Basilio Noli Me Tangere Lines の小説・ストーリー

Hindi nila alam na sa ibang lupalop na ng NCR ako nag-CR. “Sabihin mo may emergency ako kailangan kong umalis.” Walang gana kong sabi. “Loka! Nasaan ka ba talaga?” Pasigaw na niyang sabi. “Basta hindi na ako makararating dyan.” Natahimik saglit ang kabilang linya. “Basta emergency ‘yan ha?” Tila nag-aalangan ang boses niya.

biglang sabi ng kabu bungad lang na assistant nya. Nilingon nya ito at saka tumango. "Salamat!" sabi nya rito at saka muling binalingan ang babae na prenteng naka upo lang sa harapan ng mesa nya habang mag ka- ekis ang mga hita. "Can't you hear me?" naka kunot na nag kanyang noo. "You may leave now!" may diing sabi nya. Pilit na pini pigil na huwag syang makapag taas ng boses sa babae.

Tulad kanina ay tumingin siya sa kanyang baso. One thing I found out about Agustine, when he has things he cannot say properly or he was ashamed to say, he directs his gaze to others. "Do you perhaps... pity me?" I asked. Mabilis na umangat ang paningin niya sa akin. Umiigting ang kanyang panga at matalim ang kanyang mga mata na tila 'di nagustuhan ang narinig. "Hindi kita kinakaawaan," mariin niyang wika sa tagalog.

Dahil lang kumain ako ng isa pang extra na paa ng manok kaysa sa kapatid kong lalaki, pinalayas ako ng tatay ko mula sa bahay sa gitna ng isang snowstorm. Noong tumagal, ang tatay ko na isang archeologist ay nahukay ang aking katawan. Dahil sa nawawalang ulo ko, hindi niya ako nakilala. Kahit na noong nakita niya ang katawan ay may parehong mga peklat na meron ako, wala siyang pakialam. Pagkatapos, ang nanay ko ay kinuha ang aking puso at pinakita ito sa kanyang mga estudyante. “Ngayong araw, pag aralan natin ang puso ng isang taong may congenital heart disease.” Minsan niyang sinabi na makikilala niya ako kahit na anuman ang itsura ko. Mama, ngayon at ang tanging natitira sa akin ay ang

bulong ko kay Rico. “Ganiyan din ang iniisip ko,” sagot niya sa tabi ko. “Lahat kasi ng mga loyal noon kay Luis ay na kay Lucio na ang katapatan. Akala ko isa doon si Noli.” Ngumiwi si Butler Noli sa sinabi ni manang. “Hindi ako magiging tapat sa isang traydor, Tere.” “Hindi ko maiwasang magduda lalo’t iyon ang sabi sa akin ni Levi.”

Nero cut me off. "Sorry, daddy, but mommy said she'll only talk to tito for a while. Babalik din agad ito. Hintayin lang po natin siya saglit." May kasiguraduhan ang bosea ni Nero. Napadpad ang aking tingin sa dalawang taong nag uusap. Nakita ko pa ang paghampas nito sa lalake at tumawa. I tsked.

sigaw nya ng paulit ulit at kinunutan ko ito ng noo, bakit binabanggit nya ang pangalan na iyon? Hinigit ko ang gatilyo at walang bala na lumabas, she's crying and begging with all of her might. It feels like I am the God here. Nasa kamay ko ang buhay nya, maybe she isn't the real Linese pero ang sarap sa pakiramdam. Torturing them and watching them to plead.

“This should worth remembering.” Kinuha niya ang baso. "I like the sound of it." Sumimsim siya ng wine. “May rules ba tayo rito?” tanong ng puno ng kuryosidad. "Kala ko ba hindi mo first time?" Tanong pabalik ni Bugatti. Binaba niya nag baso. "First time sa extra service. Hindi ako nagbabayad. I get to f**k whoever I want."

Ani Papa Rinaldo sa isang napakaseryoso at napakalamig na tinig bago niya kami tinalikuran na nakatigagal. Ilang segundo din kaming binalot ng katahimikan bago nagsalita si Brianna. Brianna looked at me with her very sharp eyes and said, "Hindi pa tayo tapos." She said through gritted teeth saka siya mabilis na nagmartsa pabalik ng bahay. Terrance on the other hand, glanced at me first at umiling, saka siya sumunod kay Brianna, leaving me and Mama Teresita.