Bara Bara No Mi Mga Nobela at Kwento

What does he mean by that? Bago pa man makapagtanong si Barbara, isang mabilis na liwanag ang gumuhit sa gilid ng kanyang paningin mula sa malalabay na puno ng niyog hindi kalayuan sa kinatatayuan nila. Marahas na napalingon si Barbara subalit agad na hinawakan ni Nate ang kanyang mukha at pinaharap siya. "Nate... I think I heard a click of a camera..."

-MJ "Oh, bakit naman?" "Kasi birthday ni Ryevann." Sigaw ni Micro at nagsimulang kumanta ng birthday song para kay Ryevann na sinabayan naman naming lahat. Umiling iling pa si Ryevann at tumawa tawa pa. Pagkatapos nun pinalabas muna sila para linisin yung mga kalat nila.

Karaniwan, ganito ko gusto—walang istorbo, walang iniisip kundi ang susunod na hakbang sa negosyo. Pero ngayong gabi, iba. Sa bawat paghinto sa traffic light, may isang mukha ang kusang pumapasok sa isip ko. Maputla, halatang pagod, pero may tapang sa mga mata na parang ayaw magpaapi. Barbara. Napahigpit ang hawak ko sa manibela. “Trouble ka,” mababang sabi ko—hindi ko alam kung siya ba o ako ang tinutukoy ko.

Bumunghalit ng iyak si Myca. "That's understandable given the span of years. You can't expect him to stop everything in his life just to wait for you. Ka-selfishan yan," saad ni Sheki. "Alam ko naman iyan kaya nga heto ako umiiyak kasi alam kong sa simula pa lang ay wala na akong dadatnan. Alam ko lahat iyan." Sumigok ito at muling pinunasan ang luha. "Ibig sabihin lang iyan na hindi kayo para sa isa't isa. Hindi siya ang para sa iyo," wika ni Barbie.

Tahimik siyang naglakad palayo sa vegetables section. ___________________________________________________________________________ Wala pa ring kasiguraduhan si Barielle. Wala pa ring nakakakita sa prime minister. Hindi siya sigurado kung nasa Japan talaga ang prime minister. Naihagis ni Barielle ang hawak niyang baso. Lumutang iyun sa katubigan." Andromeda where the h3ll are you?" Pinisil ni Barielle ang kaniyang cellphone." Manatili muna kayo sa Japan ng ilang linggo." Nanahimik agad ang linya. Isa pang numero ang kaniyang tinawagan."How's your day my friend?"

kinakabahan na saad niya habang tinititigan ang maliit na baril na hawak niya. “Kapag kailangan na, Ate Beka. H'wag mo nalang din pong ipaalam kay Mama Mia na binigyan kita n'yan.” sabi ko. Tumango naman s'ya, saka niya itinago ang baril na hindi makikita ni Mama Mia. “H'wag po kayong mag-alala dahil marami naman pong bantay sa labas.” pagpapagaan ko sa loob niya.

Akmang tatayo ako pero naramdaman kong may nakatutok na malamig na bagay sa ulo ko kaya napalunok ako. Hindi ako tanga para hindi malaman kung ano ito kahit hindi ko ito nakikita. Baril. Baril ang nakatutok sa ulo ko. Mamatay na ba ako? Bigla ko naalala ang sinabi ni Rare na 'I just want to remind you, Don't do stupid things there Atarah'

malamig na tanong ni Mistica. Nang marinig ang pagtatanong ni Mistica, hinarap ni Amara si Nardo. Biglang nagbago ang ekspresyon kanyang mukha; hinawakan niya ang braso nito, itinaas ang kilay at ngumiti, “Hmm, andito naman pala si Miss Barreto. Kasalanan ko ito. Kung alam ko lang na narito siya, hindi na sana ako sumama kay Nardo.” mapanuyang sambit ni Amara.

Hindi iyaking tao si Alice, napaka tapang nya kaya for sure, seryoso ito. Pinunasan nya ang mga luha nya at tumingin ng diretso sa mata ko. "I need your help Mia, tulungan mo ko. Mawawala ang bar ko at makukulong pa ko" "What?!" hindi masyadong ma absorb ng utak ko yung sinasabi nya. "Bakit naman mawawala ang bar sayo at makukulong ka? At bakit sa akin ka humihingi ng tulong?

paghahamon ko. "Hindi!" Sumama agad ang timpla ng mukha ko saka akmang aalis nang mas hapitin pa niya lalo ang bewang ko. "Hindi ka nagkakamali!" pagtatama niya at bago pa man ako makapagsalita ay isang mainit na halik na ang iginawad niya sa akin. Malugod ko itong tinanggap saka tinugunan din ng isang mainit na halik. "Bharra's POV"