Benigno Ramos Novels & Stories

Ayaw niyang paghinalaan siya ng iba niyang kasamahan sa Farm sa kaniyang suot. Tiningnan niya ang hawak na envelope. Great! Nasa leave siya habang may assignment na pinapagawa sa kaniya si Yx. Sinimulan niya itong buksan at binasa habang nasa loob siya ng chopper papuntang NAIA. Joseph Sacario known as Fidel Ramos. Height: 176 cm. Weight: 166 pounds. Age: 31 Eyes: Dark brown. Hair: Black

Parang pamilyar sa kanya ang pangalan. Nagpaalala si Rio, “She's Mrs. Ramirez's best friend, the girl she's taking pictures with. They met on PUP when they were in college. She's the only daughter of Guillermo Ramos, the owner of a multi-billion construction company. Their business is getting really well but she doesn't have any interest towards it.” “A friend…?” Tinapik ni Xander ang mesa gamit ang daliri, habang napapaisip. “Do we have a business with Mr. Ramos?”

Pakiramdam niya ay nagbuhat siya ng weights buong araw dahil sa matinding pulikat na inabot niya. Nasa loob siya ngayon ng opisina. Tahimik na nakatingin sa monitor ng laptop niya. Biglang pumasok si Brix kaya nagising siya sa pag-iisip. "Excuse me, Grand. Nandito si Inspector Ramos." "Ah, sige. Papasukin mo." Si Inspector Ramos ang naka assign sa

Parang bigla siyang nabingi at nakatuon lang ang pansin niya sa link na sinend ni Olivia. Pinindot niya ang link at bumungad sa kaniya ang website ng news. Nanginig ang kaniyang kamay at natulala roon sa cellphone niya. Hindi siya makapagsalita, pakiramdam niya nakalutang siya sa isang madilim na lugar at ang tanging ilaw lang na nakikita niya ay 'yong nasa cellphone niya. 'MR. RAMOS FROM RAMOS MARKETING INC. IS A DRUG USER'

Ramos. “You don’t care, B-tch!” “Miss Lorenzo, where is your professionalism?” mariin niyang sita rito. Mukhang naintimida naman dahil tumahimik. Humugot siya ng malalim na hininga bago muling nagtanong kung ano ang nangyari. Si Engineer Ramos ang nagsalita. “Engineer Lorenzo crossed the line by making a direct call to the CEO of Cortez’s and told him we didn’t agree with his proposed design.”

Ramos sa korte, lalo na't nakasaad doon na pansamantala akong nananatili sa Maynila para sa kaligtasan namin ni Zion. Nag-type ako nang dahan-dahan sa keyboard. Ramdam ko ang kaunting pag-aalinlangan sa bawat letra ng Forbes Park address na inilalagay ko. Ang hirap talaga kapag ang buhay mo ay nakasabit sa pagitan ng pag-unlad at ng pagtatago. Gustong-gusto ko nang maging independent, pero ang unang hakbang ko sa kalayaan ay kailangan pa ring dumaan sa bakod na itinayo ni Azriel para sa amin. Tumingin ako sa salamin na nasa gilid ng cabinet ko. Medyo may kulay na ang mga pisngi ko ngayon, hindi katulad nung unang buwan na halos multo ako sa takot dahil kay Zander. Nababago na ba ako ng luga

Saglit ko iyong tinitigan bago sagutin. “Hello?” May ilang segundo ng static. Tapos isang boses ng lalaki. “Mr. Javier, this is Dr. Ramos. We need to talk about your recent scan results.” Nanigas ako. Scan? “I thought everything was normal,” sagot ko, malamig. “Not exactly,” sagot niya. “There are signs of memory suppression beyond standard trauma response.” Tahimik. Naririnig ko lang ang sariling tibok ng puso ko.

Lumakas lalo ang bulungan sa paligid. Sa puntong ito, halata namang kampi ang karamihan kay Benjamin Raymundo. Wala na ring nagtataka kung bakit — matagal na siya sa kumpanya, kilala bilang eksperto sa larangan niya, at isa pa, tao siya ng Sanbuelgo Group.

Dahil matapos ang meeting namin ni Rhenan, hindi ko maalis sa isip ko ang paraan ng pagtitig niya. Hindi siya sumigaw. Hindi siya nagbanta. Pero parang alam niya na ang lahat. At ngayon, naiintindihan ko na. Hindi ordinaryong ama si Rhenan. Rhenan POV “Sir.” Napatingin ako kay Diego. “May update.” “Ano?” “Confirmed na ang involvement ni Victor Ramos.” Tumango ako. “Hindi lang siya present?” “Hindi, sir.”

"Alam na namin ang lahat, Ginoong Ramos. Ang mga nawawalang pondo, ang mga binagong talaan, at ang pagpunit sa pahinang ito upang ituro ang sisi sa iba — ikaw ang may gawa ng lahat." Tumayo si Ginoong Ramos at biglang nagbago ang kanyang anyo. Ang dating kalmadong mukha ay napalitan ng galit at panganib. "Paano ninyo nalaman ang lahat?" singhal niya. "Akala ko ay nawala na ang bahaging iyon magpakailanman!" "Ang katotohanan ay hindi kailanman nabubura," sagot ko nang may paninindigan. "Marami ka nang napinsala. At hindi na kami papayag na masaktan mo pa ang iba."