Banat Sa Crush Mga Nobela at Kwento

He asked to that little boy, and pinahid niya ang mga luha nito. “My crush just left me because she found someone else! I'm even more handsome than him!” Umiyak na naman siya, pero hindi ko alam kung matatawa ako o maaawa sa kaniya. Akala ko pa naman nawawala siya. “Yeah you're more handsome than him. So brace yourself and find a new crush.” Nginitian niya ang bata at hinawi ang bangs nito na nakaharang sa mga mata ng bata.

umiiling na sabi nito bago tumalikod para bumalik ng kotse. Tse! Atribido! Inis na sabi ng isip niya sa kakatalikod lang na binatilyo. Hindi siya kumikilos sa kinatatayuan hanggang sa umalis na ang kotse. Nang mawala na ito sa pangingin niya ay nabaling ang tingin niya sa librong nasa di kalayuan. Oh my! Compatible yata talaga sila dahil mahilig ding magbasa ang crush niya. Oo, crush na crush na niya iyong isa sa kambal.

biglang bawi ko, pero mukhang hindi na iyon bumenta sa kanila. Mas lalo silang lumapit sa akin. Nakagat ko ang aking ibabang labi. "O siya ganito kasi iyon," saad ko para matapos na nga sila sa pag gigisa sa akin. Umayos sila sa pagkakatayo ngunit pareho naman silang nakapamewang na nakatingin sa akin. Huminga ulit ako ng malalim. "Ganito kasi 'yun, meron itong si guy na... o sige sabihin na lang nating crush ko, pero hindi ko sure kung crush niya rin ako..."

Guwapo naman talaga ang binata, matalino, at cute pa pero bakla nga lang. “So, crush mo nga?” pag-ulit na naman niya. Mas mabuti nang masigurado niya. “Akala ko ba matalino ka? Dean lister pa naman pero slow.” Inikutan siya nito ng mata. “Yes, he’s my crush. Any problem with that?” “Pero boyfriend mo si Carlo, diba? Kailan mo pa crush si Paolo?”

“Paano ka nyan makakaboyfriend eh sa paraan ng paglamon mo nakakaturn-off na. Eww.” Nilagok ko ang natirang coke ko bago ako nagsalita. “Heh!Kinausap kaya ako ni Crush kanina." Pagmayabang ko. Totoo naman. Nabasa niyo naman na binigyan ako ng bottle of watah. British accent yan. “Sino ba dun?Ang dami mo kayang crush pati lower grades meron ka. Grabe!” Umirap ako. Paki ba nila huh! Kesa naman magfocus sa taong mahal mo pero walang pakialam sayo. Mas mabuti pang damihan ang crush sasaya buhay mo. Daming inspiration.

Hirit pa nya. "Hindi pwede! Mamaya magka-crush ka pa sa asawa ko eh." Dati kasi noong nag aaral pa kami ay madalas ang crush ko crush din nya. Hindi naman big deal sa amin yun. Basta alam lang namin ang limitasyon para hindi pagmulan ng hindi pagkakaintindihan. Kaya nga imbes na sa bahay dapat kami magkikita ngayon ay pinasya kong dito na lang sa labas. Mahirap na magka-crush pa sya kay Ivy. Crush na nga ni Allan, dadagdag pa sya. "Eh ano naman, crush lang naman." May himig birong sabi nya.

Lapit ni Lost sa amin. Si Lost lang naman ang… Undefeatable bobo sa boung campus namin. Mahinhin na parang napakahinang babae. Ngunit kung crush lang naman niya ang pag-uusapan, wag na kayo makitalo sa kanya. Mabobo ka din. Worst. Iisa lang ang crush namin. Di lang ako pahalata sa kanya, habang siya alam ng buong campus ang pagmamahal niya sa Prince Charming ko. Sa Zendeo ko.

Mukhang pilyo nga ang batang lalaki pero naaliw ako. “Ate Angela. Crush ko na si, Ate Brenda,” walang pakiming sabi nito sa ‘min. Inasar nito ng mga kalaro. “Magpatuli ka muna Buknoy bago magka-crush,” binuska ng mga pinsan na babae. “Ang cute mo naman nakakatuwa ka,” sagot ko kinurot ko pa sa pisngi niya. “Salamat crush. Paglaki ko po liligawan kita,” sabi nito kina halakhak ko.

Binuksan ko ang pinto ng cubicle habang patuloy pa ring umiihi. "Maka-gurang naman 'to. At least g'wapo 'no at mukhang bata. Ahh, 'yung crush mo? Yep. Alam kong ang artistang si Marcus Callaghan ang ultimate crush mo. Sa anong competition nga ulit 'yun nanalo, The Singer's flashlight?" ewan ko ba kung bakit ganito ang mga crush namin ng beshy ko. Kung sa mga typical na mga babae'y nasa school o kapitbahay ang mga crush nila, kami naman mga g'wapo't mayayamang businessman o 'di kaya'y mga artista. Ang weird talaga namin. "Spotlight 'yun gaga..." sagot niya habang naglalagay ng lipstick.

sa pagbanggit ng salitang crush ay nagtaas ng ulo nito si Lawrence saka siya nakangiting pinakatitigan. Napigil ang paghinga niya sa titig na iyon ng binata. Pero sa kabilang banda ay minabuti parin niyang magsalita. Hindi niya tiyak kung bakit, marahil dahil sa kagustuhan niyang huwag mahalata? Parang napaka-defensive naman yata niya? “W-Wala akong crush!” pagsisinungaling niya. Umangat ang makakapal na kilay ni Lawrence sabay napatuwid ng upo.