Behind Closed Door Novels & Stories

Hindi nakakatulong ang panginginig ko lalo na ng tumigil kami sa isang pinto. Hindi gumawa ng katok ang lalaki bagkus ay binuksan niya lang ito, animo'y alam na bukas ito at may naghihintay sa loob. "No. . . no. . . no. . . please---!" They push me inside and lock the door.

Isang solid steel door. Walang handle. Walang keypad. Walang biometric panel na halata. “Electromagnetic sealed door,” sabi ng tech analyst. “Custom design. Walang standard manufacturer signature.” “Meaning,” dagdag ni Charm, “sariling gawa nila.” Tumingin ako sa screen. “Diyan papunta ang puso ng operasyon,” sabi ko. Tumango si Rafael. “Ang tanong,” sabi niya, “paano ka makakalapit doon nang hindi napapansin.”

nang makitang wala nang bang papasok ay pinindto na niya ang close upang mag sarap na ito. nang makarating sa palapag kung saan naroon ang room 206 agad na siyang nag doorbell, walang nag bubukas kaya naisip niya na baka umalis na ang tao, ginamit na lamang niya ang card niya upang mabuksan ang pinto. pag tap niya ng card ay agad naman itong bumukas.

Nakatago sa likod ng bookshelf ay isang secret passage. Hindi na ako nagsalita pa dahil alam ko na wala na akong oras para magpaalam pa o kung ano man ang sasabihin. Mabilis akong pumasok doon at mabilis din na sumarado ang pintuan. Tumigil ako at napalingon ulit. It's now a huge painting of hibiscus at walang senyales na may sekretong daan doon. That's why it's a secret door, because it's a secret. Who on earth will think that there is a passage behind this painting?

"Uhm-" sambit niya ulit at napansin ko ang pagsulyap niya doon sa glass door na pinagawa niya para may isang kwarto dito sa loob ng office niya. He have this weird stare na parang may tinatago siya. Lumayo ako sa kanya. "Why is that door closed?" Masungit kong tanong. He licked his lips before speaking. "There's someone sleeping in there." Aniya.

How? Pwede bang mag-back out? "Come in and close the door."

Hindi na nga ako nakaligo dahil sa kaniya tapos ngayon kung ano-anong kabastosan pa ang pumapasok sa isip ng lalaking iyon! I heard him laugh before I forcefully closed the door.

Tiningnan niyang mabuti ang bawat pader kung may makikita ba siyang door knob hanggang sa makita niya ang maliit lang na awang na alam niyang pintuan iyun para makapasok sa loob. Tinanggal pa niya ang ilang carton na nakaharang sa maliit lang na pintuan. Nang wala ng nakaharang ay saka niya binuksan ang pintuan. Matagal na siyang nakatira sa bahay pero hindi niya alam na may secret door pala sa dati nilang basement. Hindi niya alam kung kailan ba nagkaroon dun ng kwarto.

Mukhang napahimbing na ang tulog nito. Beau slightly shook his head and bit his lower lip. He used his duplicate key to open her door. Nang mag-unlock ito ay maingat niyang tinulak pabukas ng pinto. He silently and carefully closed the door behind him. At nang makapasok siya nang tuluyan ay bumungad sa kanya ang dalaga na tulog pa rin sa kama.

Agad namang nahinto si Jaez sa pagkilos nang maramdaman namin ang pag tunog ng doorknob kaya naman dali daling inangat ni Jaez ang kumot upang tumakip sa aming pareho. "Late na, wala ba —" Nahinto naman ang mother ni Jaez sa pagsasalita at agad na tumalikod sa amin. "Bakit kasi hindi kayo nag sasarado ng pinto... Bumaba na kayo" Ani nito habang nakatalikod. "Susunod na po kami" Ani ni Jaez. Dali-dali namang tumango ang mommy ni Jaez at lumabas sa silid na sinarado ang pinto. Agad naman akong humarap kay Jaez nang masigurado ko na wala na ang mommy ni Jaez.