Flushed Away Cast Novels & Stories

Agad naman akong sumakay doon at muli pang umusal ng spell upang mapalipad ko iyon at mamaniobra. “Angie Lou!” Hindi ko na pinansin pa ang pagtawag nina Ross at Chadleen sa akin. With a heart so heavy, I continued maneuvering the magic broomstick to fly fast and away from them. It did not even take a minute for my tears to begin streaming down my cheeks. My vision blurred, and I started losing control of my chi and magic. Naramdaman ko na lang ang unti-unting pagbulusok ko pababa hanggang sa tuluyan na akong bumagsak sa sementadong lupa ng Lifestyle District.

Wala akong pakialam kung masaktan siya sa pagtataboy ko pero mukhang malabo dahil wala lang naman sa kanya para lang siyang bingi at bulag sa mga pasaring ko. Humalakhak na naman siya. "Ang gwapo ko masyado para maging epal. Well, sige na aalis na ako." Tumalikod na ito at dire-deritsong naglakad paalis ni hindi isinarado ang pintuan. Hindi na ito lumingon pa hanggang sa tuluyang makaalis. Iba talaga ang trip ng hudlom na 'yon. Azia Castillion pa ang gago fuckboy naman.

pagpupunto ni Caster. Nakaramdam man ng kunsensya ay pinanindigan ko pa rin ang aking desisyon, lalo na no'ng naalala kong nagsisimula na silang mag-ayos para sa darating nilang kasal. "Guess like life is really complicated," kibit-balikat kong sabi at pekeng tumawa. Caster sighed and shook his head with disbelief. "Indeed," he murmured. IT'S been a day and I finally got discharged from the hospital.

Maya't maya ay nagulat ako nang bigla kong marinig ang boses ni Snow White, "Magno fluctus aqua!" Napalingon ako sa likod ko at sinalubong ako ng isang rumaragasang tubig at tuluyang nilamon ako hanggang sa matagpuan ko na lang ang sarili ko na hinahabol ang sarili kong hininga dahil sa pagkakakulong ko sa loob ng tubig na gawa ng isang spell. Namalayan ko na lang ang sarili ko na nakalabas na ako ng kastilyo nang bumagsak ako sa lupa pagkatapos kong makawala na sa spell ni Snow White.

At si Flinn lang ang nakapag-palasap sa akin ng ganoon. "F—ck, f—ck f—ck!" Impit ni Flinn habang inaalalayan ang beywang ko na magtaas-baba sa harapan niya. Hawak nito ang beywang ko habang nasa mukha niya naman tumatama ang malalaking dibdib ko. Our intense movement causes the scattered things in the floor. Nahulog ang mga toothpaste at mga lotion sa sahig dahil natabing ko ang mga iyon.

"Ang bawat minutong lumilipas ay isang pagkakataon para sa lason na bumalik sa sistema niya. Kailangan kong ma-flush ang huling bakas ng toxins bago maging permanente ang pinsala sa kaniyang isipan." ​Tumayo ako para kumuha ng bagong batch ng saline solution. Ang tunog ng aking boots sa sahig na semento—clack, clack, clack!—ay umalingawngaw sa malawak at madilim na bodega. Kinuha ko ang syringe, ang amoy ng polyethylene at sterile fluid ay sumalubong sa akin. Habang itinuturok ko ito sa kaniyang dextrose, tinitigan ko ang mukha ni Adrian. Ang kaniyang panga ay mahigpit pa ring nakakuyom, tila kahit sa kaniyang pagkaka-coma ay nakikipaglaban siya sa mga demonyong itinanim sa kaniyang isipan.

Almost without a voice, I said when suddenly one of the opponents took the lead, he was centered in the back and front. Theo's comrades Zero were in the middle of one of the opponents, they separated the target. But what I thought was a good fight changed, when suddenly one of the opponents broke. It intentionally collided with Jason's car. "Motherfucker!" Chia moaned as she stood, as did our colleagues when the others suddenly stopped functioning because it collided.

Sa pamamagitan ng mga slats ng bahagyang nakasarang takip ng vent, isang sunod-sunod na flashbang ang sumabog sa opisina, pinupuno ang espasyo sa ibaba ng nakasisilaw na puting liwanag at nakabibinging mga pagsabog. *“Linisin! Linisin ang kwarto!”* isang mahina at mahinang boses ang umungol mula sa ibaba. Mabigat at taktikal na bota ang humahampas sa karpet, kung saan nagkagulo sina Rose at Diego ilang sandali lang ang nakalipas. *“Aktibo ang terminal, wala na ang flash drive. Hanapin sila!”*

Hindi ko ipinahalata ang kaba na bumabalot sa pagkatao ko ngayon ng magawa kong magsalita. "You're taking my son away from me." Aniya sa mariing boses bago mag-angat ng tingin diretso sakin. I was taken aback with his death gaze, napasulyap ako kay Cast na mahimbing na natutulog sa mga bisig ko, sinadya ko rin talagang habang tulog si Cast ay aalis kami dahil alam ko namang mag-uusisa siya sakin.

Palihim akong napangiti at medyo nabawasan ang kaba na nararamdaman ko. The game started at exactly 1:30 post meridiem. Tinawag ng Umpire ang parehas na Captain ‘tsaka nagpa-toss coin. I chose tail while the opponent was the head. Sinundan namin ang limangpiso na umikot sa ere hanggang sa bumagsak sa lupa. I mentally rejoiced when the tail appeared on our sights. “Taya po kami,” sabi ko at nakipagkamay sa kanila. “Let’s play fair and enjoy.”