Basag Na Cellphone Novels & Stories

Para bang namimiss niya na ito at gustong-gusto niyang yakapin. "Nasaan na ba ang cellphone ko?" Agad na naalala ni Celina na nawala niya na naman ang cellphone niya sa barko. "Shit!" malakas na mura niya at agad na ipinikit ang mga mata sabay higa. Palagi niya na lang nawawala ang cellphone niya. Kasama niya pa naman si Massimo na bilihin 'yun at sobrang bago pa. Isang linggo niya pa lang 'yun nagagamit, pero wala na agad.

Sino naman kaya ang tatawag sa akin sa ganitong disoras ng gabi? Isa pa, maliban kay Russell, wala pa namang ibang tao ang nakakaalam sa bago kong cellphone. Kahit nga mga kaibigan ko ay hindi ko pa nasasabi. Buong araw iyong nakatago lamang sa loob ng bag ko at hindi ko man lang inilabas. Muli na namang tumunog ang cellphone. At sa sandaling ito, kakaibang kaba ang unti-unting gumapang sa aking dibdib.

Napangiti ako dahil bahagya siyang nakanganga, hinanap ko ang cellphone ko pero naalala ko na deadbatt iyon kaya agad kong binuksan ang bago kong phone sa pagbabakasakali na may charge iyon kahit kaunti. Para akong bata na tuwang-tuwa nang mabuksan ang box ng bago kong cellphone. Pangarap ko ang brand na ito at hindi ko inaakala na ngayon ay mayroon na ako na latest model pa. Binuksan ko ang power at inip na inip para magbukas ito. Napakamot ako sa ulo ko nang kailangan ko pa i-set up. Sa inis ko, kinuha ko na lamang ang charger sa bag ko at isinaksak muna sa plug ang luma kong phone at saka ko binalikan ang bago kong cellphone para kalikutin.

Ang ginawa ni Irina sa pagbasag ng cellphone ay tila isang pagsira sa dangal at ipagmalaki ng mataas na uri ng lipunan ng lugar nila, direkta sa kanilang mga mata. Ang mga pinuno ng mayayamang pamilya at mga sosyalitang naroroon ay nakatingin sa basag na cellphone sa sahig, ang mga ekspresyon nila’y halo ng kahihiyan at kaba.

" Cellphone. Hindi ba't wala ka no'n? Bumili ka ng sarili mong cellphone para may communication kayo ng lolo at lola mo sa probinsya niyo. Pwede mo ring magamit 'yon sa pag-aaral mo kung may ire-research ka. " Hindi na nakapag react pa si Estrella dahil sumang-ayon agad ang utak niya sa suhestiyon ni Sebastian. Ngayon lang niya naalala na dati pa man, cellphone na ang nais niyang bilhin sa unang sahod niya sana sa pagiging yaya para matawagan ang kaniyang lolo't lola sa probinsya. " May itatanong ka pa? " Umiling si Estrella. " Okay, papasok na ako sa kwarto—"

“Wow! May bago ka agad na cellphone?” “Bigay lang.” “Napaka-rich naman talaga ng boyfriend. Hindi mo na pala kailangan itong lumang cellphone mo? Magkano lang ba ‘to sa bangketa?” Dinukot nito sa bulsa ang cellphone niyang mumurahin sa Isla Molave.

“Na-fall na ako…” Napaupo si Bella sa gilid ng kama, may hawak na basang bimpo pero matagal na itong tuyo. Tinitigan niya ang cellphone niya, walang message. Hindi rin siya magme-message. Hindi muna. Kasi kahit gusto niya ay hindi pa siya sigurado. “Paano kung ako lang?”

Smith na wala siyang cellphone? "Hindi mo kailanman sinuri ang iyong cellphone. Hindi iyon karaniwang ugali para sa karamihan sa mga kabataan, maliban kung hindi ka nagdala ng isa," paliwanag ng binata, na parang nabasa niya ang kanyang isip.

Tumango si Andeline, ngunit halata pa rin ang pag-aalala niya tungkol sa nawalang cellphone. "Wala ka namang ginagawang masama gamit ang cellphone mo, 'di ba? Ilan ba ang contacts mo ro'n? Alam na ba nila nawala ang phone mo? Baka gamitin ng kumuha ang number mo para gumawa ng masama, tulad ng panghihingi ng pera..."

Iyon pala busy na sa babae niya? At ngayon, tuluyan ng pinatay ang cellphone nito. Alam nitong tatawag at tatawag siya. Baka ayaw nitong magpatiistorbo? Pabagsak niyang nilapag ang cellphone sa kanyang table, naghatid iyon ng malaking ingay pero wala siyang pakialam kung magbasag iyon.