Magandang Negosyo Sa Bahay の小説・ストーリー

Tumikhim siya, "Ayoko ng sobrang labas kaluluwa." Natawa ito. "Sure Ma'am, para sa'yo lang ba hindi mo ibebenta?" Nagtaka siya. "Bakit ko ibebenta?" Nagtaka rin ito. "Hindi ka ba ma'am, reseller? I mean hindi ka negosyante?" "Kailangan ba negosyante dito? May negosyo kami pero kuya ko at kambal ko ang nagpapatakbo, okay na ba na requirements iyon?" sagot naman niya.

tanong niya. "Ang isang negsyo ay pag papapakarami ng kayamanan. Maari kang mag tayo ng sarili mong negosyo upang kumita ng maraming pera este bulawan pala. Halimbawa ng pag nenegosyo ay ang pag sasaka, maaring makipag kalakalan ka sa mga dayuhan. Mag kumpuni ng mga bagay bagay." saad ko sa kanya. Inangat ko ang tingin ko, agad kong binaba ang aking palda dahil masyado na pala iyong expose sa mata ni makisig. "Kalimutan mo na lang ang sinaad ko." Sabi ko sa kanya. Nag iwas din ito ng tingin at namumula ang tenga niya. Namumula pala ang mga negro? Charot!

Kitang kita niya ang magandang kapatagan sa ibaba at sa hindi kalayuan makikita mo na ‘rin ang bulkang taal. Hindi pa ‘rin siya makapaniwala na nagawang bumili ng kuya niya ng ganong kagandang property. Talagang para dito ang business world dahil katulad ng mommy nila mayroon itong magandang paningin sa mga magagandang property. Isa ‘rin kasi sa negosyo nila ang pag bili ngmga property pagkatapos ibebenta. Iyon ang pinakang specialty ng kanilang negosyo bukod sa mga bars na pinatayo nila.

Ang simpleng obserbasyon na ito ay tila nagbukas ng floodgate ng iba pang mga opinyon: "Akala ko pa naman ang mapapangasawa ay mula sa isang mayamang pamilya. Yun pala, nagbebenta lang ng mga gamit sa bahay... at profiteer pa!" Ang pagkakabit ng personal na buhay ng pamilya sa kontrobersya ng negosyo ay nagpalala pa ng usapan. Ang ganitong komentaryo ay hindi lamang nakaapekto sa negosyo kundi pati na rin sa dignidad ng kanilang pamilya. Sa isang grupo ng mamimili, isang user ang nagbahagi ng kanyang hinaing:

Malambing niyang sabi na medyo nagpakalma sa akin. Pero nagdadalawang isip niyang dinagdag, "Kaya lang, dahil sa pandemic, ang negosyo ay hindi ganun kaganda. Atsaka, kailangan nating magipon para sa bahay, na hindi mura. Kaya kahit maliit na kasal ay medyo mahirap..." "Naiintindihan ko," Sabi ko. Hindi ako unreasonable. Alam kong iniisip na niya ang kinabukasan namin sa ipon sa bahay. Hindi ko kayang balewalain iyon.

Isang Bahay sa mga Magulang ni Franz. Isang Bahay para sa mga Magulang ko. At tig iisang Bahay para sa Dalawa naming Anak for there future. At para sa aming mag Asawa. Nagpatayo na rin kami ni Franz ng Opisina para sa aming magiging negosyo. Isang negosyong may kinalaman sa technology kung saan ang aking mga Anak ang mamamahala pagdating ng panahon. Doon sila magaling kaya iyon ang ipinasok namin na negosyo.

" Paano kung walang maibentang ari-arian? Hindi ganoon kadali magkaroon ng negosyo kung ang isa ay kabilang sa mahirap na pamilya." Hindi napigilan ng nasa ika-29 na pwesto ang magsalita. "Ang tunay na solusyon para magkaroon ng sariling business ay ang pagtatrabaho muna, mag-ipon at gamitin ang sariling ipon para sa pagnenegosyo."

Isang magandang balita iyon ngunit napansin kong malungkot siya. “Oh? bakit? may problema ba?” “At saka ano… ibebenta ko na yung bahay.” “Huh? bakit naman?” “Kulang kasi yung budget ko doon sa Bar and Casino kaya ibebenta ko yung bahay.”

“Kapag nawala siya, matutuloy ang kasal. At kapag nangyari ’yon, malaki ang pera na makukuha ninyo, pangako ‘yan.” “Magkano?” tanong ng isa. “Malaki,” sabi ko. “Sapat para makapagsimula kayo. Bahay. Maliit na negosyo. Tahimik na buhay. Hindi bababa sa million.” Nag-isip si Brad. Nakita ko sa mukha niya ang pagdududa. “Sigurado ka?” tanong niya. “Oo,” sagot ko. “Hindi ako sinungaling.”

“Naisip ko na ilagay muna natin sa banko tapos planuhin natin ang pagbili ng lupa kahit maliit lang. Doon tayo magtatayo ng sarili nating bahay. Kapag may natira ay mag-isip tayo ng maliit na negosyo na pwede nating simulan. Ano sa tingin mo?” “Maganda iyang naisip mo. Tungkol sa negosyo, pwede tayong magtayo ng palaisdaan tapos ilalagay natin ay mga tilapya. Magsimula tayo sa maliit. Doon naman nagsisimula ang lahat ng malalaking negosyo, `di ba?”