Banatan Tagalog Novels & Stories

Gustuhin niyang sigawan ang binata pero parang umurong sa katawan niya iyon. “Sige.” Napakamot ito sa batok at nagpatuloy sa pagmamaneho. She could understand him. Ang isang Arthuro Gatciano ay nagkakagano’n na lang bigla. Parang hindi ito si Arthuro Gatciano. Nadaraanan nila ang isang malapad na maisan. Malalago ang mga ito at hitik sa bunga. “Malapit na ba tayo?” dahil bagot na siya. Masakit na rin ang kanyang puwet sa pagkakaupo.

Katunayan ay ang Bhutanese, Spanish at Tagalog ang first official language n'ya bago ang iba. "Khyod n lu ga ci 'bdw smo?" matigas na tanong nito ngunit hindi s'ya nagpasindak sa lalaki. Baka kapag nalaman nito kung sino s'ya ay baka luluhod ito para magmamakaawa sa kan'ya. Ngunit hindi n'ya iyon gagawin dahil hindi s'ya ganong uri ng tao. Hindi s'ya ganon kasama katulad ng nakatira sa loob ng mala-palasyong bahay na nasa harapan n'ya.

Nagkibit-balikat si Alex. “You might be right. This place is, oh I don't know. Medyo..." Natigilan siya na parang hindi makaisip ng tamang salita. Tinitigan siya ni Ferdinand na parang tulala. “Wala kang negosyo na makihalubilo sa matataas na uri," sabi niya. “Hindi ko ba narinig sa isang lugar na pinalitan ka sa Baltimore Martial Arts Association? Tiyak na nakakahiya iyon."

Kinagabihan ng sumunod na araw, sampung milya sa labas ng Quezon City, may bundok na tinatawag na Mount Banahaw. Nang lumitaw si Gin Sanchez, nakita niya ang isang napakabata na pigura mula sa likuran, na kapareho ng iniisip niya. ay ang may-ari ng banal na kastanyas. May malaking pagkakaiba sa imahe ang batang likod. “Ikaw ba ang may-ari ng banal na kastanyas?” Nagkusa si Gin Sanchez na magtanong. Lumingon si Esteban, tumingin kay Gin Sanchez na may ngiti. “Anong gagawin mo kung ako nga?”

Eight kaming magkakasama, so basically tulog pa ang apat. "Do you have plans for today? Mamayang gabi pa ang balik natin sa Pilipinas. Pwede pa tayo maglibot at mag-shopping," suhestiyon na sabi ni Angelo. "I'll go for shopping later, Capt. Malapit na kasi birthday ng mother ko. Kasama ko si Ria and you guys can go with us too," sagot ni Diane. "How about you, Kali?" Tanong sa akin ni Angelo.

"Taga saan ka ga Ineng?" "Galing po ako sa Batangas, gusto ko lamang po sanang magbakasyon at magpahinga at ayos po sa napagtanungan ko ay ito pong inyong tahanan ay nagpapaupa sa mga katulad kong bagong salta dito." "Halika, tuloy ka. binuksan ng matanda ang gate at giniyahan ako patungo sa bahay paupahan niya.."

“Pahiram lang ang damot mo!” “Naman, eh akin ‘yan!” Naagaw ang atensyon ni Danica sa dalawang bata na nag-aagawan ng bola sa kaniyang harapan. Parihong madungis ang mga ito at walang sapin ang mga paa. Mukhang mga “BADYAW”, na ang ibig sabihin sa Leyte ay palaboy. Nakaramdam siya ng awa. Sa mumurahing edad ng mga ito, lansangan ang nagsisilbi nilang tahanan.

Kabanata 2.2: Agdangan "Pasensya na at ito palang ang naluluto ko. Sana nag pasabi ka manlang na darating ka, naku kang bata ka." Masaya kong kinuha ang nilabon na saging at saka ito binalatan.

NAKATINGIN lang ako sa mala-kristal na karagatan habang nakaupo sa may veranda ng bahay na kinaroroonan ko. Napakaganda ng white sands. Hindi ko akalaing napakaganda pala ng Bantayan Island. Naaliw akong pagmasdan ang ilang mga coconut palms. Feel ko tuloy para akong nasa Boracay. "Alam mo bang Bantayan Island is also known as 'The Shining Tropical paradise in Asia?'"

Buong tatas nasabi ng bata sarap bigwasan ng gagong to bata gano’n pag tratho nila. “Alis … Umalis na kayo... Oh ikaw Golan balik ka bukas at ikaw naman bumalik ka pag kaya mo ng dalhin dito ang Banjo na ‘yun. Pakisabi sparing ka mo kami pag natalo n’ya ko quit pag natalo ko s’ya papaalila s’ya sa akin dito sa lupain ko. Naiintidihan n’yo ba? So alis na bago pa kayo ang pag-diskitahan ko sa inis”Malamig na sabi nito iglap lang parang ibang tao ito ano daw naghahamon ng sparing dyosko iba s’ya talaga sa lahat.