Elías Noli Me Tangere Lines นิยาย & เรื่องราว

Jelly Tinakpan ko ang bibig gamit ang kamay, rinig na rinig ko ang tapilok ng sapatos ni Anton papalapit sa lamesa Alam niya bang nandito ako? Imposible! Halos hindi na ako huminga para lang hindi niya ako marinig hanggang sa "Won't you come out?" Kasabay ng kaniyang pagbigkas non ay ang pag-upo niya sa swivel chair ni Elias

“Huwag mabilis, okay?” “Opo, Tita,” tango ni Eli nang may matinding pormalidad. “May bilis po ba na 1.5 meters per minute ang kailangan natin para maging aesthetic ang pagbagsak ng mga bulaklak?” Natawa ang lahat ng naroroon sa sala, kabilang si Tita Lordes na kasalukuyang kumukuha ng video gamit ang kanyang telepono. Nagsimula ang tugtog ng piano mula sa speaker. Naglakad si Eli nang may seryosong mukha, maingat na nagbabato ng mga talulot sa kaliwa at kanan. Ang bawat hakbang niya ay puno ng tindi ng konsentrasyon, na tila ba may hinahanap na ebidensya sa sahig.

ang bulong ni Eliana habang ginagamit ang kanyang maliit na daliri upang punasan ang isang patak ng luha na hindi ko napigilang lumabas sa aking mga mata. "No, my love... Mommy is just very proud of how strong you are, and I want you to know that as long as I am here running Étoile Noire, we will never need a father to complete our lives," ang aking huling madamdamin na sagot sabay yakap nang mahigpit sa kanyang maliit na katawan, ang aking puso ay binalot ng nagliliyab na proteksyon.

Sa harap ng isang estrangherong magiging asawa niya sa papel. Dumating ang organista. Nagsimulang tumugtog ang “Canon in D.” Tumayo ang lahat. Dahan-dahang naglakad si Elaine patungo sa altar, habang ang kanyang puso’y parang paputok sa kaba’t pangamba. “Just one year,” bulong niya sa sarili. “Gagawin ko ‘to para kay Mateo.” Pagdating niya sa altar, ngumiti si Aidan. Isang ngiting walang emosyon. Parang negosyanteng natapos na ang isang deal.

“Eh… kung hindi po ‘lola’, ano na lang po ang itatawag ko sa inyo?” Bahagyang yumuko si Donya Luciana parang nag-iisip ng sagot pero sa halip ay ngumisi nang malamig. “Wala. Just shut your mouth and don’t talk to me.” Tumango-tango si Elara parang iniintindi pero may bahagyang pagkakunot ng noo. “Ah… sige po. Pero… mahirap po yatang tawagin kayong ‘wala’ kapag kausap ko kayo.” She pouted her pinkish thin lips. “Baka isipin ng iba, multo kayo.”

Inabot nito ang phone kay Christian saka ngumisi. "Kung hindi ka naniniwala, tanungin mo mismo si Nikolaj." Nang matapos sabihin yun agad na senenyasan ni Elias ang Bar Manager. “Stop the music.” Iyan ang utos nito kung kaya’t biglang namatay ang tugtog. Tumahimik ang buong bar kaya naman ang lahat ng mata’y napatingin sa pwesto nila. Nang masagot ni Nikolaj ang tawag ay umalingawngaw ang boses nito. Sinadya kasing ni-loud speak ni Elias ang cellphone niya.

Puno ng tuwa ang puso ko dahil sa mga nangyari at nakikita ng dalawa kong mga mata. "Ladies and Gentlemen....hindi pa tapos ang palabas-----" muli akong napatingin kay Elias nang muli na namang itong nagsalita. Sa pagkakataon na ito, karga niya pa rin si Baby Elizabeth habang sa kanang kamay niya ay may hawak siyang microphone.

Please, stop this stupid gestures", cold kong wika dito. "I need you,Elias.Hindi ba pwedeng maging totoo na lang ang relasyon natin off and on the camera? , pakiusap neto sa akin sabay kuha ng dalawa kong kamay.Napailing ako dito. "You need me, but I don't need you. I will pretend that I did not hear this from you.Hindi ako magbabago ng turing say,but please know your limit.Ayaw ko na nag ko cross in the line kana"

In my last memory, I saw a blinding light I can't feel my body being lifted from the ground I can't find my voice, I barely make a sound I can't tell if this is heaven or hell... well it's neither Oh how I love that life is short There's nothing much left in my time I'm lucky my days are near its end I will no longer hear your voice inside my head I wonder if being dead is easier than being alive If you want to end it too, I am willing to end it for you And when the song reached the bridge part, bumagal na ang tugtog na nagmumula sa accompaniment. All I can see now is Elijah, pressing the piano with such soft manners.

"At wala ng patumpik-tumpik pa! We are honored to present to you ang naging trending sa youtube universe dahil sa kanilang cover.. Let us all welcome.. MARGARET SERRANO AND ELIAS DELA PEÑA!" Napag-usapan namin ni Eli na Sad song nalang ulit ang kakantahin namin kasi ang totoo niyan, hindi talaga kami prepared ngayon.. (Music) Hindi ko maiwasang titigan si Eli tuwing magkochorus na eh. Ewan ko ba, nang-aakit kasi yung singkit niyang mata.. Grrrr. Ano ba 'to? Pagkatapos din non ay bumalik na kami ni Eli sa table namin.