Beach Lover Quotes Novels & Stories

"Sana naman ay pwede. Gusto ko kasi ma-try iyon. Hindi pa natin na-try iyon hindi ba? noong nagpalawan tayo sayang nga e." Matapos nila kumain ay naghanda na siya ng dadalhin niya. "Wohhhhhhoooooo! ang ganda!" napasigaw siya pagdating nila sa beach. "Mas maganda pala ang dagat sa umaga kaysa gabi. Tara love gusto ko ng maligo." Hindi na siya makapag-antay kaya naligo muna sila.

Iyon lamang ang sinabi niya at muling nagpatuloy sa paglakad. It was too late when I realized where are we. To be honest, I don't like beaches. Ewan ko ba, may trauma ata ako sa beach na hindi ko na maalala kung saan ko nakuha. Ayoko lang sa pakiramdam, that's it. But there's an excemption. Katulad nalang ngayon.

Banggit ni Loid habang seryosong nakatingin lang sa dagat. "Mhmm," I responded. He sighed and smiled. "How I wish we could just be like this. Y'know? Without a single worry in the world, enjoying every wave that hits the shore..." Wika n'ya. "I couldn't agree more." Tugon ko sakanya.

Nakakabawas ng sadmood niya. “Yeah. Tama ka. Isa rin naman sa paborito ko sa beach ay sunset,” tumingin ito sa sunset at ngumiti. “Alam mo ba ang kasabihan na ‘If you confess your love under the sunset, your love will lasts forever’,” tumawa ito. “Ang corny, ‘no haha “ Napaisip siya sa sinabi nito. “Hmm, hindi naman corny, ang cute nga eh.”

Ang biyahe papunta sa beach ay puno ng masasayang kwentuhan, kantahan, at kulitan—isang perpektong simula para sa araw ng kasiyahan na naghihintay sa amin. Habang tumatakbo ang van sa kahabaan ng kalsada, ramdam ang kasiyahan sa loob. Nasa likod ako, nakasandal kay Justin habang pinagmamasdan ang mga kaibigan naming aliw na aliw sa kulitan at kantahan. Biglang may nagpatugtog ng “Love Story” ni Taylor Swift mula sa speaker. "Uy! Ito na ‘yun!" sigaw ni Loury, sabay palakpak.

Sinabihan ko siyang mag rashguard dahil mainit pero ayaw niya naman. Lumabas kami at humakbang patungo sa baybayin. Kahit mainit, marami pa ring tao ang naliligo. May mga nagsusurfing sa di kalayuan ng karagatan. At may naglalaro rin ng beach volleyball. Akala ko ma c-conscious ako sa aking isinuot pero mukhang halos lahat naman ng kababaihan ay naka two piece. They do have a nice body though, but I know too that I am sexy. May nahagip pa nga akong mga mata na nakatingin sa amin. Especially boys, nagpaalam si Nica na magpunta kay Lee kaya kaming dalawa nalang ni Belle ang naiwan. Naghanap agad ako ng sun loungers. Buti nalang may available na dalawa at may payong rin. Lumapit ako roon dahil

Nakangiti din sya at mukhang excited na malaman kung ano ang nakasulat doon. "Do I love you? My god, if your love were a grain of sand, mine would be a universe of beaches." — William Goldman, The Princess Bride "Another quote" sabi ni Keisha sakin. "Grabe yung ngiti mo pero quote lang naman pala ang laman. Hindi naman nagpapakilala yang secret admirer mo" dagdag nya pa. "Keisha! Ano ka ba?! It's enough for me. Atsaka may hint naman ako kung sino to" sabi ko.

“I love us. Just like this.” “Mm-hmm… I love us too. And I’ll make sure na ganito lagi tayo. Just us, love,” sagot ni Adrian, sabay yakap sa katawan niya. At habang nakahiga sa beach, sa ilalim ng clear sky at tunog ng waves, ramdam nila ang connection nila—hindi lang romantic, kundi deep, honest, at full of love. Sila lang ang focus ng bawat isa. Walang ibang distractions, walang ingay—sila lang.

“Opo. Sa tuwing pumupunta ako sa beach, parang nawawala lahat ng bigat na dala ko. Nakaka-relax talaga ang pag-upo sa tabing-dagat habang pinagmamasdan ang dagat at kinakausap ito. Parang hele ang tunog ng mga alon na nagpapakalma sa akin. At kapag tinitingnan ko ang napakalawak na dagat na walang katapusan, parang ipinapaalala nito sa akin na kahit gaano kalaki ang problemang kinakaharap natin, at pinapa-realize sa akin na maliit pa rin iyon kumpara sa lawak ng mundo.” “Kahit po dati madalas talaga akong pumunta sa beach kapag malungkot ako.,” dagdag ni Eliana habang nahihiyang nakangiti. “Ngayon alam ko na kung saan kita dapat dalhin kapag malungkot ka,” sabi ni Damian. Habang hinihintay a

“Hmm… gusto ko pareho ng bahay mo doon sa gubat. Hindi eksakto sa gubat, basta maraming puno, somewhere that will remind me of our little paradise in the forest.” “Tingin ko naman kaya ko ibigay ‘yon sa’yo.” “Talaga?” excited na tanong nito. Marahan siyang tumango. “How about beach side house?” “Oh, I love beach! Ngayon ko lang din naisip na mahigit isang taon na rin pala akong hindi nakakapunta doon. Namimiss ko na panoorin ang sunset habang naririnig ang tunog ng alon ng dagat.”