Bakit May Higad Sa Bahay 소설 & 이야기

Tumahimik naman ito at nag-isip. "Hindi ba't hindi naman makakapasok ng basta basta sa subdivison? Alam natin kung gaano kahigpit ang security doon. So ibig sabihin taga doon lang ang nakamasid sa bahay? Doon din nakatira dahil naka pasok ng ganoon kadali? The question is who is that person?"

he added as we arrived in the house. “Mag-ingat ka sa biyahe. Pupuntahan ko sina mom mamaya, okay lang ba na magluto dito sa bahay para sa kanila?” Nahihiya kong tanong. Baka kasi bawal ako gumalaw ng mga gamit niya. I saw him smiled. “Of course—”

I said then rolled my eyes again. "Anyways, pwede bang bumili ka ng tv? Ang boring kasi dito sa bahay mo. Wala na ngang WiFi, wala pang TV. Like, how will you know kung ano na ang nangyayari sa bansa natin at sa society natin kung kahit television wala ka." Nakasimangot na reklamo ko.

" May mga katanungan lang ho sana ako sainyo tungkol sa isang pribadong bagay na hindi dapat pag usapan sa labas ng bahay. Puwede po ba akong pumasok sa loob para doon po natin ito mapag diskusyonan? " " Pasensya na hijo, pero hindi ako nagpapapasok ng estranghero sa bahay ko. Dito mo na sabihin saakin ang kailangan mo. Wala namang masyadong tao, tsaka wala namang pakialam ang mga 'yan, " anito saka humakbang palabas at sinara ang pinto ng bahay. " Ano ba 'yan? Tungkol saan ba ang sasabihin mo? "

At home, na at home. "Bakit mo naman tinanong? Bakit gusto mong malaman? Hindi ka naman siguro sindikato 'no? Wala ka naman sigurong balak na dukutin ako at ipa-kidnap for ransom tapos kapag hindi ako nakapagbayad papatayin n'yo ako ng mga kasama n'yo at itatapon sa ilog. Kasi kung magnanakaw ka, wala ka naman nanakawin dito sa bahay ko."

Mukhang bago pa yung bahay, mukhang maayos naman ang loob kaya okay na rin 'to. "Wait here."Saad n'ya sabay layo ng unti sa'kin.Kinakausap n'ya na ata yung may-ari ng bahay na 'to.Sana payagan kaming ngayon na kasi kung hindi papayag baka sa hotel kami neto matulog.Apaka mahal pa naman sa hotel kahit isang night ka lang mag stay. 『••✎••』

At saka sobrang aga pa para mang-utos. Habang pababa ako ng hagdanan ay hindi ko maiwasang magtingin-tingin sa paligid. Doctor Greg's house is huge. Pero bakit parang may mas malaki pa? Parang may bahay na akong nakita na mas malaki pa kaya hindi ko maturing na sobrang laki ng bahay na 'to? I don't know. Parang may kumakatok na ala-ala sa utak ko pero parang ayaw ring pumasok.

sambit pa nito Saka umirap sa akin. "fuck! Claire, hanggang kelan ka ba dito sa bahay ko.Bakit hindi kana lang kumuha ng sarili mong bahay,may paupahan Naman sa bayan ."saad ko rito habang nakapa -mewang ako sa kanyang harapan. "Hendrix Naman eh.Ang laki ng bahay mo at mag-isa ka lang rito.Tapos pinagtatabuyan mo ako sa ibang bahay."sagot nito.

Dahil ba'y wala akong trabaho na puwede sana makatulong sa panggastos sa tahanang `to? Napabuntonghininga na lamang ako sa tutok ng kisame, saka naisipang lumabas ng bahay para magpahangin at maglakad-lakad. “Ano kaya ang maari kong gawin sa labas ng bahay? Malaya na nga ako, pero ba't pakiramdam ko hindi pa rin?”

Baka mamaya sumabog na ang utak ko kakareview tapos wala naman palang papasok na kahit isa sa mga nabasa ko. Pababa na ako ngayon ng hagdan. Ang tahimik sa loob ng bahay, well mas mabuti na ang tahimik kesa naman maingay. Asan na ba ang ibang katulong dito? Di naman ako marunong magluto, sana lang may pagkain pa sa ref na pwedeng kainin. Baka mamaya puro hilaw pa ang nandun. "Jei?"