The Smile Has Left Your Eyes Novels & Stories

“I missed your voice. I missed your smile. I missed everything about you.” Mas lalong uminit ang mukha ni Yvee sa mga narinig. “Kahit nasa harap mo lang naman ako ngayon?” “Yes.” Natawa si Yvee nang bahagya. “Ang drama mo.” Agad na napawi ang ngiti sa mga labi ni Gideon. Naging seryoso ang mukha niya at muling rumehistro ang sakit sa kaniyang mga mata. “I almost lost you.”

"I miss your smile, your eyes., your lips., your hair, your voice, your laugh. Your hands. Your smirks. Your way of teasing me. Your humor. The way you make weird faces. The way you walk. The way you say my name. The way you look at me. The way you talk. Your singing voice. The way you love to dance. Your body. I miss everything about you, baby" This time hindi na iyak, kundi hagulgol na nga yata ‘to nahihirapan na rin ako sa pag iyak ko parang kakapusin na ako ng hininga sa mga pinagsasabi nya. I know, because I miss him too. Kung kanina ay sya lang ang nakayakap sakin ngayon ay kusang gumalaw ang dalawang braso ko at niyakap na rin sya. Ang mga luha ko ay tila nag uunahan sa paglabas sa mg

ang sabi naman ni Gray sa kanyang message. Napatampal naman ang mukha ko sa mensahe ni Gray. Akala ko ba nagbago na ang isang ito? Bakit ang yabang pa rin? Nasaan na ba ang nail cutter ko at gusto kong kurutin si Gray! Yung may kasama sana na kaunting laman! Muli ko namang tinipa ang aking keyboard at dinoble check ko ang mensahe ko. "Ang kapal talaga ng mukha mo! Hindi ko alam na supplier ka ng hangin!" ang sagot ko kay Gray at saka ko sinend iyon sa kanya.

huminga ako ng malalim at pilit na ngumiti sa kanilang lahat. Agad ding nawala ang pilit na ngiti sa labi ko nang maramdaman kong niloloko ko lang ang sarili ko. I stared at Sydney and she only gave me a sympathetic nod. Fuck, Aliyah. Ngiti lang pero nahihirapan ka. Then I realized that I abandoned all the smiles I used to have after all the shits I've been through. That joyful smile which was taken away from me. The hope I had that was only thrown away. The trust I built but was destroyed in pieces. Kung sana ay iyon lang... Hell no... As this shit brought nothing but pure bad luck to my whole family.

"Mauna na ako sa baba, sumunod ka na lang. Leave nothing... But your smell." ***

"Please tell me what to do Z...sobrang sakit na." Hindi ko na napigilan ang sariling mapahagulhol ng mapatingin ako sa mga mata niyang punong puno nang pighati. He's in pain, weak, sad and dejected. His beautiful midnight black eyes looks so dispirited. I don't know how long he was hurting but looking at him right now is like he lost in a battle. He lost his light, wala na ang dating sigla sa mga mata niya. Dama ko ang sakit at pagsisisi sa kanya habang walang patid ang pag-agos ng luha sa kanyang mga mata.

He is wearing his usual black tshirt and cargo short partnered with his loafers. Hindi ako makagalaw habang pinapakatitigan ang maamo niyang mukha. Wala halos nagbago sa kaniya at kung mayroon man ay mas lalo lang siyang naging perpekto. I can't find any words. Ang malalim at maganda niyang mata ay pinapalambot ang expression niya. He formed his lips into a thin line before smiling like everything is alright. I avoided his lovable gaze and started to take a step. Palayo sa kaniya... dahil doon naman ako magaling. Ang lumayo kapag alam kong delikado na.

Dalangin na sana ay hindi nito mahahalata na may dinamdam siya. Tumitig lang ito sa kanya na parang may inaaninag sa mukha niya. Saka lang niya naalala na kagagaling niya lang pala sa pag- iyak at wala siyang dalang sunglass. Hindi niya alam kung yuyuko ba siya o mananatiling nakatingin lang rito. Pero magkaganun man ay huli na rin nito ang pamamaga ng mga mata niya. Napakunot ang noo nito na tumingin sa kanya. "What happen to your eyes, Ami? Did you cry recently?"

It's your smile, your face, your lips that I miss Those sweet little eyes That stare at me and make me say I'm with you through all the way 'Cause it's you, who fills the emptiness in me It changes ev'rything, you see When I know I've got you, with me It's your smile, your face, your lips that I miss Those sweet little eyes That stare at me and make me say I'm with you through all the way. 'Cause it's you, who fills the emptiness in me It changes ev'rything, you see When I know I've got you, with me... With me... Nung matapos si Thunder ay nagpalakpakan kaming lahat. Pinuri sya ng lahat dahil napabilid ang mga ito sa boses nya.

Lalo na at sobrang puti pa ng ngipin, parang commercial model ng toothpaste. Tinuro niya ang mga mata ko. "Sabi ng mga 'yan, oh. May mga tao kasing kapag titingnan mo sobrang ganda ng ngiti pero sobrang lungkot naman ng mga mata. We, humans, tend to hide our pain just by smiling but our eyes can't hide what we truly feels." I was speechless. Hindi ko akalain na kaya niyang magsalita ng matino. Akala ko puro kalokohan at katarantaduhan lang ang alam niya.