Best Boss Quotes Novels & Stories

Hanggang sa dumating si Veronica. Si Veronica ay isang simpleng Filipina na may mahinahong boses at may mahabang pasensya. Siya lamang ang tanging assistant na nakatiis sa masungit at demanding na si Anthony. Bagamat madalas siyang magkamali, laging palpak sa spelling at minsan ay nalilito sa timezone differences, hindi niya alintana ang sigaw ni Anthony sa Zoom o ang mga email nitong puno ng red marks. "Pay attention, Veronica! O di kaya ay, Focus!"—ito na ang palaging linya ng amo sa kanya. Ngunit nanatili siya. Hindi dahil sa sahod, kundi dahil sa respeto at pang-unawa niya sa kanyang boss. Hindi lingid sa kanya ang pagiging single dad nito at ang lungkot na namamayani sa likod ng malalam

halata ang pagkamangha sa boses nito. "Sa trabaho, hindi ka pwedeng maging mapili sa boss," pangaral niya. "Haiz, oo nga naman, hanggang sa trabaho ba naman ganito pa din, kailan ba tayo titigilan ng mga nakakainis na tao," reklamo nito habang nakanguso. "Huwag mo na lang isipin ang mga ganoon bagay," mahinahon niyang saad.

Hindi ka na tatagal ng isa pang araw, pero… Ngumiti si Frank. Maaari mong sabihin sa akin kung nasaan ang iyong boss. Nang makita niyang namumutla ang mukha ni Borc, lumapit siya para bumulong sa tainga nito, "Kung gagawin mo 'yan, papatayin ko ang nagtaksil sa iyo, at maaari kong hayaan kang mamatay nang walang sakit... Siyempre, maaari mong tanggihan na ibenta ang iyong amo. Sa katunayan, gusto kong piliin mo ang opsyong iyon, dahil espesyalidad ko ang pagpapagsalita ng mga tao."

Hindi sa chismosa, pero parang gusto kong makichismis, parang ang sarap pakinggan na galit ang boses nito. “Kailangan nga boss, kung ayaw niyo, hindi Ibibigay ang lahat ng chairs ng kompanya ng mga magulang mo. ” saad naman ng isang kalmado ang boses sa kabilang linya. Parang iritang-irita ang boses ng boss ko ngayon, sasara ko na sana ang pinto ng marinig ko ang ilang mura niya matapos niyang pinatay ang tawag.

masayang sabi ng isa. Narinig n'yang marahas na bumuga ng hangin ang boss ng mga ito. "Oh s'ya ako ang mauuna, sunod na lang kayo," sabi nito sa mga taohan. "Kunwari ka pa boss eh," patutsada ng isang lalaki sa lider. "Yes!" halos panabay na sagot ng mga alipores nito. Naiimagine n'ya ang mga manyak na mga hitsura nito.

Ganyan naman ginagawa ko sa tuwing halos lukutin na ni boss ang proposals nila dahil hindi sa kan’ya pasado. Paano ba high standards si boss. “Hay! Ang swerte talaga sa ‘yo ni CEO!” pagpupuri na naman sa akin ni Sir Barbaza. Kunting bagay po! Abot tenga ang ngiti ko bago ko mapansin na liningon pala ako ni Miss Alex at malawak ang ngiti niya para sa akin.

Hindi ko kasi nakikitang boto or hindi boto siya sa akin para sa anak niya eh! "Hey relax! Huwag kang mag-alala, sa pagkakataon na ito magiging maayos na din ang lahat!" narinig kong bigkas ni Boss Kobi kaya wala sa sariling napatitig sa kanya! Hindi pa nga nakaligtas sa paningin ko ang maaliwalas niyang hitsura na para bang tuwang-tuwa din siya na magkasama kami!

“Same. Mahirap ‘yun sa budget ng firm.” Nagkatitigan sila. Then both laughed. After a moment, naglakad na sila papunta sa elevator. Pagkapindot ng button, nagtanong si Cesca, “Boss, seryoso ka ba sa sinabi mong… I’m one of the best?” He didn’t hesitate. “Yes.” “Thanks. Kasi minsan, I don’t feel it. Especially on days like today.” “Then let me be clear.” Tumigil siya sa paglalakad. Seiichi faced her directly.

Hi reader's, Unang una po sa lahat ay gusto ko pong magpasalamat sa pagsubaybay ninyo sa story ko na ito. Dito ko na nga po pala tatapusin ang story ko na My Boss is Obsessed with Me. Muli po ay nagpapasalamat po ako sa lahat ng mga nagbigay ng gems, sa mga nagbigay ng regalo at sa mga nagcomment.

"Anong atraso ng Lola Cleo ko sa kanila--" Sunod-sunod itong umiling. "Si Boss na lang ang tanungin mo tungkol diyan. Sige na. Puntahan mo na 'yon, baka mainip, mayari na naman ako." "Sorry--" "Nah--Its fine. Sanay na ako sa kanya. Ganun lang 'yon pero ang totoo super babaw ng luha no'n. He's the best man among the best, lahat silang magbabarkada."