Being Grateful For What You Have Novels & Stories

Hindi niya inakalang ang simpleng pagtulong sa mga matatanda ay magbibigay sa kanya ng mas malalim na kapayapaan kaysa sa anumang shopping spree o luxury vacation. Ramdam niya ang sobrang saya tuwing nakikita niyang kumakain nang maayos at napapangiti ang mga senior citizens. Dito niya naramdaman na may halaga siya hindi dahil sa kanyang trabaho o sa kanyang kayamanan, kundi dahil sa pagmamahal na kaya niyang ibigay. Wala siyang naramdamang pagod, bagkus ay lalo pang gumagaan ang pakiramdam niya. Bawat pasasalamat mula sa kanila ay isang musika sa kanyang tenga, isang patunay na ang kanyang mga ginagawa ay may tunay na kahulugan.

Mas pipiliin ko pang i-donate ang pera ko sa mga nangangailangan kaysa ibigay ‘yon sa sarili ko. I am not ungrateful for my life right now. I’m thankful, but sometimes I can’t help but think about the possibilities of my life if I wasn’t here. I mean—kung wala ba ‘ko dito, mararanasan ko pa rin ba ang mga naranasan ko noon?

Natatawang tanong ni Amber sa akin at hinarap ako. "For everything," sagot ko sa malamyos na tono. "For loving me. For giving me a son, for always being here for me. For taking care of me, for taking care of our son. And for taking care of our home. For everything you've done for me. You completed my life by giving me what I've always prayed of. I'll always be thankful to you, baby."

Wala naman din magagawa ang pag-iyak at kahit na makapuno at makagawa pa ako ng sapa doon ,alam kong wala na rin iyong mababago. The things about us is — we don't put enough worth of what we have today.Palagi ay nawawala sa isip natin na bago tayo makakuha ng isang malaking bagay ma kung sa'yo matatawag mo ng bug achievement — nakagawa muna tayo ng milyong maliliit na bagay para mapunta tayo sa ganoong sitwasyon.

Masayang masaya kami ng gabing yun, hindi maampat ang saya na binibigay sa akin ni Aya. Never ko pang naramdaman ang agnitong kasaya sa tanang buhay ko. Living in a simple life is a great blessings, walang kaaway, walang kaarte arte sa katawan at higit sa lahat pwede mong magawa ang lahat ng gusto mo without thinking na baka magkamali ka. Walang pupuna sayo hindi gaya sa pamilya kong umabandona sa akin.

"Si mommy, magagawa niya din kaya makahanap ng right guy na mag-aalaga sa kaniya kahit may anak na siya katulad mo tita?" Napatigil ako at lumingon kay Grace. Sinabi ni Grace na gusto niya din maging masaya mom niya. "Baby," ani ko at hinawakan ang ulo ni Grace. Napatingin siya sa akin. "Bonus na lang kung may dumating sa buhay ng mom mo na guy at magiging masaya siya pero ang happiness kasi hindi lang sa ibang tao maaari mo makita." Sinabi ko na kahit saan makikita iyon. Lumambot ang expression ko at sinabing it's depends kung paano iaa-appreciate ng tao na iyon ang lahat ng meron siya.

“Ipagdasal na lang natin na hindi idulot ng Diyos. Pero kung sakaling hindi umayon ang kapalaran sa kagustuhan natin, take it Celia. Be positive. In the end blessing pa rin iyang masasabi.” Gusto niyang umiyak. Dahil sa samu’t saring emosyong lumulukob sa kanya. Litung-lito. But in spite of everything, still there’s something to be grateful about. Ang palagi na ay nariyan si Lizbeth sa kanyang tabi. Always lifting her spirit up and showering her with much positivity.

mahabang sabi n'ya. Nagpahid naman ito ng pisngi dahil hindi maampat ang pagtulo ng luha nito. " I'm so grateful for you every second. I'm grateful that we met. I'm grateful that somehow in this crazy universe with infinite possibilities, destiny paved the way so we could see each other at the right time, at the right place in the right moment. So many things could have happened to keep us from existing together. Yet we met and started something so beautiful. I'm grateful for us and I never want to let you go."

Paunti unti kong naintindihan ang mga bagay na sumubok sa pag-katao ko. Kaya kung wala ang lahat ng iyon, hindi din ako magiging matatag. Hindi ako matututo na lumaban at siguro wala ako ngayon sa kinalalagyan ko ngayon. I am grateful that days came into my life, ang daming bagay ang tinuro saakin. I learned in hard way, it leads to a better version of myself. Kaya mag-papasalamat paadin ako kahit na bihira ko lang amramdaman ang ginhawa.

Napakurap ako bago nilunok yung pagkain. "Thank you?" I asked. "Thank you for what?" "For listening to me. Hindi ko akalain ma magaling ka palang makinig," he paused. "For all the people I knew, hindi ko akalaing ikaw pa. Kaya salamat." Isang pilit na ngiti lang ang tugon ko. I'm not so sure if he should be thankful to me. I've done something he shouldn't be thankful for.