house?" May sarili naman kaming gym kung saan madalas si mommy lalo na kapag namimiss niya si daddy. O kapag gusto niyang irelax ang utak niya at minsan pumupunta ako doon pero sa huli ay natatalo ako ng katamaran. "Hija, ilang beses na kitang sinabihan na mag-gym sa bahay pero tumatagal ka lang ng dalawang araw."

"May sarili kang bahay?" "Matagal ko nang nabili 'yon pero hindi ko natirahan." Bakit pa ako nagtaka na may sarili siyang bahay? Sa yaman ng angkan nila alam kong kayang-kaya niyang bumili kahit buong village pa. "Bakit parang tayo ang magtatago? Baka isipin nila na natatakot ako sa kanila."

Medyo malayo pa ang gate kaya kailangan kong lakarin. Ang hindi ko maintindihan sa mga ganitong bahay na malalaki, bakit kailangan ng malaking bakuran? Pwede naman ‘yong sakto lang. Hindi na parang magtatayo sila ng subdivision sa harap ng bahay nila! Dahil pababa na, mas madali nang maglakad. Hindi kagaya kanina na masakit na nga ang pisngi ko, masakit pa ang tuhod ko!

kibit balikat kong tugon “Baka sa halip na sa bahay tayo mauwi ay sa morgue..” aniya na tatawa-tawa. “Hindi ko naman hahayaan na doon tayo mauwi, love. Kontrolado ko naman ang pagda-drive.” “Hindi naman uuwi ang mga kasama natin sa bahay.. Solo natin buong gabi ang bahay kaya hindi ka na dapat pang mag-apura.” paalala saakin ni Aia.

sabi pa niyang muli sakin "at bakit naman ako bawal pumunta sa bahay ng Mama ko. Aber sabhini mo nga sakin. Saka h****t ka anong sinasabi mong may kinakasama na si Michael at buntis pa? anong sinasabi mo?! puny*ta ka siguraduhin mo yang mga pinagsasasabi mo malilintikan ka sakin pag nagkataon. Hindi to basta basta lang na paratang." sagot ko pa sa kaniya.

sabi pa nya "Ehh ! Gusto ko may kasama ka baket naman kase si France. Wala pa Para May kasama ka sa bahay " sagot niya "OH dinamay mopa yun kita mong nag tratrabaho yaan naten siya no may sariling buhay yun na dapat unahin " sabi nya rito "Sabagay okay basta Mag ingat ka sa Bahay pag uwe mo ilock mo ang pinto at bintana ah" bilin neto sa kanya

Tumango ako kahit alam kong hindi niya naman makikita. "Saan ba ang bahay ninyo? May kasama ka? Bakit dito ka sa likod dumaan?" "Malapit lang po kasi ang bahay namin kapag dito ako dumaan," sagot ko. Totoo iyon. Bahay na namin makaliko lang sa kabilang kanto. Pero bawal ditong dumaan papasok kumbaga, pang-exit ways lang. "Gusto sana kitang ihatid, Miss." Nagingiwing nagkamot siya ng batok bago ako nginitian. "Kaso... walang papalit sa akin ngayon dito."

“Matagal na akong nagbebenta ng mga bahay, at ang lahat ng tao na bumibili ng ordinaryong apartment namin ay kadalasang malaking pamilya. Kahit na pumunta ang mga mas bata para bumili ng isang bahay, nasa pamilya ng tatlo pa rin sila, at ang ilan ay apat pa. Hindi pa ako nakakakita ng isang may-ari na mag-asawa lang na nakatira sa buong apartment unit. Isipin mo. Kung isa itong pamilya na may anak, imposible para sa kanila na maging tahimik at hindi gumawa ng kahit anong ingay kahit gaano pa kaingat sila. Kaya, masisiguro ko na walang natitirang apartment unit sa buong kapitbahayan na mas tahimik kaysa sa ibaba ng unit ng dalaga na iyon. Ano pang punto ng pag-aatubili, kung gano’n? Kung hind

usisa ko. “Ayon, nagpapakasaya sa buhay. Nagtanong kami sa kaniya kung alam niya kung nasaan ka pero pinaalis niya lang kami!” masama ang loob na tugon ni Maya. “Nagtaka nga ako kung paanong nabili niya ang bahay muli at hacienda samantalang, hindi ba, wala na kayong pera?” tanong ni Maya sa akin.