Beach Quotes Instagram Novels & Stories

Ipinadala ng pigura ang ilang larawan nina Weston at Lori sa isang contact na may caption na: Nasa beach sila. Ipinadala niya ang text message. Ilang sandali pa, lumitaw ang isang blue check mark na may sagot na: "Hayaan muna nating i-enjoy nila ang sandaling ito nang magkasama. Because tomorrow is the time for that smile to disappear forever."

mahina kong sagot sa kanya. Naghintay si mommy nang isasagot ko pa pero iyon nga kasi ang problema. Blaire never stopped at beautiful. Kung nandito si Blaire, kanina pa niya nasabi kung ano ang itsura nang beach doon, kung ano ang kulay nang tubig, kung gaano kapino ang buhangin at kung gaano kataas o kalamig ang temperatura roon. Sigurado rin ako na sasabihin niya ang mga tungkol sa café na nakita ko roon kung sakaling nandoon nga siya at kung gaano siya nagandahan sa lugar na ‘yon. “There were beaches…” dagdag ko. “And old towns.”

Perpekto ang beach. Mainit na araw, malambot na buhangin, at ang asul na dagat na abot hanggang horizon. Nakakalat ang mga seniors—nagvo-volleyball, lumalangoy, o kaya ay pasimpleng umiinom sa mga water bottle.

As for me, I was in board shorts and a tank top layered with an unbuttoned polo shirt, also wearing shades. Naglakad kami sa white sand beach, nag-picture taking sa bawat sulok ng resort, at nagtampisaw sa tubig habang tawa kami nang tawa. Pinapanood ko lang naman siya sa tuwing tumatawa siya, makita ko lang talaga siyang masaya, masaya na din ako, panatag ang kalooban at lahat ng stress ko biglang nawala. May mga stalls sa tabi ng beach na nagtitinda ng souvenirs at shell bracelets. Kumuha siya ng dalawang shell bracelets.

May malaking swimming pool sa gitna ng resort, napapalibutan ng mga lounge chairs at maliliit na mesa. Sa paligid ay may mga halaman at bulaklak na nagbibigay ng tropikal na ambiance. “Wow,” bulong ni Eliana. “Beautiful, right?” Tumango siya. “Sobrang ganda.” “Glad you like it.” Isa-isang naglabas ng kanilang mga gamit ang mga empleyado. May ilan nang nag-picture sa beach. May nag-video para sa kanilang social media. May mga nagbibiruan at excited nang isuot ang kanilang beach outfits.

Kaya niluluhuran ko ‘yan eh, emeee! “Here babe, sa sunrise. Just put your hands on your hair and pretend like you’re fixing it.” “Ganito?” “Yeah, ang sarap mo.” “H-ha?” “Sabi ko ang sarap mo kuhanan ng pictures. Now dapa ka sa sand and show a bit of cleavage.” Sinunod ko naman ang utos niya. Dahil lowtide ngayon ay may mga crabs at sea shells pa sa pwesto kung saan ako nakadapa.

Sobrang tagal ng biyahe at talaga namang nakakapagod. Pagkatapos kong mag-shower at magbihis ay napagpasyahan kong maglibot at maglakadlakad muna sa beach para magpahangin. Nakakarelax talaga ang magpahangin malapit sa dagat. Lahat ng problema ko ay pansamantala kong nakalimutan dahil sa sobrang ganda ng lugar. Habang naglalakad lakad ay narinig kong may tumawag sa aking pangalan.

Mukhang hindi maganda ang t’yempo. “A-Ah, pupunta po kasi kami sa beach. Magpapaalam po sana ako,” pag-iiba niya na lang ng usapan. Napaglapat ni Mr. Licaforte ang labi na para bang nag-iisip. “Beach? Wala namang kaso sa akin. Basta mag-iingat ka,” pagpayag nito. “Wow, thanks, Dad.” Humalik ang dalaga sa noo ng daddy niya at yumakap. “The best daddy ka talaga,” puri niya rito. Nasundan ‘yon ng isa pang yakap.

Ang ilan sa mga high-end na boutiques at restaurants ay tumatakbo sa tabi ng beach, kaya't nagsimula silang maglakad at mag-explore ng lugar. Janissa at Theodore ay naglakad sa kahabaan ng beach, nag-pause sa isang bench na may tanawin ng sunset. Sa bawat hakbang nila sa buhangin, pakiramdam nila ay para silang naglalakad sa isang postcard. Ang mga mahahabang palm trees ay nagbibigay ng lilim mula sa araw, at ang malalim na asul na dagat ay tila napakaganda sa harap nila.

“Ano sa tingin mo ng lugar na ito?” “Maganda. Relaxing sa mga mata.” As dusk fell, Shaun took Naomi to the beach. Malapit lang iyon banda sa port kung nasaan ang yate. The clouds on the horizon were breathtakingly beautiful. A gentle sea breeze blew, and everything was so beautiful, tender, and pleasant. Naglakad ang dalawa nang walang sapin ang mga paa sa malambot na buhangin, nag-iwan ng bakas ng mga paa na unti-unting naglalaho kasabay ng hampas ng mga alon sa dalampasigan. The sunset's glow shone on them, beautiful and hazy. Someone casually took a picture with their phone. That beautiful moment was frozen in time. Hindi lang naman sila ang turista doon pero kahit na pareho silang famous