Novel & Cerita Manila Bay Battle

CHAPTER 6 M/V Marisa is a fifty feet long yacht moored along Manila Bay along with other yachts owned by prominent family. Angelo named it as tribute to her mother. The foods are already ready and the caterers and waiters are on standby waiting for instructions. Angelo glanced at his watch. It was almost seven o clock but a little early for the arrival of Don Arnald Lopez. He took a sip of champagne and look around. The sun had long gone and the western horizon was but a shadows of darkness which is in contrast with the night image of the metropolis. The towering buildings were well lighted but on the northern part was a silhouette of houses of the slam duelers. It was the part of Tondo wher

Kaya wala nang dahilan para sundan pa siya nito sa Manila. Dale is not that dense. Mauunawaan nito na talagang ayaw na niya. Pero teka… bakit nagpunta pa rin ng Manila si Dale kung nakuha nga nito ang ibig niyang sabihin? “Kahapon ang fight niya. Sigurado akong nakalapag ang eroplano kagabi. Nariyan na siya sa Manila. He’s probably looking for you.” Umiling na naman siya. Imposible. Ayaw niyang isipin na siya nga ang pakay ni Dale.

Sana mapakalma ito kahit papaano. Ilang minuto lang nakarating kami sa Manila Baywalk. Ito lang naman ang pinupuntahan ko tuwing malungkot ako dahil maganda na rin ang tanawin tuwing mag gagabi. "Kakagaling lang natin sa dagat?" Saad ni Letitia. "I know kaya magdadagat ulit tayo." Pinark ko muna ang kotse ko, bumaba na kaming dalawa ni Letitia.

pagre-report ng mga tauhan. “Make sure that he is alone,” seryosong saad ni Senator. “And ask for more men. Send the chopper...” Tumango agad ang tauhan. It was indeed a change of plan. Dahil ayon sa plano, sa Maynila hihinto ang yate. We have the authorities there. May mga naka-civilian na kaming hahalo sa pier para kung sakaling tumakas si Senator. Ang mga pulis, naghihintay. Pero nahuli niya iyon at nalaman. Kung paano ay hindi ko sigurado.

Muli nitong hinarap ang Manila Bay. “Kinabahan kasi ako n’ong nakita kitang nakikipagtulakan d’on kina Mabel kanina. Kaya nga hinablot kita agad n’ong makalapit ako sa inyo, ‘di ba? Bago ka pa mapasama lalo,” paliwanag pa nito.

Parang isang selyo na nagsara sa isang pahina ng kwento na matagal nang pilit nililimot. “So… nanganak na pala si Capt. Prescilla…” “Oo,” sagot ni Marlon. “At tsaka… alam mo bang kasal na pala sila ni Captain Jal? Bago pa tayo umalis ng Manila. Tahimik lang ang seremonya, pero buong barko na ang nagbubulungan ngayon.”

"After what she did to you, you should never trust her again, Venice." Humantong sila sa parte ng Manila Bay na walang masyadong tao nang matapos sila sa shopping. Siya na ang kusang nagbayad ng lahat kahit pa ano'ng tanggi nito. Hawak kamay sila nang baybayin ang gilid ng dalampasigan matapos naman ang late lunch nila.

Pfft. Hindi ko maintindihan ang sinabi n'ya kung kaya't nagtungo na ako sa banyo. ××× 2020, Disyembre 22 --> Manila Bay Umupo ako sa harapan ng ngayo'y tinatawag nilang Manila Bay. Noong bata pa ako, madalas kaming nagpupunta sa daungang ito tuwing bibisitahin ang aming mga pinsan. Madumi. Maraming tao. Ngunit malamig.

Si Haven naman, matapos makumpiska ang lahat ng kanyang armas, ay pwersahang kinaladkad ng tatlong kalaban patungo sa loob ng isa sa kanilang mabe-bilis na speedboats. ​Mula sa malayo, sa isa sa mga lumalayong lifeboats, nakita ni Manager Phil at ng tatlong miyembro ng banda ang huling dambuhalang pagsabog ng yate. Ang pulang apoy ay umabot sa madilim na langit, at ang marangyang yate ay tuluyan at ganap nang nilamon ng malalim na karagatan ng Manila Bay.

Excited na akong makita ang laman ng kuwintas na to. Alam kong lalo siyang sasaya 'pag nalaman niyang ako ng batang iyon at sasagutin ko na rin siya ngayon. Malapit na ako sa manila Bay at may ngiti sa labi akong naglakad. Pagdating ko agad ko siyang hinahanap. Agad ko naman siyang nakita... ngunit biglang tumigil ang mundo ko nang makitang may kayakap siyang babae.