Novel & Cerita Behind Closed Door

Narinig ko yung paghinga niya bago buksan ang pinto. Narinig ko yung halos imperceptible na pag-atras niya, as if he wanted to look back… pero hindi niya nagawa. At pagkatapos… Click. The door closed. At sa pagkalapat na ‘yon ng pinto, parang may bahagi ng sarili ko na sumama sa kanya palabas at hindi ko alam kung babalik pa.

‎ ‎Ang planong pagsara ng pinto… ‎ ‎Naging pagbukas pa lalo. ‎ ‎“Close the door.” ‎ ‎His voice was cold, and commanding galing sa kama. ‎ ‎Napatigil si Zein. ‎ ‎“Oh…” ‎ ‎Tahimik niyang isinara ang pinto. ‎ ‎Tapos parang… hindi na siya makalabas. ‎ ‎

Mabilis niyang binuhat si Vena at pagkatapos ay pumasok sa loob ng hidden door at pagkatapos ay isinara niya iyon. Kapag ini-lock ang hidden door na iyon mula sa loob ay hindi ito mabubuksan sa labas, kaya nasisiguro niyang safe sila doon. Isa pa ay may daan doon palabas na malayo mismo sa bahay at pwedeng-pwede niya iyong gamitin lalo na at wala pa namang humahabol sa kaniya.

Ang tanging ilaw lamang ay ang ilaw sa bawat kanto ng sementong gate ng bahay. Nagmamadaling naglakad patungo sa kitchen si Geri. There’s a small unused service door there that would lead her straight to the back of the house. Matapos tumbukin ang kitchen at makapasok sa service door, binaybay ng dalaga ang makipot na daan patungo sa likod bahay.

Ang tanging palatandaan ay ang lumang simbolo ng division na ukit sa pinto — isang ahas na pumapalibot sa mata. Nakita ko ito. Tahimik. Madilim. Sarado ang lahat ng bintana. Dahan-dahan akong lumapit. Hinawakan ko ang door handle. Locked. Sinubukan kong i-jimmy open — pero bago ko pa man ito mabuksan… “Step away from the door.” Bumagsak ang puso ko sa kinatatayuan ko. Isang malamig na boses. Babae. Matanda na.

masayang sabi niya. Pigil ko ang hininga ko nang buksan niya ang pinto. Tumambad sa akin ang mga lalaking nakaupo sa sofa roon sa gilid, nakakandong sa kanila ang mga babaeng kasama. Sa kabilang gilid ay ganoon din, mas hindi nga lang intimate ang mga tao roon dahil hindi naman nakakandong sa kanila ang mga babae. Sa gitnang banda, naroon ang billiard pool. So, that is why this called playroom.

Sumunod ito sa likuran niya habang hinawakan muli ang kanyang bewang ng buksan niya ang kalawang na itim na gate ng kanyang bahay na tinutuluyan. "Jessa Umuwi ka na, bukas na lang tayo mag-usap," Magalang na pagtaboy niya dito ng sumunod ito sa kanya hanggang sa loob ng pintuan ng bahay niya. Hindi pa rin niya ito nililingon at kinuha mula sa likod na bulsa ng kanyang pantalon ang susi ng kanyang bahay.

sabi naman ng isa. "No problem, ladies." Doon na naman niya napigil ang paghinga. It was Gene who opened the door, at ipinako niya ang sarili sa kinatatayuan sa labis na kaba. Nasa kaliwang bahagi siya ng pinto nakasandal, kung lalabas si Gene ay hindi siya nito makikita kung hindi ito lilingon sa direksyong iyon dahil ang daan pabalik sa main hall ay sa kanan.

“Sir, hindi ko naman kayo sinabihang--” “Still,” putol ni Brent, sabay lapit ng kalahating hakbang. “Now open the door.” Nakagat niya ang labi. Sa gilid ng hallway, may isa pang pinto ang sumilip, isa pang kapitbahay na tinanguan niya. Pinihit niya ang doorknob. Naka-lock. Mas lalo siyang nagpanic. Of course. Hindi naman niya bahay ‘to. At hindi niya inasahang sasama pa hanggang dito ang amo niya.

Dahan-dahan naman akong naglakad sa tahimik na hallway ng west wing. Bawat dinadaanan kong kwarto, sinusubukan kong buksan. Hindi naman kasi sinabi ng mayordoma kung saang kwarto si Rio dito. Medyo dim ang ilaw sa part ng hallway na to at masyadong tahimik. Halatang hindi pinuntahan. Nakalimang subok ako ng pagbukas ng pintuan nang bigla akong matigilan. The fifth door is open pero hindi ako natigilan dahil doon. It’s because I heard a commotion downstairs.