Laments In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

saad ko habang ang aking luha ay ayaw magpaawat. Nanlalabo ang aking paningin ngunit ramdam ko ang mga ngiti nila sa akin. "Utang na loob ko sa inyo ang padalawang buhay ko. Huwag kayong mag-alala, pagbubutihan ko ang aking ensayo kasama kayo."

Malakas akong tumawa sa sinabi niya, halos mabaliw na ako rito sa sari-saring emosyon na aking nararamdaman tapos 'sorry' lang ang maririnig ko. "Ganito pala yung feeling kapag pangalawa ka lang. I mean, ganito pala yung pakiramdam na hindi ka pinapahalagahan. Hindi man lang magawang ipaliwanag sayo ang mga pangyayari. P*tangin* mo, para akong bulag na naghahanap ng liwanag."

He still didn't listen to me. "I-I'm sorry about what happened in our past, s-sorry kung niloko ko kayo para lang makalaya ang nanay ko sa bilibid. I-I'm sorry h-hindi ko naman gusto na lokohin kayo p-pero masyado pa akong bata noon na ayaw mawalay sa ina." Hinayaan ko lang na manlabo ang paningin ko para lang hindi siya makita ng maayos.

Isinubsob nito ang mukha sa leeg niya at doon umiyal ng umiyak. Amoy alak ito pero wala siyang pakialam. Nasulyapan niya pa ang tatlong bote ng alak na wala na ring laman. "Xyrius! Xyrius, I'm sorry... I'm sorry..." iyak nito. "Hindi na kita aawayin, hindi na ako m-magagalit kapag dina--dalaw mo ang anak mo... B-Basta wag mo lang akong iiwan. Tatanggapin ko lahat, lahat-lahat basta wag mo lang akong iwan, please... Hindi ko kaya, hindi ko pala kaya..."

Pangalawang ina na patuloy na nagmamahal sa pamangkin Lizyl Hany Shann Tahimik pero maalalahanin na tito Yeshun Daguirre Babaeng parating akala mo inaagawan Christy Euford Mga alagad na sunud-sunuran Ian Ashren SaJoy Mikato Mga malalambing at supportive na pamangkin QueenCess Daguirre PamErie Daguirre SaJun Daguirre Geli Joy Daguirre Vince Daguirre --- Ikaw at ako'y pinagtagpo Nahulog ako, ika'y lumayo Hinabol kita, ngunit sinaktan mo Tadhana'y naglaro Alaala'y naglaho Magawa pa kaya ng puso ang makaalala, Kung isip ko'y nakalimot na. May pag-asa pa ba para sa ating dalawa?

After that, the sweet and pleasant Timothy was gone. Who would want to remember that horrible moment? Sobrang laki ng kasalanang nagawa ko, napakasama. I destroyed him. Hindi ako makapaniwalang nagawa pa rin niya akong ipagtanggol, kung ako 'yun hindi ko 'yun magagawa. I'm not sure if I like myself anymore. I can't rationalize this away. Pinatawad nya ako, akala ko sapat na 'yun, sapat para maging ok ako. Pero naaalala ko na lahat, it's not enough. Words are not enough. Ang pagtitiwala ay parang isang magandang papel na kapag nilukot mo ay hindi mo na puwedeng ibalik sa dati, it will be forever like that. Ang puso pag nasugatan, nagkakapeklat din. Hindi na nawawala, habang buhay na ipapaalal

Pag-iyak Ko nang Walang Tunog Pagharap ko sa pader ng kama, hindi ko mapigilang pumikit nang mahigpit. Tears slipped slowly. Hindi ko gustong marinig niya. Hindi ko gustong maramdaman niyang mas komplikado pa ako kaysa sa inaakala ko. Pero totoo. I’m hurting. I’m scared. I’m confused. At sa gulong ito… si Liam ang nadadamay. “Sorry… sorry…” paulit-ulit sa isip ko. Pero hindi ko masabi out loud. Hindi ko kayang harapin na baka isipin niyang hindi ko siya mahal.

“Sorry na, saan ka pupunta? Please naman, h'wag kang mawawala Kapag ako ay iwan mo, mamamatay ako ’Pagkat hawak mo sa iyong kamay ang puso ko Sorry na talaga kung ako'y medyo tanga Hindi ako nag-iisip, nauuna ang galit Sorry na talaga sa aking nagawa Tanggap ko na mali ako, 'wag sanang magtampo Sorry na . . .” Nang matapos ang kanta, tumigil sa paggigitira si Leandro habang titig na titig sa kaniya ang malamlam nitong mga mata. “I’m so sorry, mahal. Bati na tayo please? I don’t want to lose you,” samo nito sa malungkot na tinig.

“I-I’m sorry to hear that, Tita.” Ibinalik ni Mariana ang tingin kay Diana. Sa isip ay ang paghanga para sa dalagang ngayon lang nito nakilala. “May iba’t-ibang uri ng paglisan, hija. Subalit lahat ng naiiwan, dumadaan sa pagdadalahamti. We also grieve differently. A month, a year, or sometimes… forever. The deeper the love, the longer the grieving. Labinlimang taon na mula ng mawala ang aking mga anak. But I am still here, praying for things to change.”