Bakit Part 2 Novels & Stories

"Bakit?" Hinampas ko siya ng unan. "Bakit? Magtatanong ka pa kung bakit? Bakit nga ba? Bakit pinasarap mo lang ako tapos saka mo 'ko iiwan sa ere? Bakit?" Natawa siya at humarap sa akin. "May nakakatawa?" I crossed my arms, facing him. Bumuntung-hininga siya. "Tulad ng sinabi ko. Ituloy nalang natin sa bahay-"

"Bakit ako? Bakit nagustuhan mo ako?" "Hmmm... Bakit nga ba Payne? at Bakit hindi ikaw?" "Sabi ni Maya idadagdag mo lang daw ako sa collection mo..." "Wow, collection talaga ha... correction, hindi collection kundi chapter ng buhay ko, at malay mo ikaw na ang ending." "Neal, anong nagustuhan mo sa akin? I'm weird, I'm autistic, I have split personality, I have ..." "You have brains and beauty and authenticity and kindness and softest hand I have ever hold in my whole life"

Bakit ganito? Bakit parang iba na? Bakit parang hindi na sapat na kaibigan lang siya? Bakit parang gusto ko siyang makita araw-araw? Bakit parang siya agad ang hinahanap ko kapag may magandang nangyayari? Kapag may masama? Kapag pagod ako? Kapag masaya ako? Bakit siya agad? At doon ko biglang naalala.

Bakit? Bakit hindi niya ako hinintay? "Bakit, shiit!" wala akong ginawa kundi lunurin ang sarili ko sa alak at kapag sumobra nauwi lang ito sa pagbabasag ng mga gamit. Hindi ko matanggap. Kahit kamag-anak ko ay walang makakapigil sa pagwawala ko.

“Bakit ka tumatawa?” “Paano niyo naman nasabi?” tanong niya, hindi pa rin humuhupa ang pagtawa. “Kasi ngayon lang kita nakitang doble ang ngiti na pinapakita mo.” puna ng ale, natigilan naman si Ezekiel pero ngumisi lang din. “Sabihin mo na kasi!” giit niya. "Salamat," sabi ko nang may batang nag-abot ng pagkain. Ngumiti lang ito at umalis.

“Yes.” Ngunit hindi siya nagsisisi. Hindi na ito tungkol sa pagtatago. Ito ay tungkol sa pagpili kung paano lalaban. — Muling gumalaw ang screen. Isang bagong mensahe ang lumitaw. Mas mahaba. Mas mabigat. YOU ACTIVATED AEGIS. PARTIAL, BUT ENOUGH. YOU KNOW WHAT THAT MAKES YOU. Tahimik ang sasakyan.

There is something wrong with her o baka naman ito talaga ang totoong siya at peke ang ugaling ipinakita niya noon? "Alam kong makikipag-hiwalay ka sa akin dahil sa babaeng 'yon pero bakit napaaga 'ata? But it's not important anyway." Usal niya at muli akong napa-hakbang paatras ng mag-labas siya ng kutsilyo "W-what is the meaning of this Krian?" Utal kong tanong pero isang ngisi lang ang sinagot niya tsaka mabilis na tumakbo palapit sa akin

At bakit ganito ang upuan na 'to? “Shh! Hindi naman kita sasaktan eh. Can you please just calm down. CALM DOWN. Okay? I have something to say. Just for a while give me some time to talk.” Napatigil ako at tinignan pa rin siya ng nakasalubong ang kilay pero nanlalaki ang mata. “Good. Good,” sabi niya sa akin ng mahinahon kaya napangiwi ako. “Bakit ka ba kasi nandito? At bakit 'tong upuan ganito?” Tinuro niya ang paligid may mga puso puso. Luh.

“Mamaya na baby maaga pa,” Sumapit ang alas diyes ng gabi. Mga bata ay bagsak na kaya unti nagpaalam papasok na sa bahay. Nilingon ako ni Atlas. “Ikaw baby gusto mo na bang matulog, mmm?” “Hindi tayo uuwi?” “Dito talaga lahat natutulog kasi may part two pa kinabukasan,” tugon ni Atlas na kinamangha ko. “Paano, sana sinabi mo wala akong dalang bihisan,”

bakit pa? "Well, tama pinagsisisihan ko nga, at posible ngang nawala iyon ng ganun lamang kabilis at posibleng nga mababaw kaya para saan pa at bakit pa mamgtitiyaga. kahit anong paliwanang pa hindi na babalik ang lahat" walang emosyung sagot niya sa mga tanong ni Felix.