Bataan Fall Mga Nobela at Kwento

A world where even silence felt dangerous. I took a shower, hoping the warm water would ease the dull ache in my body—but the pain still lingered, a cruel reminder of everything. Pagkatapos ay lumapit ako sa closet. Wala akong inabutang damit... maliban sa isang shirt—at sigurado akong t-shirt niya ito. T-shirt na alam niyang hanggang tuhod niya.

Estranghero ito para sa kaniya, pati na ang halik na iginawad nito sa kaniya. Noong nakapasok na siya sa tent ay hindi din siya dalawin ng antok. Iniisip niya ang sitwasyon. Aba, kung nagkataong bumigay ang kaniyang “Bataan” ay kawawa ang “Bataan”. Tanging pangalan lang ang alam niya kay Yuan at taga-Maynila ito. Masyadong malaki ang Kamaynilaan, ni hindi niya alam ang address ng lalaking ito. Paano na kapag natapos na ang misyon nitong iyon sa kabundukan? Good-bye na rin siya? Talagang kawawa ang “Bataan.”

sagot nito sa akin na tila pinipigilan ang ngumisi. Humugot ako ng isang malalim na buntong-hininga pagdakay tinanggal ang aking seat belt. Saka ako tumayo mula sa upuan. Naglakad palabas ng private plane na pagmamay-ari ng pamilya. Hanggang sa bumaba na nga ako mula sa naturang plane. Antonio B. Won Pat International Airport, also known as Guam International Airport, is located in Tamuning and Barrigada, three miles east of the capital city of Hagåtña in the United States territory of Guam.

SOLLAIRE Nakatitig lamang ako sa entrance ng bar. Nanginginig ang buong katawan ko at halos parang hindi ako makahinga. Sumabay pa ang pagkulimlim ng langit ngayon. Grabe raw ang mga bagyo sa Batanes lalo na at napapalibutan ito ng tubig. Hindi ko rin alam kung makakabalik kami agad sa siyudad lalo na at may nilabas na rainfall warning na magtatagal ng isang linggo, more or less pa iyon.

Isla Moretti POV Ang sikat ng araw sa Batangas ay iba kaysa sa Maynila. Mas mainit pero hindi malagkit sa balat, at ang hangin ay amoy tuyong dahon at asin dahil malapit lang kami sa dagat. Nakatayo ako sa beranda ng maliit na rest house na pagmamay-ari ng mga magulang ni Kalix. Hindi ito mansyon; isa lang itong simpleng bungalow na gawa sa bato at kahoy, napapalibutan ng mga puno ng niyog at may malawak na garden na diretso na sa pampang.

Pero ang alaala nito hanggang ngayon ay nakaukit pa rin hindi lang sa kanyang alaala kundi pati na rin sa kanyang puso. Ang bayan ng Batac ay nasa probinsya rin ng Pangasinan subalit mas malayo ito ng kaunti sa Eldoria. Pinili niyang doon na manatili mula nang malaman niya ang totoo mula sa kanyang ina na si Loleng na matagal na rin naman sumakabilang buhay.

Nanlalaking matang napatingin ako sa kanya at doon ko naalala na may pupuntahan nga pala kaming falls dito sa malapascua Island kyahhhh. Dali dali akong nagtatakbo sa Cr para maligo even if I'm still have a hangover nagpatuloy parin ako. Dito talaga kami dumeretso sa Malapascua Island dito sa Cebu. Nagstop kami dito sa Bounty Beach tapos next destination nga namin ay yung Langub Beach dahil ang balita ko ay maganda at relaxing daw ang Falls doon which is Kawasan falls. Pagkatapos kong maligo ay lumabas na ako ng maalala kong wala nga pala akong damit dito sa kwarto ni Zeph. Oh shit bakit ko ba kasi nakalimutan na wala nga pala ako sa kwarto ko.

Gusto ko na lang isipin na matatanggap kami nila Daddy. Matapos sa mushroom factory niya ay dinala niya pa ako sa plaza ng lugar. "That is the Capas National Shrine. The Philippine's Giant Pencil, Baby." Seeing how giant it is, kusang namimilog ang mga mata ko. I never liked history and never listen to my teacher. Kahit anong subject ay hindi ako nakikinig. It's amazes me now after hearing that this pencil is the memorial for Filipino and American soldiers who died because of Bataan Death March. It is 70meter monolith stand.

“I’m sorry, Vahlia. May sakit sa puso ang nakatatanda mong kapatid at masyado pang bata si Kahlia para ipakasal. Ikaw na lang ang maaaring—’’ “No, ayoko. Ano pa mang dahilan, ayoko. Nang dahil lang sa kagustuhan ni papa, I’ll let my freedom be snatched away from me? Heck, no!” ***** Sources: https://ph.asiatatler.com/life/rediscovering-bahay-na-bato-the-parts-of-a-stately-filipino-house-during-the-spanish-colonial-period

Nakaupo sila sa mahabang mesa, may mga dokumento at larawan sa harap nila. “May bagong lead,” bungad ni Sorin. Umupo ako sa tapat nila. “Si Ramil,” dugtong ni Zuko, “may nalaman na ulit sila.” Inilapag nila ang file. Sa Bataan ang location at sa underground facility iyon. “Eighty percent sure,” sabi ni Sorin. “May mga gumagalaw doon. May supply route. May signal din.”