Basag Na Cellphone Novels & Stories

Kasabay kasi ng pagsagot sana ng dalaga sa kanyang lolo ay ang pagtunog ng cell phone niyang nasa bulsa lamang ng suot niyang pantalon. "If you would excuse me, I will take this call." Hindi na niya hinintay pang may sumagot isa man sa mga ito. Hinugot na niya ang aparato mula sa kanyang bulsa at tiningnan kung sino ang tumatawag. Kanina ay pinagpasalamat niya ang pagtunog ng kanyang cell phone sapagkat magagamit niyang pagkakataon iyon upang matakasan ang takbo ng kanilang usapan.

3RD POV September 1, 2022. Dapat ay nagkukulong ngayon si Celena sa kaniyang kwarto pero bago niya patayin lahat ng gadgets niya para makapagsimula na siyang magkulong sa kwarto niya ay biglang tumunog ang isa sa mga cellphone niya. “AL,” basa niya sa nakarehistrong pangalan sa screen ng kaniyang cellphone at agad niya itong sinagot.

"Sigurado ka ba na hindi ka gumagamit Solene?" Sinamaan ko siya nang tingin. "Masasapak na talaga kita! Sabing hindi nga e!" Malakas siyang tumawa dahil sa sinabi ko. "Oh," inilahad niya sa akin ang cellphone niya. "Binibigay mo sa akin 'yan?" ngumisi ako at kinuha iyon sakanya. "Hindi gaga! Kalahating milyon pera mo tapos hindi ka bibili ng cellphone mo? Gago ka ba?"

Agad namang kinuha ng manong guard ang cellphone niya, napa ngiwi si Nicole nang matangal ang takip ng battery niyon. “Naku sir pag pasensyahan niyo na po iyang cellphone ko ah? Panahon pa po kasi ng hapon ‘yan eh.” Pag hinging paumanhin ni Nicole matapos pulutin ng guard mula sa sahig ang takip ng cellphone niya, well kung matatawag pa bang isang cellphone ang isang lumang NOKIA 3310 na panahon pa ni kupong kupong, siya nalang yata sa buong Pilipinas ang mayroong ganong cellphone at huwag ka, ilang buwan niya ring pinag ipunan para maka bili ng cellphone na kahit mumurahin at walang wala na sa uso ay malaking tulong pa rin sakaniya. Sira na nga iyon dahil sa tagal niya nang ginagamit, binal

Nagulat ako sa hysterical na sigaw ni Sarah habang nakatitig sa kanyang cellphone. "Ano'ng nangyari?" tanong ko, nababahala. Mukhang nag-panic si Sarah. "Tingnan mo 'to!" Iniabot ni Sarah ang cellphone niya sa akin. Sinulyapan ko ito habang nakatutok pa rin sa pagmamaneho. Sa screen, may larawan kaming dalawa habang naglalakad sa mall kanina. "Balewalain mo na lang," sabi ko ng kalmado.

Ngunit biglang— Tringgg… tringgg… tringgg… Umalingawngaw ang tunog ng cellphone mula sa kanyang bag. Napakagat-labi si Steffie at bahagyang napadilat, pilit na iniangat ang kamay na nanlalamig. Mabilis niyang binuksan ang zipper ng bag at kinuha ang cellphone. Mabuti na lamang at waterproof iyon kaya’t ligtas sa ulan. Pag-swipe niya ng screen, lumabas ang pangalan: Lola Ismeralda.

aniya. "No, I wouldn't. That's my personal phone. Huwag kang mag-alala, bukas na bukas ay bibili rin tayo ng bago na magagamit kaysa 'yan." Ayaw na niyang magmatigas at baka bigla na lang magbago ang isip nito. Sapat nang malaman niya na hindi na niya iisipin kung paano mako-contact ang kapatid. Teka, paano ba gamitin ang ganito kalaking cell phone?

Bago. Parang nakakailang gamitin. Sa dati kong phone, may mga gasgas, may basag sa gilid, may mga sandaling kailangan mo munang pakiusapan bago gumana. Pero sa bago, isang pindot lang, sumusunod agad. Sana ganon din ang buhay. Isang pindot lang, maayos na.

"Nakalimutan kong lagyan ng takip. Kinuha ni Jeff ang cellphone sa pitsel. Wala itong pakialam kung umapaw man ang laman niyon. "Papalitan ko na lang ng bago," wika ni Celine. "Marami akong mahahalagang contacts dito!" asik nito sa kapatid. "Ibibili kita ng iPhone." Napatigil naman sa ginagawa na pagbabaklas ng cellphone si Jeff at napatingin sa kapatid. "Promax?"

"What are you talking about?!" Nailayo ko pa ang cellphone sa aking tenga dahil sa lakas ng boses niya. Malamang sa malamang ay nasa condo niya lang din ito ngayon at hindi pa pwedeng lumabas. Para kaming mga bilanggo sa kasalanang hindi naman kami ang may gawa.