Novel & Cerita Bara Bara No Mi

tumango naman ako kita kopa kung paano lumiwanag ang mukha nya "WAAHHHH!ibig sabihin makikita kona ulit si Barbie hindi na ako makapag hintay na makasama sya ulit " "hindi pwede hindi nya pwedeng malaman na buhay ka "napanguso naman sya "kainis naman"inikot ko naman ang mga mata ko bago ulit tumalikod "aalia na ako"maglalakad nasana ako paalis ng pigilan nya ako "wait tita paano kung wala rin syang maalala?" "don't worry hindi sya nag ka amnesia" "so anong una mong hakbang?"

Parang ang laki ng bara ang meron sa lalamunan ko dahil sa titig nya, Range could you tell me how not to fall? Shit ka Crizza!!! Pinag iisip mo.

Almania Corazon "Alco! diyos kong bakla ka saan ka ba nang galing!" inis na sabi ni mami barbie. ang baklang may ari nang bar na pinag tatrabahoan ko sa loob nang isang taon. inis nya akong kinurot sa tagiliran na ikina ngiwi ko. kahit kailan talaga mapanakit!.

"Wala kang silbi. Wala kang kwenta. Hindi ka kapaki-pakinabang." Mariing ipinikit ko na lang ang mga mata ko. Tinakpan ng mga kamay ko ang tainga ko para kahit papaano ay mabawasan ang lakas ng mga naririnig ko. Naghintay na lang kung hanggang kailan ito titigil sa pananakit sa akin. ¤¤¤ "Are you okay?" Si Barbara habang sinasamahan akong naglalakad habang nagtitinda ng kakanin.

Malanding pagkakasabi niya rito. "Barbara!"

Sakto nga dahil taga-Ntiavir ang character na ginampanan ko kaya maiintindihan naman 'yon ng viewers. I return here to make things right. Binalikan ko si Barbara at nangangako akong hindi na ako mawawalay sa tabi niya. Magpakailanman. "I'm thirsty," rinig kong bulong ni Barbara. "Hang on, malapit na tayo. Doon ka na uminom sa inyo," sabi ko na natatawa pa. "I need it now," pamimilit nito. "Also, I was planning to buy a box of milk when I get home so..."

Mika Puro putok ng baril ang aking naririnig, nabibingi ang tenga ko dahil sa lakas ng tunog ng mga bala ng baril Nanatiling nakapikit ang mata ko, patuloy ang pag-agos ng luha sa aking mata. Natatakot akong mag Mulat ng mata, natatakot ako na baka matamaan ako ng bala ng baril Sobra ang panginginig ng aking katawan, gusto kong umalis sa puwesto ko para makapagtago pero hindi ko magawa dahil nakatali parin ako

BARBARA “Ahhh! Ohhh!” mahina niyang anas. Ramdam ni Barbara ang malakas na tibok ng puso niya at halos mapunit ang sapin ng kama dahil sa higpit ng pagkakahawak niya doon.

Napakagat siya ng labi, at halos hindi mapigilan ang pamumula ng kanyang mukha. Mahina ngunit mariin ang kanyang sagot, “Tita… gagawin ko ang lahat. Pangako.” Ngumiti si Barbara, isang ngiting puno ng kumpiyansa at kasiguruhan. “Naniniwala ako sa’yo.”

“I just feel it lately. Kapag nahahawakan kita, nahahalikan or nayayakap, kusa siyang nabubuhay. Ikaw lang ang bumubuhay sa kanya.” Well, I don’t know anything about a man. Ngayon ko lang ito nalaman kay Barbie. “Come on. Balikan na natin si Karina baka nalunod na sa sarili niyang luha ang babaeng iyon.” Natawa sa akin si Barbie, and she made a peck on my cheek.