Banatan Tagalog の小説・ストーリー

Galit ka dapat! “Nakakamangha nga. Sana all ginagawang pahingahan lang 'tong Isla” Natawa ako sa pag sana all ni Samantha dahil sa akin niya iyon natutunan. Madami na silang alam na salita kagaya na lang ng etneb na ang ibig sabihin ay bente, Petmalu means malupit. “Lodi talaga! Sana mapansin ako nun balang araw para naman umahon ako sa kahirapan.” Sabay namin siyang pinag hahampas.

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

Sabi ni Fatima "Hi Fatima" Bati nong Nathan sa kaibigan ko at tumingin saakin "Hi andrea.. hindi mo siguro ako maalala" Sabi niya kaya taka akong tumingin sakanya "Sabi ko na nga ba" Sabi niya ng mapansin ang pagtataka sa mukha ko

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

Nanatili na lang akong nakadungaw sa bintanang nasa likuran ko upang makita ko ang daan patungo sa destinasyon namin na sa totoo lang ay hindi ko alam. "Mama para ho!" pasigaw na wika ni inay sa mamang driver. Itinigil ng mamang driver ang jeep saka kami bumaba dala dala ang mga gamit namin. "Ikaw bata ka, alam mo ng natutulog ako bakit hindi mo agad pinara, ayan nakalagpas tuloy tayo" pagalit niya sa akin. Grabe hindi ko naman alam yung lugar paano ko ipapara? Si inay talaga oh!

Pagkababa namin sa eroplano, na pravite plane ng mga Madrid. Wow, yaman ng Boss Luis ko talaga, ang sarap ng hangin! Di ko nga lang alam ang kinain ni Sir Hiro kung bakit hinila niya ang bagahe ko. Namiss ko ang lugar na ito. Almost seven years old ako nung naalala ko na pumunta kami dito. Ito lang naman kung saan galing si Mama. Sabi nila Bikolanos are Oragon. Oragon means, magaling. Minsan mamimiss-heard mo na mayabang. Sabagay sa kasungitan ni Mama, bikolano talaga siya. Matapang at magaling!

Ikinagulat pa niya ng Bumaling ito sa kanya at nginitian siya nito at binati rin. " Hi, I'm Sophia, welcome to our house po" nakangiting bati at pakilala ng bata sa kanya. " Hello Sophia I'm your aunty Ally. Nice to meet you babe" malambing niyang bati at pakilala rin niya dito habang nakatunghay sa bata.

Sabi ko sa bata “Ate Ganda ang dami po nito salamat po.” Tuwang Tuwa siya. Papa Alis na siya ng sinigaw niya “ate ang pogi din po ng jowa niyo.” Ngiting ngiti naman tong kasama ko dito. Kumagat ako sa banana que. ang Tagal ko na rin Hindi kumain nito. Sarap na sarap ako. “Gusto mo?” Alok ko. Inaabot ko sa kanya yong isang stick Pero Hindi niya kinuha.

Search niyo lang po yan o Ang aking Piname na BATINO . MARAMING SALAMAT PO!

VANILLA “Ano pa ang hinihintay mo. Matulog ka na. Kahit kaunting idlip lang dahil mamaya, maaga din tayong aalis pabalik ng Manila. Nagmessage sa akin si Mommy kanina at hinahanap daw tayo ng mga bata.” Muli nitong wika. Wala na siyang nagawa pa kundi ang dahan-dahan na naglakad patungo sa kama at naupo sa gilid nito