Novel & Cerita Amity

Nginitian ko nalang din pabalik si tita at inisipyung yung mga pinayo nya sakin Si tita Mar ay pangalawang kapatid ni mommy, panganay si mommy at yung bunso naman nila ay si Tita Ram na ngayon ay nasa Canada rin at doon na nagkapamilya. Si tita Mar lang ang naiwan dito sa bahay nila sa Pinas dahil katwiran nya "there's no place like home". Paminsan-minsan nagbabakasyon si tita Mar sa Canada minsan din sila ang pumupunta dito kaya kahit dalawa lang kami ni Tita dito sa bahay, malaki ang espasyo nito dahil minsanan nagkakaroon ng reunion dito ng magkakapatid kasama na 'rin sina ma at pa, ang lolo at lola ko sa side ni mama.

"Mangangamoy aso ka pag-uwi." "It's okay. Pauwi na rin naman 'yon," I replied. I suddenly got excited. Wala kasi kaming alagang aso sa bahay. We can't have one kasi allergic si Faith. Gusto ko pa naman sana ng aso pero hindi talaga pwede. Maybe when I have my own apartment soon. Ang plano kasi ay mag-aapartment ako kapag magme-med school na 'ko para malapit lang sa school.

At higit sa lahat, walang kahit na isang tao sa higanteng palasyo na ito na mas naging tahimik at nakakatakot pagsapit ng gabi. Hindi nagtagal ay isang oras ng naglalakad ang apat pero wala pa rin silang nakikita na kahit anong bakas mula sa nawawalang Sect Master ng Moonlight Sect. Pagkatapos ng isang sandali ay nagsimula ng kumalam ang tiyan ni Kimberly habang namumula sa kahihiyan ang kaniyang mukha. Bahagya namang ngumiti rito si Amie. “Mukhang gutom na kayong lahat. Magpahinga na muna tayo rito, kanina pa tayo naghahanap sa paligid.”

Pakiramdam ko’y nawawala ako sa sarili ko—sa pagitan ng tama at mali, sa pagitan ng takot at pagnanasa. Parang bawat hibla ng aking katawan ay alam na may mali, ngunit gusto pa rin. Nahulog kami sa buhangin, pinapahintulutan ang bawat sandali na ituro sa amin kung gaano kami kasumpong at delikado. “Kung may makakita sa atin…” mahina niyang bulong, puno ng takot at pangungulila. “Hindi pwedeng malaman ng sinuman,” sagot ko, halos bulong lang, ngunit ramdam ko ang init ng bawat salita.

Ang ganda kaya pero kunsabagay siya nga eh parang traumatized sa dagat eh masisisi ba niya itong si Liam? "Ako po si Amy. Nice to meet you po sir Liam. Salamat po sa pag-order ninyo sana oo magustuhan niyo ang cookies ko." nakangiti niyang wika sa lalake. "Kailangan ko na pong bumalik sa tindahan sir."

seryosong tanong nito sa akin. “Ahmm, uuwi pa lang po, Tita! Siya nga po pala, kasama ko po..friend ko, si Amy.” Nakangiting pakilala ko dito sa kasama kong si Amy…”Amy, beshie, Tita ko. Taga Manila din siya.” Dagdag ko pa para mas formal ang pakilala. Alangan namang hindi ko ipakilala diba? Ayaw ko namang ma-out of place ang kaibigan ko. “Hello po.” Kimi na wika ni Amy kay Tita.

sagot ko upang hindi na ma-alala ang lolo ni ariana sa kanya. Lumapit si ariana sa kanyang lolo at yumakap rito. "sige na apo,mag-enjoy kayo sa pamamasyal ninyo.Sir phyton-may bagong bukas na pasyalan sa bayan,magtanong na lang kayo duon."turan sakin ni manong damian-na agad ko naman ikinatango.

Maingat siyang naglakad palabas ng kwarto, ayaw niyang gisingin ang lalaki. Umalis si Amy sa NorthHill at sumakay ng tren patungo sa isang maliit na lungsod kung saan nilalayon niyang mamuhay ng simpleng buhay. Ang pamumuhay sa kanyang lungsod, sa NorthHill, ay magdudulot lamang sa kanya ng higit na trauma. Hindi maiiwasan ni Amy si Callan dahil isa itong makapangyarihang lalaki at dahil naglakas-loob itong hiwalayan ito, baka gusto lang nitong pahirapan ang buhay niya. Kaya mas mabuting pumunta siya sa ibang lugar at magsimula ng bagong buhay.

unknown. Happy Ending! ❤️

Hindi pwedeng magpagod at mastress dahil kailangan niyang maging maayos pagdating niya sa ibang bansa para sa kanyang check up at baka ito pa ang maging dahilan para maging kumplikado . Pagdating ni Amy natuwa siya sa linis ng bahay .Sinadya niya talagang magkalat para kahit papaano mahirapan at mastress lalo si Hannah . Napansin naman ni Hannah ang ngiti ng kanyang byenan .Alam niyang ito ang dahilan kaya naging madumi ang bahay . '' mabuti at naglinis ka '' '' hindi ko kasi kayang makita na madumi ang bahay mama .. kaya naglinis ako ... iiwan ko na namang malinis ang bahay na ito mama sana pag uwi ko malinis parin ''