Bakit May Higad Sa Bahay นิยาย & เรื่องราว

May problema kaya? "l-lilipat!bakit tayo lilipat?May problema ba?Paano kong makita ako ng girlfriend mo sa bahay ninyo at ano na lang ang sasabihin ng dad at mom mo dahil inuwi mo ako sa bahay nila?"alanganin kong tanong sa kanya.

"Bakit hindi ka umuwi sa bahay ng mga magulang natin?" "Ayoko ko doon." "Tsk! Wala namang kakaiba rito. Kahit saan ka pumunta ay parehong bahay lang. Ano bang meron dito na wala doon?" "Your house isn’t ordinary; it’s a cutting-edge smart home equipped with the latest high-tech features." Naririndi akong binagsak ang mga balikat. "Do what you want. I don't care anymore "

Sigurado siya na kung madumi ang labas ng bahay ay mas madumi ang sa loob kaya hindi talaga siya papasok diyan ngayon. "Makitulog na lang tayo sa ibang bahay," suhestiyon ni Maya. "Gagamitan natin ng hipnotismo upang pumayag." Kaya naman nagpasya silang sumakay uli ng van at naglibot upang makakita ng iba pang bahay. May isang gate silang nakita kaya naman bumaba sila at kinatok iyon ni Maya. "Anong kailangan?"

"No. May bahay naman kami rito sa US, pero mas pinili kong manatili sa condo kasi malayo 'yon sa school. Uuwi ako roon next month kasi bibisita ang pamilya ko rito." Tumangu-tango ako. Ngayon ko lang nalaman na may bahay pala sila rito. Sa bagay, mas convenient naman ang condo nila kesa sa bahay nila. Ano kaya ang pakiramdam maging mayaman? Anytime, kapag may gusto kang gawin o bilhin, magagawa at mabibili mo siguro kaagad. Habang ako, laki ako sa hirap kaya kailangan kong pag-iponan ang mga bagay na gusto ko.

May seesaw, swing at kung ano-ano pang pambata na palaruan. Kaninang muntik na ako masagasaan ay paglabas lang ng bahay dahil kalsada na paglabas ng bahay kaya delikado sa mga bata. Sadyang malaki ang bahay nila at malayo ang gate palabas ng bahay kaya matagal rin akong tumakbo. Dahil gabi na ay sobrang tahimik dito at maririnig mo lang ang ingay ng mga insekto. Dahil na rin sa village ang lugar na ito ay talagang tahimik talaga dito.

Huy hindi HAHAHAHAHAHAHAHA. Agad na naming tinungo ang bahay namin at pinagsaluan ang maiinit na yakap, halik, dagundong, lindol, pawis at iba pa. May bagyo kasi. May bagyo ayun binayo hala be hindi talaga HAHAHAHAHAHAHAHAA. ---------- WARNING SPG CONTENT!!!

Tanong ni Papa sa malungkot na boses. Halata mo talagang nasasaktan ito sa ngyayare. "Sa loob po ng bahay" ngiting sabi ko. Lalo naman silang napakunot, ganon din si Papa. "Na hihibang kana ba miss! Hindi naman sa inyo yang bahay na yan bakit kayo papasok" inis na sabi ng isa habang nakataas ang kilay. Hindi ko pinansin ang sinabi nito, kanina ko pa gustong patahimikin ang mga taong hindi naman kailangan na nandito tss.

"May lagnat siya at siguro ay stress din kaya nawalan ng malay. Pero tiyak na mayamaya lang ay magkakamalay na din siya" Inilibot ko ang aking paningin at doon ko napagtanto na talagang napakaganda ng bahay niya pero Wala siyang Kasama."Malawak nga ang bahay mo pero Wala kang Kasama sa buhay. Wala ka bang balak magkaroon ng sariling pamilya?"

Nakakahiya naman kasi kong 'di ako mag paalam. Pag pasok ko sa loob ng mansion parang ayoko na lang mag paalam. Paano naman kasi napakalaki, hindi ko naman alam kong saan sila hahanapin dito sa bahay. 'Kong hindi na lang kaya ako mag paalam?'

Ngunit kahit ganoon ay hindi niya ibinaba ang hawak na baril, nararamdaman niya kasi ang maraming presensya sa loob ng bahay kaya hindi niya pwedeng ibaba ang kaniyang dipensa. Umakyat sa sa hagdan ng bahay na mayroong tatlong hakbang. Gawa sa kahoy ang bahay na kung titignan mo sa labas ay isang abandunado dahil sa itsura nito ngunit mayroong ilaw. Malayo sa dinadaanan ng sasakyan ang bahay na iyon dahil mayroong ka pang dadaanan na mapupunong makipot na daan bago makapunta sa bahay na iyon.