Banatan Tagalog の小説・ストーリー

Bernadette girl replied at kumindat saakin bago hinawakan ang bewang ni Tita at nag usap. Really? Okay! Edi mag sama kayo. Mga MALANDI!!

Kabanata 5 Settle BUONG umaga akong umiyak ng araw na iyon. Hinihinaan ko lang ang bawat hikbi ko dahil baka marinig nila Mama at mga kapatid ko sa ibaba kung sakaling gising na rin sila.

Santiban. "At mukhang naubos ang bulaklak sa flower shop, ha? Tingnan mo naman, napuno na ng flowers ang sala ng mansion!" dagdag pa ni Tita Tuwad. Nakangiti ito at pa-cute nang pa-cute. Binalik ko ang paningin ko kay Mr. Santiban. Hindi ko maialis ang tingin ko sa mga mata nito. Bakit ba pagkatapos kong malaman ang pangalan niya, hindi ko na matanggal sa isip ko si Sixto? At sa tuwing titingin ako sa mukha nito, si Sixto na ang nakikita ko.

Mabuti na lang dahil pagkadating namin doon naka-sakay kaagad kami at hindi pa gano'n ka dami ang tao. "Sinong gusto ng balut? Pinoy? Or chips?" sigaw na tanong ni Gael kaya nasapo ko na lang ang noo ko. Nakakahiya talaga ang babaeng 'to kahit kailan. Napatingin tuloy sa kanya ang mga kasama namin. "What is balut, Mommy?" tanong ni Kalix. Hindi pa nga pala sila nakakatikim no'n. "The balut is an egg but with a twist. There's a chicken inside!" English pang sagot ni Gael kahit mali-mali naman. "Chicken? Baka sisiw po, Tita," sabi ni Kalix sabay tawa.

“Nasa villa sa Batangas?” Umiling si Bethany. Lumungkot na ang kanyang mga mata. “Nagpahinga na sila mga apo. They probably happy now running around in the rainbow.” malungkot ang boses na gunita pa ni Bethany sa mga stray cats na kanyang inaruga noon sa baba ng penthouse.

" ''Just because you're growing old.'' ''Dahil stress ako sa iyo!'' ''Masyado na akong malayo para ma-stress ka sa akin. And do you know how far this place from Manila?'' ''Malapit lang ang Pangasinan.'' ''You made me drive four hours. Just to see your tantrums.'' ''Tantrums?'' Binato nito nang dinampot na unan ang binata. ''Pupunta ka lang ba rito sa akin kung naghihingalo na ako o nasa loob na ng kabaong?''

"Hindi ko alam ang lugar na 'to. Malayo na ba 'to sa Vigan?" Umangat ang kilay nito at saka lumapit sa'kin. Kakatapos lang nitong iparada ang sasakyan kaya nilalaro nito ang susi sa kamay niya bago tumabi sa'kin. "We're in Batangas." He chuckled. Tumuro ito at sinundan 'yon ng mga mata ko. "Mas maganda dito tuwing umaga. Hindi gaanong mainit kahit pa tirik ang araw."

Nagkibit-balikat si Alex. “You might be right. This place is, oh I don't know. Medyo..." Natigilan siya na parang hindi makaisip ng tamang salita. Tinitigan siya ni Ferdinand na parang tulala. “Wala kang negosyo na makihalubilo sa matataas na uri," sabi niya. “Hindi ko ba narinig sa isang lugar na pinalitan ka sa Baltimore Martial Arts Association? Tiyak na nakakahiya iyon."

sagot naman nito at halos mapatalon si Vince sa gulat ng biglang sumigaw si Spencer. "Ala eh, Insan! Kita mo 'yang mga tsinelas na 'yan? Sa Batangas, ang tawag namin diyan ay paratung! Matibay pa sa relasyon n'yo ng ex mo!" malakas na sigaw ni Spencer

Kinagabihan ng sumunod na araw, sampung milya sa labas ng Quezon City, may bundok na tinatawag na Mount Banahaw. Nang lumitaw si Gin Sanchez, nakita niya ang isang napakabata na pigura mula sa likuran, na kapareho ng iniisip niya. ay ang may-ari ng banal na kastanyas. May malaking pagkakaiba sa imahe ang batang likod. “Ikaw ba ang may-ari ng banal na kastanyas?” Nagkusa si Gin Sanchez na magtanong. Lumingon si Esteban, tumingin kay Gin Sanchez na may ngiti. “Anong gagawin mo kung ako nga?”