Novel & Cerita Being Grateful For What You Have

Halatang paahon na siya nang paahon sa hirap. At dahil doon, happy ako lalo sa kaniya kasi alam kong nagtino na siya. Ngayon, dahil naaanggihan ko siya ng blessing, nawala na rin ‘yung dating mindset niya na palaging palpak. Hindi na siya utangera, ngayon, marami nang savings kasi ginagawa niya rin ang lahat para maging okay ang mga business na binigay ko sa kaniya.

Panay ang punas nito ng luha habang papaakyat. Pinagmasdan ko na lang ang likod niya habang naglalakad. I feel bad for my siblings, at the same time, grateful. Dahil nakikita nila kung anong ginagawa ko para sa kanila. Na lahat ng paghihirap ko ay hindi lang para sa akin kundi para sa kanila. Sobrang thankful ako dahil ni minsan ay wala akong narinig na reklamo mula sa kanila. Kung anong kaya kong ibigay ay tinatanggap nila ng kusa.

Isang beses ko lang 'tong planong gawin! Nawalan ako ng gana sa aking ginagawa nang maalala ko ang lahat ng nangyari, pati na din sama ng loob ko para kay nanay. Maayos na ang buhay nila ngayon, pero ni minsan hindi ko man lang narinig na nag-thank you siya Pero kahit masama ang loob ko sa kaniya, buwan-buwan pa din akong nagpapadala ng pera sa kanila.

Nadadapa tayo at kadalasan naisisisi na natin sa kaniya ang mga bagay na nangyayari sa buhay natin. Sa kaniya tayo laging humihingi ng biyaya pero minsan hindi niya agad naibibigay iyon dahil lahat ng para sa atin ay darating sa tamang panahon, hilingin man natin iyon o hindi. But right now, I'm so greatful dahil 'yung hinihiling ko lang dati ay natupad na. Hindi man sa paraan na gusto ko pero naibigay niya ito sa paraan na tama at naaayon sa mabuti.

he repeated, urging me to spill it. I slowly smiled at him, wanting so bad to say that I love him, but I instead ended up saying, “Thank you so much for giving me a second chance and for helping me in making my dreams come true for my family and for myself. I really owe you something big, Roma. I'll never get tired of saying how much grateful I am for coming across you in this life.”

sabi niya. "Alam mong gagawin ko ang lahat para sa 'yo. Kung tutuusin nga napakaliit na bagay lang 'yon compare sa mga nagawa at ibigay mo para sa akin. Utang ko ang lahat ng ito sa 'yo kahit pa nga hindi ko maintindihan kung anong dahilan mo para tulungan ako. Hindi mo ako pinabayaan at lagi kang nandyan para sa akin. I'm just thankful for everything," umiiyak na sabi ko.

wika niya at nakarinig siya nang mahinang paghagulhol sa kabilang linya. "Mom huwag na kayo umiyak. I'm doing this as a gratitude. Dahil sa pagpapalaki sakin ng maayos. Hindi niyo na kailangan suklian dahil tinutumbasan ko lang ang mga kabutihan niyo sakin." wika ko.

Dito niya naramdaman ang bigat ng araw na lumipas, ngunit kasabay rin niyon ang hindi matatawarang kapayapaan sa puso. Habang nakatingin siya sa madilim na langit na may mangilan-ngilang bituin, hindi niya naiwasang mapangiti at sabay bulong sa sarili. "Thank you, Lord, for giving me a life that I will forever cherish. Thank you for giving me Marlo and Erlo and also to those many blessings you gave me that made thw rwason why I am not crawling for lifting up my family in terms of financial condition."

muli ay nagsalita na naman siya. "Life is just too short, kaya naman ipagpasalamat natin ang bawat araw na sumisikat let's be grateful for all the blessing. Mahalin natin ang nanay, tatay, kapatid, kaibigan, kaklase at maging mga kaaway natin. Makuntento tayo sa kung ano'ng nasa atin lamang. 'Wag na'wag manglalamang sa iba, magbibigay kung kinakailangan. . . At higit sa lahat, mahalin natin ang mga taong nasa paligid natin."

“Sa ngayon mas importante ang kaligtasan mo. Ipagpaliban mo na muna iyan, may next year pa naman.” Napahawak na lang ako sa ulo. Oo madali lang iyon sa kanilang sabihin dahil hindi sila ang nasa sitwasyon ko. Ngayon ko naintindihan ang mga sinasabi ni mommy dati na dapat maging grateful ako sa araw-araw na binubungangaan niya ako, kasi darating ang araw na mahihirapan akong mamuhay kung ako na lang.