Bible Verse Tagalog About Faith 소설 & 이야기

"It won't hurt if we'll do it right. Nagtitiwala ka naman sa 'kin, 'di ba?" Bumagsak ang panga ni Luke. Nag-init ang kaniyang tainga. Mahina siyang tumango. Para siyang hihimatayin sa hiya subalit alam niyang hindi na bago ito kay Logan. Madalas siyang magkaroon ng kahangalan sa buhay na hindi mapigilan. "Oo naman. Pasensya ka na! Na-e-excite lang ako."

He never think that the anger of his old bestfriend will gone this far. "AMA, I know now I'm not worthy of asking your help pero please iligtas mo sana ang mag-ina. I know it's not my fault, but I feel guilty about it. Save them, please God. Amen." Taimtim na panalangin ng binata, saka muling isinandal ang katawan sa dingding kung saan siya nakagapos.

'Wag po muna, hindi ko po kaya. Mahal na mahal ko po siya, kahit bawasan mo na lang po ang nalalabing buhay ko para lang maidugtong ko sa buhay niya, basta lang 'wag niyo po muna siyang kunin. Bubuo pa po kami ng magagandang alaala, eh! Sabay pa po kaming aabutin ang mga pangarap namin. At siya na rin po ang huling lalaking mamahalin ko at gusto kong makasama hanggang sa pagtanda. Kaya nakikiusap po ako diyos ko, dinggin mo po sana ang panalangin ko, 'wag po muna. Sa ngalan ng iyong pangalan JESUS, mula sa puso ko po inaalay ko na ang lahat sa 'yo diyos ko. Sa ngalan ng Ama, Anak, at Espirito Santo. Amen.'

Napalingon siya sa kinatatayuan ni Maica ito ang bumalagta sa kanilang harapan may tama ng baril sa noo nito at dibdib .. ''Faith gising where safe now '' tila wala paring malay si Faith ni hindi man lang ito nagsalita sa kanya .

Gusto kong sisihin ang gobyerno, ang ospital, si Ante Fely, lahat, gusto kong magalit sa mundo. Sa gitna ng aking pagtangis, umihip ang napakalakas na hangin dahilan para mawalan ng apoy ang mga kandilang nakasindi sa altar at mabuksan ang mga pahina ng Bibliya na nasa lamesa. Nagsitayuan ang aking mga balhibo, at takot na nagpalinga-linga habang naglalakad papunta sa altar para isara at ayusin ang nakabukas na Bibliya. Hinarap ko ito, at naka agaw ng aking pansin ang isang parte ng basahin. Second book of Corinthians, chapter 1, verse 9-10 “Indeed, we felt that we had received the sentence of death. But that was to make us rely not on ourselves but on God who raises the dead. He delivered u

Ang mga pangako niya, mapapako na lang ba? “Hindi. Hindi siya patay. Hindi siya mamamatay,” mahina at nanginginig ko sabi sa aking sarili. Inalis ko sa aking isipan ang masamang posibilidad na p’wedeng mangyari sa kan’ya at pilit na ikinalma ang aking sarili. Makalipas ang ilang saglit ay nakarating kami sa lugar kung saan bumagsak ang eroplano na sinasakyan nina Jaycee. Wasak-wasak iyon at nagliliyab ang ibang parte.

“Qui habitat in adjutorio Altissimi, in protectione Dei cæli commorabitur. (He that dwelleth in the secret place of the most High shall abide under the shadow of the Almighty.) Nagpatuloy ito sa paghalakhak. “Nagdarasal ka? Sa tingin mo ba may magagawa ang pagdarasal 'yang Diyos mo kapag binawian kita ng buhay ngayon?” “Dicet Domino: Susceptor meus es tu et refugium meum; Deus meus, sperabo in eum. Quoniam ipse liberavit me de laqueo venantium, et a verbo aspero. (I will say of the Lord, He is my refuge and my fortress: my God; in him will I trust. Surely he shall deliver thee from the snare of the fowler, and from the noisome pestilence.)”

Pagpapaliwanag ng kasamahan niya. Napailing si Aleyna at taimtim na umusal sa Diyos at dumalangin na sana’y pakinggan siya at huwag siyang mapili sa mga sesesantihin. Hindi siya taos pusong naniniwala sa Diyos, maraming pagkakataon niyang kinuwestiyon ang paniniwala na iyon, nalito at nagulumihanan siya sa kung totoo nga bang may Diyos. Pero sa kabila ng lahat ng ito ay sa Kanya pa din siya kumakapit, sa lahat ng pagkakataon lalo na kung gipit na gipit at wala siyang mapagsabihan ng kinikimkim na problema at hinanakit na pilit niyang itinatago sa sarili. Kung mapapatanong siyang, “‘kung mayroong Diyos, bakit ba ako naghihirap ng ganito? Bakit ba kami naghihirap tapos ‘yung iba diyan nagpapas

Pareho silang umiiyak—isang ina at isang apo, parehong nawawala ang mahal sa buhay. Gusto kong sumigaw. Gusto kong sisihin ang Diyos. Bakit, Lord? Bakit kailangang kunin Mo siya sa amin? Hindi Mo man lang ako binigyan ng pagkakataong humingi ng tawad… para masabi kong wala na siyang dapat ipag-alala. Gusto kong tanungin siya—paano ako mabubuhay nang wala siya?

Pero nakakapanghina ang mala-greek god nitong kabuuan. Feeling niya ay may nabubuhay na kung ano sa kanya habang nakatitig dito. Mabilis niyang ipinikit ang kanyang mga mata nang umiba ito ng pwesto. Dear God, mahal na mahal ko po ang taong ito. Sana tanggaling nyo na po sa utak ko ang lahat ng doubts na nararamdaman ko. Tulungan nyo po akong magtiwala ng buong-buo.