Belle Ame Novels & Stories

Hindi siya ang tipo ng tao na mananaksak, kahit pa sabihing naghihiganti siya. Kabaligtaran ni Ma’am Belle. Simula pa lang noong dumating si Ma’am Belle rito, parang laging may mabigat sa paligid niya. Masyado siyang mabait, masyadong perpekto. At sa karanasan ko rito sa mansion, ang mga taong "sobrang bait" ang siyang may pinakamalalim na itinatago. Napansin ko rin na kulay brown ang mga mata ni Ma’am Belle, pero minsan, kapag tinatamaan ng sikat ng araw, parang may kakaibang kinang ito—parang may suot siyang kung ano para ibahin ang kulay ng paningin niya.

tanong niya kanila Apollo at Angelo na puro tango lang naman ang pinag gagawa. "Great idea! Call ako dyan." sagot ni Apollo. "Call!" sang-ayon naman rin ni Angelo na hindi mawala wala ang tingin kay Belle. "Then after the amusement park. Where is the next place??" biglang tanong ni Belle. Hindi naman kasi buong maghapon naroon lang sila sa amusement park. She wanted to have a romantic dinner date with Angelo. 'Yong tipong masosolo niya ito na makausap.

Wen. Sa dami ng atraso ni Bella sa kanya simula noon hanggang ngayon ,sino ang maniniwala sa mga kadramahan nito ,marahil ang ibang taong hindi nakakakilala sa kanya ay maiisip na nagsisisi na ang dalaga pero sa kanya na kilala ang magaspang at mala demonyong pag uugali nito kahit anong kabaitan pa ang ipakita at lumabas sa bibig nito ay lahat ng iyon para kay Aimee ay isang kasinungalingan lang.

hindi pa rin siya sigurado kung may lugar ba talaga siya dito? Habang papalapit ang alas-siyete ng gabi, pakiramdam ni Bella ay parang may countdown ng fireworks sa dibdib niya. Nandito na sila sa bahay ni Amieties. Nakabihis na siya—isang simple ngunit presentableng bestida na puti, may lace sa bandang leeg, at maikling manggas. Pinahiram sa kanya ng mama ni Rafael, si Amieties, na siyang sabik na sabik sa hapunang ito.

“Nasaan ang relica ng huling lagusan ng Amon?“ Tanong ni kuya kina Amelia mayamaya, nagkatinginan ang mag-asawa at napatitig sa akin ang kakambal ko. “Sa kaharian ng Neved, ang mundo ng mga diwata.“ Sagot nito kaya napatango ako at napatingin sa labas. Napakaaliwalas lagi ng kalangitan dito sa kaharian ni Damon kaya nakaka-relaks sa pakiramdam.

"Uy! Hi Marge....Si Marge ka diba? Sorry insan may kaunting... selebrasyon lang. Alam namin na dadating ka.... naghihintay sayo si Don Emilio a.k.a lolo Em sa kusena..." Nakatapat pa ang mic sa bibig niya habang sinasabi niya iyon na may hiccups. Someone stopped the music, it was a girl na nakasuot ng sweater and loose pants. Her hair was tied up in a messy bun. She approached us with a grin while hawak nito ang songbook. "Hello, ate Marge! I'm Belle. Di mo ako kilala dahil sa Victorias ako lumaki at nakatira. We've been waiting for you, ate Marge." she said.

Halatang nagsisisi si Ginoong Bram. Huminga nang malakas si Bellerien. Kasamahan! Naniniwala at alam ni Bellerien na ang sinabi ni Ginoong Bram ay hindi totoo. Hindi naman sinubukan ni Bellerien na hanapin at puntahan ang ama niya. Nakuha niya ang address ng ama niya sa tito niya. Doon nakita ni Bellerien ang buhay ng ama niya na sobrang magkaiba sa kanya. Nakita rin ni Bellerien ang buhay ng ama niya sa social media, gamit ang cellphone ni Leora. Nakapunta sila sa ibang bansa, nakabili ng bagong sasakyan, at kumakain ng mamahaling pagkain.

Dumaan sila sa East U ,sumakay ang isang dalagang mala labanos sa puti, Ngumiti ito ng makita sya.. " ay hello po:)" bati ng dalaga ... " ah miss Angela , si belle .. Bunso namin." pakilala ni bren. " hi belle, Im Angela." ngiti ni angela . Tiningnan ni belle ang kuya nya at ngiting ngiti ito ng malapad. " ate , sama ka po ba sa amin?? Punta po kami ni kuya sa mall e.." Yaya ni belle.

Hindi ito sapat para maibsan ang lungkot na nararamdaman ni Belle, ngunit alam niyang mahalaga ang bawat sandali na naririnig niya ang boses ng kanyang kakambal. Pagkalipas ng anim na buwan, dumating ang balita na si Belle naman ang maaampon. Isang Amerikanong mag-asawa, sina Clyde at Sophia Smith, ang nagdesisyon na ampunin siya at dalhin siya sa Amerika.

tanong niya habang naglalakad kami patungo sa night bar, hindi naman kasi gano’n kalayo mula rito. “Ayaw pa rin paawat,” sagot ko. At alam kong gets niya agad ang ibig kong sabihin. Kilala na si Belle sa siyudad na ’to, katulad ng ibang babaeng dinadayo ng parokyano para gawing parausan. “Sayang talaga si Belle. Pwede niya pa namang ayusin ang buhay niya,” panghihinayang ni Lyca bago kumagat sa sandwich niya.