Bataan Fall Novels & Stories

A world where even silence felt dangerous. I took a shower, hoping the warm water would ease the dull ache in my body—but the pain still lingered, a cruel reminder of everything. Pagkatapos ay lumapit ako sa closet. Wala akong inabutang damit... maliban sa isang shirt—at sigurado akong t-shirt niya ito. T-shirt na alam niyang hanggang tuhod niya.

Estranghero ito para sa kaniya, pati na ang halik na iginawad nito sa kaniya. Noong nakapasok na siya sa tent ay hindi din siya dalawin ng antok. Iniisip niya ang sitwasyon. Aba, kung nagkataong bumigay ang kaniyang “Bataan” ay kawawa ang “Bataan”. Tanging pangalan lang ang alam niya kay Yuan at taga-Maynila ito. Masyadong malaki ang Kamaynilaan, ni hindi niya alam ang address ng lalaking ito. Paano na kapag natapos na ang misyon nitong iyon sa kabundukan? Good-bye na rin siya? Talagang kawawa ang “Bataan.”

"Dito sila naglalaba sa ibaba, dito din kami naglalaba. Malaking tulong sa mga taong may maraming labahin. Saka libre pa ang tubig." "Nasaan ang falls?" kunot noo na tanong niya sakin. Umakyat kami sa itaas ng bato at tinuro ko sa kanya ang falls na tinutukoy ko. Madami pang bata ang nagtatalunan at may mga bumibitin pa sa puno sabay talon. Hindi ko tulo maiwasan ang mapangiti habang pinapanuod ang mga bata. Sana nga forever ka na lamang bata. Walang intindihin na problema, puwedeng tumawa at ngumiti. Pero yung kasama ko mahaba pa ang nguso sa falls.

sagot nito sa akin na tila pinipigilan ang ngumisi. Humugot ako ng isang malalim na buntong-hininga pagdakay tinanggal ang aking seat belt. Saka ako tumayo mula sa upuan. Naglakad palabas ng private plane na pagmamay-ari ng pamilya. Hanggang sa bumaba na nga ako mula sa naturang plane. Antonio B. Won Pat International Airport, also known as Guam International Airport, is located in Tamuning and Barrigada, three miles east of the capital city of Hagåtña in the United States territory of Guam.

SOLLAIRE Nakatitig lamang ako sa entrance ng bar. Nanginginig ang buong katawan ko at halos parang hindi ako makahinga. Sumabay pa ang pagkulimlim ng langit ngayon. Grabe raw ang mga bagyo sa Batanes lalo na at napapalibutan ito ng tubig. Hindi ko rin alam kung makakabalik kami agad sa siyudad lalo na at may nilabas na rainfall warning na magtatagal ng isang linggo, more or less pa iyon.

Isla Moretti POV Ang sikat ng araw sa Batangas ay iba kaysa sa Maynila. Mas mainit pero hindi malagkit sa balat, at ang hangin ay amoy tuyong dahon at asin dahil malapit lang kami sa dagat. Nakatayo ako sa beranda ng maliit na rest house na pagmamay-ari ng mga magulang ni Kalix. Hindi ito mansyon; isa lang itong simpleng bungalow na gawa sa bato at kahoy, napapalibutan ng mga puno ng niyog at may malawak na garden na diretso na sa pampang.

August's POV Nag-impake na ako ng mga damit ko. Pansamantalang hindi kami tumatanggap ngayon ng mga assignments dahil sa training na mangyayari sa Batanes. Yes, you read it right. Sa Batanes yung location ng training namin. The heck, ang daming malapit na pwedeng magtraining, doon pa talaga sa lugar na kung saan parang hindi na sakop ng Pilipinas. This city is already near china and japan. Konting tumbling na lang. Pero ano ang karapatan kong magreklamo? It was the admin who choose the location para na rin daw makapasyal ang mga dayuhan dito sa Pilipinas.

Pero ang alaala nito hanggang ngayon ay nakaukit pa rin hindi lang sa kanyang alaala kundi pati na rin sa kanyang puso. Ang bayan ng Batac ay nasa probinsya rin ng Pangasinan subalit mas malayo ito ng kaunti sa Eldoria. Pinili niyang doon na manatili mula nang malaman niya ang totoo mula sa kanyang ina na si Loleng na matagal na rin naman sumakabilang buhay.

Samantalang sa’ming mga babae, malaking kawalan kapag nawala na ang Bataan! “Ginawa natin ‘yong...” Kaagad siyang napatakip siya ng bibig. Hindi niya alam kung paano idudugtong ang mga salita na nasa kanyang isip. “Iyong alam mo na,” dagdag nito na para bang wala lang ang nangyari. Hindi ko pa isinuko ang Bataan o ang Batanes! Oh no! Hindi kay Rusty Vergara! Hindi! sigaw niya sa isip.

Tumawa ang lalaki at kinarga ang bibo at makulit na Bata. Naiintindihan ni Renz kung bakit gustong sumama ni Aden sa kanya. Minsan lang ito maka labas tuwing nasa Manila sila dahil ayaw nyang mainitan ang Bata, lalo na't kapag naiinitan ito ay namumula ang buong mukha nya at madalas ito magka rashes. Buti nalang ay sa Baguio sila naka tira at sakto ang malamig na panahon sa Bata. "Promise me one thing, hindi ka magiging pasaway kay mommy"