Novel & Cerita Balance Quotes

Patuloy na pakikiusap ni Sab. “Haaay, tatanggapin ko yang 30k, pero isure mo ang kulang bukas. Ang laki na ng balanse niyo dito, halos wala pa nga sa kalahati yang hinihingi sayo” “Opo, maraming salamat” iniabot na ni Sab ang perang kawiwithdraw niya lang sa atm machine bago pumunta sa Accounting Dept. at lumabas na.

Sa hapon ay dinala niya ang tseke sa bangko upang ipagpalit at kaswal na tiningnan ang balanse ng kanyang account. "Hindi..!Bakit mali sng numero ng balanse niya?" Nagbilang si Tuna sa kanyang mga daliri, nanlalaki ang kanyang mga mata at nanginginig ang mga daliri. Isang daan at limang milyon ang pera niya sa banko. "Saan siya nakakuha ng 100 million?"halos manginig na ang buong katawan ni Yuna.

"Thirty thousand seven hundred and ninety nine pesos in total, sir," saad ng babaeng cashier. Binunot ko ang wallet sa bulsa at naglabas ng credit card. Ibinigay ko iyon sa kanya at tumingin sa mga pinamiling ngayon ay ibinabalot na. Sumilay ang ngiti sa labi ko at hindi na makapaghintay na makita ni Scarlet ang mga iyon. "Sir, zero balance na po."

Umiling ako. "H-Hindi. P-Pero... bakit ganito ang halagang nakasulat dito? H-Hindi naman ito ang balance sa akin ng amo mo." Ibinalik ko sa kaniya iyon. Kumunot naman ang noo niya. "I know nothing about this, Ma'am. Pero kung kulang ito, sige ibabalik ko na lang at sasabihin ko sa boss ko ..." "Hindi! Hindi naman kulang. Sobra pa nga eh. Forty-two thousand lang ang kulang niya pero bakit one hundred thousand ang nakalagay diyan?"

"Paano mangyayari na ang isang bata ay may ganitong kalaking pera?" "Opo, anong problema?" Tanong ng salesman nang malito. Tumayo ang financial department, inabot ang bank card sa salesman at nagsabi, "Siyempre may problema, may hundreds of millions na balance!" "Anong... Ano?" Nagulat ang salesman at parang tinamaan ng kulog. "Hundreds of millions na balance?" "Tama ka. Paano nga ba magkakaroon ng hundreds of millions na balance?" Sagot ng financial department na hindi makapaniwala, at nagdududa na baka nagkamali siya sa pagbasa.

sabi ng boses sa kabilang linya, magalang ngunit may halong pag-aalangan, “may problema po sa transaksyon ninyo kahapon.” Napakunot ang noo niya. “Anong problema?” “Hindi po maaprubahan ang pagbili ninyo ng lupa sa Rizal. Wala pong sapat na pondo sa account na ginamit ninyo. Zero balance po ito.” Natahimik si Samantha. Sandaling parang tumigil ang oras. “A-anong ibig mong sabihin, zero balance?” nanginginig ang boses niya. “Impossible ’yan! May access ako sa corporate fund ni Darius—may authorization ako!”

Nakita niya itong kumuha ng bank card na ibinigay niya mula sa kanyang maliit na purse. Maganda ang memorya ni Lucky at naalala niya ang password na kanyang isinulat matapos itong makita. Isinaksak niya ang card sa ATM, ipinasok ang password, at tiningnan ang balanse ng bank card. Ang balanse ay 100,000 thousand pesos. 100,000 pesos ay sapat na para makabili siya ng maraming kasangkapan para sa pang-araw-araw na gamit.

“Sige po, gagawan ko ng paraan, sandali lang po.” Bumuga siya nang hangin at saka bahagyang lumayo. May savings naman siya, malaki na iyon pero sadyang kulang pa. Tinignan niya sa cellphone ang balance ng bank account niya. Namutla siya sa nakita. Zero balance. Notification ng withdrawal. Lahat. Simot. Wala ni isang kusing ang tinira. Nanlalamig ang mga kamay niya habang sinusubukang tawagan ang nag-iisang may access na gawin ito.

Marga’s POV Binuksan ko ang banking app ko habang nakaupo sa harap ng mesa. Ilang segundo pa bago lumabas ang balanse ng account ko, at halos mabitawan ko ang cellphone ko nang makita ko ang laman. “₱10.50?” bulong ko sa sarili ko, hindi makapaniwala. “Put—” Napahinto ako at napailing. “Seryoso ‘to?!”

tanong niya sa Cashier. Sandali itong nagtipa sa computer bago may inabot na papel sa kanya. Nanlumo siya ng husto nang makitang halos umabot iyon ng kalahating milyon. “Teka, Miss. Mali pala. Zero na ang Balance niyo.” “Po?” gulat na gulat niyang tanong. “May nag-iwan na isang milyong kanina. In-Cash. Isasama na rin ang mga kakailanganin na gamot ng Nanay mo.”